Dan kada su u Đakovici rušene i paljene srpske crkve, na mestu Svete Trojice danas spomenik Majci Terezi

Do početka pogroma 17. marta 2004. godine Đakovica je već bila "očišćena" od Srba, jedino, kao i danas, tu su bile monahinje iz manastira Uspenja Presvete Bogorodice.

Tog dana ipak, lokalni Albanci su odlučili da izbrišu sve tragove da je nekada u tom gradu živelo i oko 12.000 pa se tako na meti našli Hram Uspenja Presvete Bogorodice, koji je do temelja spaljen, a monahinje su nekako evakuisane i prebačene u manastir Visoki Dečani (u procesu obnove porušenih srpskih svetinja hram, konak za sestre i ogradni zid su ponovo sagrađeni do 2010. godine).

Okupljena rulja je odlučila i da dovrši ono što je ostalo od crkve Svete Trojice u centru grada koja je sa nekoliko stotina kilograma razorena u noći između 24. i 25. juna 1999. godine, uprkos svim apelima pripadnicima Kfora da zaštite svetinju.

Tako su tog 17. marta 2004. godine, odneti i poslednji ostaci crkve zajedno s onim šta je ostalo od zvonika.

Danas kada prođete Đakovicom, na mestu gde je crkva Svete Trojice razorena 1999. a potpuno uništena 17. marta 2004. sada se nalazi park koji je napravljen 2008. godine, a u njegovom centru spomenik Majci Terezi. Bez ijednog znaka da se tu nekada nalazila pravoslavna svetinja.

A, prema izveštaju OEBS-a o martovskom pogromu, kada se novinar RTK 17. marta 2004. uključio iz Đakovice, moglo se čuti sledeće.

„Zločinačka dela srpskog stanovništva na severu osudilo je stanovništvo Đakovice tokom mirnih demonstracija. Oni zahtevaju okončanje terorističkih akata protiv albanskog stanovništva. U znak solidarnosti, demonstranti su krenuli ka Srpskoj ulici, i srpska crkva je zapaljena. Situacija je mirna, dok crkva gori”, bile su tada reči reportera.