Na današnji dan pre 14 godina upokojio se patrijarh Pavle

Danas se obeležava 14 godina od smrti srpskog patrijarha Pavla. Na dan sahrane, na putu od Saborne crkve u Beogradu, gde je kovčeg s telom bio izložen, do porte manastira Rakovica, ispratile su ga stotine hiljada vernika i poštovalaca koji su danima pre toga čekali u nepreglednim redovima da mu se poklone poslednji put, pišu Novosti.

Patrijarh Pavle, koji je u narodu bio omiljen zbog skromnosti, mudrosti i istinoljubivosti, bio je 44. srpski patrijarh i preminuo je u 95. godini, 15. novembra 2009. godine. Upamćen je po mudrom vođenju Crkve u teškim vremenima, ličnoj skromnosti i životu u potpunosti u skladu sa jevanđeljem.

I dalje se pamti i priča kako je narod mogao da ga vidi da pešači od Kalemegdana prema Slaviji ili kako se vozi javnim prevozom.

Postao je 44. srpski patrijarhi početkom decembra 1990. godine, kada je na tronu Svetog Save nasledio patrijarha Germana.

Patrijarh Pavle bavio se i naučnim radom. Među objavljenim delima su "Monografija o manastiru Devič", beseda "Život po Jevandelju" i "Molitve i molbe".

U njegovo vreme osnovano je više eparhija, Akademija SPC za umetnost i konzervaciju, vraćena je veronauka u škole, a Bogoslovski fakultet u okrilje Univerziteta.

Takođe, obnovljena je Bogoslovija na Cetinju, kao i Duhovna akademija svetog Vasilija Ostroškog u Foči, Bogoslovija u Kragujevcu…

Partijarh Pavle rođen je 11. septembra 1914. godine kao Gojko Stojčević u selu Kućanci, Donji Miholjac, u porodici zemljoradnika. U rodnom mestu u Slavoniji završio je osnovnu školu, a nižu gimnaziju u Tuzli.

U Šestoj muškoj gimnaziji u Beogradu, koju je pohađao vanredno da bi mogao da uporedo upiše i Medicinski fakultet, položio je ispit zrelosti.

Šestorazrednu bogosloviju završio je u Sarajevu 1936, a Bogoslovski fakultet u Beogradu, gde je prethodno završio i dve godine Medicinskog fakulteta.

Zamonašio se 1948. godine u manastiru Blagovještenje u Ovčarsko-kablarskoj klisuri i dobio ime Pavle, koje mu je dao iguman Julijan Knežević. Te godine je rukopoložen u čin jerođakona. Bio je sabrat manastira Rača u Podrinju, a radio je i kao pomoćni nastavnik Bogoslovije „Svetog Kirila i Metodija“ u Prizrenu. Jeromonah postaje 1954, ubrzo protosinđel, a 1957. godine arhimandrit. Od 1955. godine dve godine je bio na postdiplomskim studijama u Atini.

Za episkopa raško-prizrenskog izabran je 29. maja 1957. godine i na Kosovu je proveo 33 godine.

Odlikovan je državnim Ordenom Nemanje prvog stepena, Ordenom Karađorđeve zvezde prvog stepena i ruskim ordenom „Dostojanstvo“ zbog „značaja koji je imao u danima iskušenja kroz koje su srpski narod i Crkva prošli“. Vlada Srbije 13. januara 2005. godine imenovala je patrijarha Pavla za počasnog predsednika Fonda za Kosovo i Metohiju.