Radojkoviq: Prishtina mund ta përdorë rezolutën për të prishur dialogun në Bruksel

Historiani Stefan Radojkoviq nuk pret pasoja ekstreme apo rritje të dinamikës negative të marrëdhënieve në rajon pas miratimit të Rezolutës për Srebrenicën, por shton se është e mundur që Prishtina ta përdorë këtë rezolutë për të përkeqësuar marrëdhëniet dhe për të prishur dialogun e Brukselit.

“Marrëdhëniet e Serbisë me Maqedoninë e Veriut dhe Malin e Zi, të cilët votuan pro propozimin e rezolutës, do të mbeten të njëjta. Do të ketë një zhgënjim që realisht kemi marrëdhënie të mira bilaterale me ta, ku ndoshta do t'u kujtohet se ato marrëdhënie dypalëshe mund të shpërblehen”, theksoi Radojkoviq.

Megjithatë, kur është fjala për BeH, sipas bashkëbiseduesit tonë, situata është më e ndërlikuar.

“Kur bëhet fjalë për Bosnje-Hercegovinën, kjo rezolutë do të përdoret për të tensionuar marrëdhëniet mes Beogradit dhe Sarajevës dhe Sarajevës dhe Banja Lukës. Megjithatë, në dhjetë vitet e fundit, kemi qenë dëshmitarë se këto marrëdhënie janë të ndjeshme dhe se kjo rezolutë do të vazhdojë të përdoret për t'i mbajtur ato marrëdhënie të tensionuara, se sa herë që shtrohet çështja e krimeve në Srebrenicë, ato përkeqësohen pak dhe acarohen edhe më shumë. Ato kurrë nuk do të jenë ideale apo jashtëzakonisht të mira siç është në fakt rasti me Shkupin apo Podgoricën. Marrëdhëniet e mira me Kroacinë do të mbeten të paprekura, mbetet vetëm të presim që edhe Prishtina do ta përdorë këtë propozim të rezolutës, në radhë të parë Qeveria e Albin Kurtit, për të përkeqësuar marrëdhëniet dhe për të prishur dialogun e Brukselit. Pra, pak a shumë, asgjë e re në Perëndim”, beson historiani.

Kur është fjala për shpalljen e Rezolutës për Jasenovacin nga Mali i Zi, ai nuk pret përkeqësim të marrëdhënieve me Kroacinë, nëse kjo iniciativë zbatohet fare.

“Nuk kam asgjë kundër që Mali i Zi të avokojë për miratimin e Rezolutës për Jasenovacin, por atëherë duhet të formulohet pak më ndryshe – Për gjenocidin e serbëve në NDH. Megjithatë, deri sa të shoh një iniciativë konkrete dhe një propozim konkret, është herët për të thënë. Është e mundur që kjo të jetë pasojë e politikës së brendshme të Malit të Zi, si dhe e këtyre ndryshimeve të bëra nga Podgorica për të kënaqur partnerët e koalicionit në Qeverinë aktuale të Malit të Zi. Është më shumë një lloj kompensimi për ato parti që përfaqësojnë elektoratin serb në Mal të Zi”, thotë Radojkoviq.

Siç thotë ai, rezultati i votimit në OKB ishte i pritshëm, por u habit që Rezoluta u miratua vetëm për herë të tretë.

“Ka pasur tentativa në fund të prillit, pastaj në fillim të majit, padyshim që nuk kishte mbështetje të mjaftueshme nga anëtarët e Kombeve të Bashkuara, ndaj duhej të kalonte më shumë kohë derisa të ushtrohej presion dhe të lobohej. Ata arritën ta shtyjnë atë dhe u miratua Rezoluta, e cila pritej. Por rezultati është i tillë që tregon se bota është e ndarë për çështjen e Srebrenicës, në kuptimin që një pjesë e OKB-së, nën 50 përqind, mbështet narrativën kryesore për Srebrenicën, pjesa tjetër, pak më shumë se 50 përqind, ose nuk është e interesuar për këtë çështje dhe nuk dëshiron të merret me të, ose është kundër çështje. Më dukej veçanërisht interesante që Izraeli nuk mori pjesë fare në votim. Qëndrimi zyrtar i Izraelit dhe institucioneve të tij është se krimi në Srebrenicë është kryer dhe se nuk kontestohet dhe është vërtetuar, por klasifikimi i tij ligjor nuk është i përshtatshëm për atë lloj krimi”, thekson ai.

Ai gjithashtu thekson se është mirë të theksohet se disa vende të Amerikës Latine ishin të përmbajtura, si Brazili dhe Meksika, ndërsa Rusia dhe Kina, siç pritej, votuan kundër.

“Duhet theksuar se sa i përket BE-së, Hungaria ishte kundër, Sllovakia, Qiproja dhe Greqia abstenuan, kështu që këto janë diapazoni aktual i anëtarëve të OKB-së, si Serbia. Ne padyshim kemi një peshë të caktuar në marrëdhëniet diplomatike dhe ndërkombëtare, por jemi një vend i vogël për nga popullsia dhe fuqia ekonomike, kështu që këto janë diapazoni ynë aktual, që për mendimin tim janë mjaft të denjë dhe të fortë për një vend të kësaj madhësie dhe fuqie. “, përfundoi Radojkoviq.