Tejllor Svift kundër rrjeteve terroriste ballkanike

Shkruan për Kosovo online Srgjan Garçeviq, themeluesi i “The Nutshell Times”,

Turneu historik "Eras" i Tejllor Svift, ndikimi i madh kulturor dhe ekonomik i të cilit padyshim do të jetë objekt analize për vitet në vijim, fatkeqësisht nuk përfshiu vendet e Ballkanit. Megjithatë, Svift dhe ekipi i saj e gjetën veten të ndikuar nga politika ballkanike, përkatësisht historia jonë e trishtuar e terrorizmit, në një qytet ku shumica e fansave të saj ballkanas do të vinin për ta parë atë.

Një i ri me origjinë shqiptare nga Gostivari në Maqedoninë e Veriut dyshohet se kishte planifikuar të kryente një sulm terrorist në një nga tre koncertet e saj, të ngjashëm me atë në koncertin e Ariana Grandes në Mançester në vitin 2017. Sulmi i penguar, i cili anuloi tre koncerte në ndalesën e parafundit të pjesës evropiane të turneut, vjen gati katër vjet pasi një i ri tjetër shqiptar me origjinë nga Maqedonia e Veriut vrau katër persona dhe plagosi 23 në qendër të Vjenës, gjë që i bëri autoritetet austriake shumë të kujdesshme pasi morën një informacion nga agjencitë e inteligjencës amerikane.

Në postimin e saj në Instagram, i cili pasoi një seri koncertesh spektakolare në Londër, Svift shprehu mirënjohjen e saj për autoritetet austriake, sepse “ne kemi mbetur të vajtojmë për koncertet, jo për jetët”, por ajo pranoi se e gjithë situata i shkaktoi asaj një ndjenjë frike, si dhe faj që fansat humbën një eksperiencë unike.

I dyshuari kryesor, ashtu si autori i nëntorit 2020, duket se ka qenë një simpatizant i ISIS-it, i cili ka rekrutuar gjerësisht në mesin e shqiptarëve në Ballkan gjatë lulëzimit të tij, duke u mbështetur në popullaritetin dhe suksesin e organizatave terroriste ekzistuese dhe të ndërlidhura shqiptare në Serbi dhe Maqedoninë e Veriut, të gjitha nën ombrellën e UÇK-së.

Maqedonia e Veriut, nga vijnë të dyshuarit, fatkeqësisht ka parë aktivitetin terrorist më shqiptar që nga viti 1999, duke përfshirë një kryengritje masive dhe të përgjakshme në vitin 2001 dhe përleshje të përsëritura me autoritetet maqedonase, duke përfshirë një veçanërisht të përgjakshme në Kumanovë në 2015. Megjithatë, një udhëtim nëpër pjesët me shumicë shqiptare të Maqedonisë së Veriut zbulon shumë homazhe për militantët vendas, kujtimi i të cilëve festohet shumë në mesin e përfaqësuesve politikë më të shquar shqiptarë të vendit.

Situata në pjesët e Kosovës dhe Metohisë të administruara nga Prishtina është e njëjtë, pavarësisht gjykimeve të vazhdueshme të liderëve të UÇK-së për krime lufte. Kultura e dhunës duket se po merr forma edhe më konkrete pasi një ish-pjesëtar i vetëshpallur i UÇK-së vrau në Loznicë një polic serb, Nikollën Krsman, ndërsa ai kishte dokumente gjermane, vetëm për të marrë varrimin e heroit në shtëpi në Drenicë, një terren pjellor për rekrutimin e UÇK-së dhe ISIS-it. Pak ditë më parë, një tjetër i ri shqiptar, i cili jeton në Zvicër, por me origjinë nga Kosova dhe Metohia, dërgoi kërcënime terroriste ndaj diplomatëve serbë në disa qytete evropiane, duke treguar se ekstremizmi nuk njeh kufij kombëtarë.

Fatkeqësisht, kjo dihet prej kohësh, sepse përhapja më e famshme e terrorizmit nga Ballkani ishte 11 tetori. Dy nga pesë rrëmbyesit, Halid al-Midhar dhe Navaf al-Hazmi, luftuan në Bosnje si Muxhahidë, një forcë luftarake që Allija Izetbegoviq e thirri për të ndihmuar, dhe e cila u financua pjesërisht nga Osama Bin Laden.

Derisa u parandalua sulmi tragjik ndaj fansave të Tejllor Svift në Vjenë dhe ambasadës serbe, situata në Ballkan është më e vështirë. Ekstremistët vehabistë, pasuesit e muxhahedinëve në Ballkan, u përleshën dy herë këtë verë me policinë serbe: një herë në Beograd, duke sulmuar ambasadën izraelite dhe disa ditë më parë në një fshat afër Pazarit të Ri.

Fakti që ringjallja e ekstremizmit të nxitur nga të rinjtë e radikalizuar, të cilët ndihen të refuzuar në shoqëritë e tyre të reja dhe i drejtohen paraardhësve të dhunshëm, nuk është një lajm i ri. Megjithatë, ajo që është edhe më tragjike është mungesa e një vështrimi kritik se si glorifikimi i UÇK-së dhe organizatave të ngjashme çon në pasigurinë e Shkupit dhe Beogradit, ashtu si Cyrihu dhe Vjena. Kur një adoleshent sheh yje si Rita Ora që shpallin të njëjtat qëllime radikale si UÇK-ja, pa asnjë dënim, ndërsa paraqiten si simbole të multikulturalizmit dhe tolerancës, mund të mendojnë se lufta për një qëllim të tillë apo të ngjashëm është fisnike. Megjithëse një analizë e tillë kërkon një qasje të kujdesshme, duke marrë parasysh faktin se shumica dërrmuese e njerëzve me lidhje emocionale me organizata të ndryshme të dyshimta nuk do të sulmonin askënd, është ende e nevojshme nëse duam ta bëjmë Shkupin, Beogradin dhe Vjenën, si dhe Gostivarin dhe  Pazarin i Ri, vende të sigurta ku fansat e Tejllor Svift dhe të gjithë të tjerët mund të argëtohen pa frikë.