Shljuka: Insistimi në marrëveshjen e paqes ndërmjet Kosovës dhe Serbisë e largon vëmendjen nga problem

Aleksandar Shljuka nga OJQ-ja “Initiativa e Re Sociale” vlerëson se theksimi i temës për arritjen e një marrëveshjeje paqësore me të cilën Serbia dhe Kosova do të angazhoheshin që të mos sulmojnë njëra-tjetrën është vetëm një përpjekje e autoriteteve kosovare për të larguar vëmendjen nga problemet aktuale.

Këtë çështje javën e kaluar e ka ngritur ministri i Mbrojtjes së Kosovës, Ejup Maqedonci, sipas të cilit një marrëveshje e tillë duhet të bëhet një nga pikat për t'u diskutuar para se të vendoset për çështje të tjera në kuadër të dialogut.

“Kjo është imponimi i një teme tjetër nga autoritetet e Kosovës, temë që në thelb nuk është në fokus dhe që nuk është përmendur nga akterët ndërkombëtarë. Propozimi i bërë nga Maqedonci në fakt nënkupton nënshkrimin e marrëveshjes së paqes me të cilën Serbia dhe Kosova do të angazhoheshin që të mos sulmojnë njëra-tjetrën, por një marrëveshje të tillë tashmë e kemi pjesërisht. Nëse shikojmë nenin 3 të Marrëveshjes për rrugën drejt normalizimit, thuhet se, sipas parimeve të Kartës së Kombeve të Bashkuara, të dyja palët marrin përsipër të zgjidhin mosmarrëveshjet e tyre në mënyrë paqësore dhe jo të përdorin forcën. Natyrisht, duhet të pranojmë se kjo marrëveshje nuk është respektuar dhe nuk ka filluar të zbatohet, por një dispozitë e tillë në fakt ekziston. Prandaj mendoj se insistimi për një marrëveshje të re ndërkombëtare të paqes është vetëm një shpërqendrim nga problemet aktuale”, thotë Shljuka për Kosovo online.

Siç shton ai, në mënyrë të ngjashme mund të lexohen edhe mesazhet që mund të dëgjohen për padinë e Kosovës kundër Serbisë, si dhe kërkesën për nënshkrimin e Marrëveshjes së Ohrit.

“Gjithmonë kemi ndonjë kërkesë shtesë, e cila nuk është përmendur më parë, e cila nuk i ndryshon rrënjësisht gjërat dhe që synon të vonojë zbatimin e gjërave që Kosova duhet t'i përmbushë, kështu që nuk do t'i kushtoja ndonjë rëndësi më të madhe kësaj çështjeje. Nuk ka rëndësi thelbësore, por mjafton për të shkëputur vëmendjen nga problemet e rëndësishme. Një marrëveshje e tillë nuk do të sillte asgjë të re dhe në fund të fundit nuk mund të garantonte mossulmim. Ato që janë garanci të qarta për të mos sulmuar janë situatat në fushë. Ne e dimë që NATO është e pranishme në Kosovë, se ka bazat e saj aty dhe vendet e NATO-s vazhdimisht theksojnë se kjo është një garanci e mjaftueshme që Serbia të mos sulmojë Kosovën. Dhe, marrëveshja si marrëveshje nuk do të garantojë shumë. Kishte edhe marrëveshje mes Rusisë dhe Ukrainës, kështu që pamë që Rusia sulmoi Ukrainën. Pra, ajo që ka rëndësi është besimi mes palëve. Këtu dhe tani, në rastin e Faton Hajrizit dhe gjithçka që ndodhi në Serbi, shohim narrativa të ndara dhe se marrëdhëniet mes dy palëve edhe një herë po acarohen. Ajo që është thelbësisht e rëndësishme është besimi mes palëve, e jo marrëveshja si e tillë”, beson Shljuka.