Čelić: Hram u Prištini im smeta, jer podseća na 50.000 Srba koji su živeli u tom gradu

Hram Hrista Spasa
Izvor: Wikipedia / ETH-Archiv

Saborni hram Hrista Spasa u centru Prištine „bode oči“ zato što je svedočanstvo postojanja 50.000 Srba u tom gradu koji su proterani, piše Sputnjik.

Otuda i tužba Univerziteta u Prištini protiv SPC zbog navodne uzurpacije njegovog zemljišta iako svi dobro znaju da je i tu i širom Kosova upravo uzurpirano crkveno zemljište.

Profesor Pravnog fakulteta u Kosovskoj Mitrovici Dušan Čelić ovaj slučaj vidi kao i brojne druge probleme koji ukazuju na aspurdnost situacije na Kosovu.

"Apsurdno je to da neke samozvane vlasti u Prištini tuže Crkvu, Eparhiju raško-prizrensku za uzurpaciju, a zapravo je uzurpirano crkveno zemljište. Desetine hiljada hektara crkvenog zemljišta na Kosovu i Metohiji je uzurpirano iako su se vlasti u Prištini obavezale da će  sprovoditi Ahtisarijev plan u kome postoji obaveza restitucije i to evo već 12 godina nisu učinile“, primećuje Čelić.

On objašnjava istoriju dešavanja vezanih za hram SPC u srcu Prištine.

"Kada je reč o crkvi Hrista Spasa i o lokaciji u centru grada pored Filozofskog fakulteta gde se taj hram nalazi, činjenica je da je mnogo veća površina tog dela grada i mnogo veći broj parcela u tom delu grada pripadao Srpskoj pravoslavnoj crkvi. S obzirom na to da nije postojao pravni okvir za restituciju, koliko znam, devedesete godine prošlog veka, nakon jedne peticije koju su potpisali gotovo svi građani srpske nacionalnosti u Prištini, njih više od 40.000, grad je doneo odluku da Crkvi delimično vratri zemljište koje joj je oduzeto nakon Drugog svetskog rata“, napominje on.

Čelić podseća da su gradske vlasti prištine 1990. godine donele odluku da Crkvi vrate ono što joj inače pripada i što je bilo njeno do 1945. godine. Međutim, on ukazuje na ono šta stoji iza zahetva odnosno tužbe prištinskog univerziteta.

"Suština je u stvari u tome da taj hram smeta albanskim vlastima u Prištini. On se nalazi u centru grada, to je jedna impozantna građevina koja nažalost nije završena. Jeste građevinski, ali enterijer nije završen, nije oslikana crkva i ona naprosto „bode oči“ zato što se nalazi u centru i zato što je svedočanstvo nekadašnjeg postojanja 40.000-50.000 Srba u tom gradu. Kroz zloupotrebu tog kvazisudskog sistema u Prištini pokušava se jedno sistematsko nasilje po pitanju svojine na toj parceli“, nedvosmilen je Čelić.

On podseća da je izgradnja hrama stala je 1998. godine kada su počela ratna dejstva i da je posle samoproglašene kosovske nezavisnosti crkva mnogo puta vandalski skrnavljena, a 2016. i zapaljena i potom pretvoren u javni toalet i smetlište.

Pošto se nalazi u centru univerzitetskog kampusa i s obzirom na kreiranje antisrpskog albanskog javnog mnjenja u Prištini očigledno je da taj impozantni srpski pravoslavni hram u tom delu grada smeta. U tom konktekstu, kako kaže Čelić, on i vidi tužbu Univerziteta u Prištini protiv Srpske pravoslavne crkve.