Mediji: Iran razmatra mogućnost napada na bazu MEK-a u Albaniji

Usled rastućih tenzija na Bliskom istoku, mediji izveštavaju da Iran razmatra mogućnost napada na bazu Ašraf-3 u Manzi u Albaniji, gde se nalazi sedište iranske opozicione organizacije poznate kao MEK (Narodni mudžahedini naroda), prenosi Indeks onlajn.

Prema obaveštenjima objavljenim na Telegramu od strane službe Korpusa garde islamske revolucije (IRGC), potencijalna meta mogla bi biti struktura koju Teheran smatra povezanom sa neprijateljskim aktivnostima.

Izvori koje citiraju strani mediji tvrde da se, nakon nedavnih iranskih udara na ciljeve na Kipru, Iran više ne ograničava samo na region kada cilja svoje protivnike, već širi domet svojih operativnih sposobnosti van regionalnih okvira, piše Indeks onlajn.

Na internet stranici azerbejdžanskog portala objašnjava se i šta je organizacija Narodni mudžahedini Irana.

Utvrđeni kompleks u selu Manza, u blizini Tirane, dom je za oko 3.000 članova ove Organizacije narodnih mudžahedina Irana (PMOI), poznate i kao Mujahedin-e-Khalq (MEK), čime je započeto novo poglavlje u šest decenija dugoj istoriji ove kontroverzne grupe.

Opozicioni pokret ima sedište u Albaniji od 2013. godine, kada je vlada u Tirani pristala da primi njegove članove na zahtev Sjedinjenih Američkih Država i Ujedinjenih nacija. Do preseljenja je došlo nakon godina nesigurnosti za pripadnike grupe u Iraku, gde su prethodno bili smešteni.

Osnovan 1965. godine, MEK se pojavio kao islamski politički pokret sa socijalističkim tendencijama protiv vladavine šaha Mohameda Reza Pahlavija. Tokom sedamdesetih godina prošlog veka izvodio je oružane napade protiv monarhije i ciljao američke interese u Iranu.

Organizacija je isprva podržavala Ruholaha Homeinija i Islamsku revoluciju 1978–1979. godine, ali su se odnosi sa novim klerikalnim rukovodstvom brzo pogoršali. Grupa je zabranjena, mnogi njeni članovi su uhapšeni ili su pobegli iz zemlje, a organizacija je nastavila opozicione aktivnosti iz inostranstva.

Tokom osamdesetih godina MEK se preselio u Irak, gde je delovao iz baza koje mu je obezbedila vlada Sadama Huseina. Sa iračke teritorije pokretao je vojne operacije protiv Irana tokom Iransko-iračkog rata, što je ostalo duboko kontroverzno među mnogim Irancima i izazvalo trajno neprijateljstvo prema toj grupi.

Sjedinjene Američke Države su 1997. godine označile MEK kao stranu terorističku organizaciju, navodeći njegovo učešće u nasilju u prošlosti. Međutim, posle godina pravnog i političkog lobiranja, američki Stejt department je 2012. uklonio grupu sa liste terorističkih organizacija, navodeći da se odrekla nasilja i sarađivala u zatvaranju svojih paravojnih kampova u Iraku.

MEK je ponovo privukao međunarodnu pažnju 2002. godine, kada je javno otkrio postojanje postrojenja za obogaćivanje uranijuma u Iranu koje ranije nije bilo prijavljeno, što je dovelo do pojačanog globalnog nadzora nad nuklearnim programom Teherana.

Nakon svrgavanja Sadama Huseina 2003. godine, položaj grupe u Iraku postajao je sve nesigurniji. Pod pritiskom iračke vlade i zbog bezbednosnih razloga, njeni članovi su postepeno premeštani iz zemlje, što je kulminiralo njihovim preseljenjem u Albaniju.