Zeçeviq: Me zgjedhjen e Barnierit për kryeministër francez, Serbia nuk duhet të presë diskontinuiteti në politikën e Parisit

Presidenti francez Emanuel Makron emëroi dje Mishel Barnierin si kryeministër të vendit dhe drejtori i Institutit për Studime Evropiane në Beograd, Sllobodan Zeçeviq, thotë për Kosovo online se sa i përket Serbisë, nuk duhet të presin diskontinuitet të politikës së Francës ndaj saj. Siç shton ai, është i mendimit se presidenti Makron do të vazhdojë të ketë një ndikim të madh atje.

“Nuk pres që Serbisë t’i ndodhë ndonjë gjë e keqe me ardhjen e Mishel Barnierit si kryeministër. Mendoj se në politikën e jashtme, Makron do të vazhdojë të mbajë fijet, dhe se ndikimi i Marine Le Pen në politikën e qeverisë franceze do të rritet”, thotë Zeçeviq.

Siç shpjegon ai, zgjedhja e Barnierit nuk do të kishte ndodhur nëse Marine Le Pen nuk do të kishte rënë dakord në heshtje për të, dhe se kjo është një situatë komplekse në të cilën praktikisht e djathta ka një njeri në krye të qeverisë, i cili varet nga një marrëveshje me partinë Marine Le Pen, e cila është një risi në Francë.

“Kjo praktikisht do të thotë se e djathta ekstreme po hyn dalëngadalë në formimin dhe modelimin e politikës në Francë”, thekson ai.

Kur bëhet fjalë për politikën e jashtme të Parisit dhe integrimin evropian të Serbisë, bashkëbiseduesi ynë vëren se presidenti francez ka ende kompetenca të forta dhe supozohet se Makron dhe Barnier do të diskutojnë për ministrin e Jashtëm, por që Makron do të dojë që të jetë "dikush i tij", që është i pranueshëm për të.

“Në këtë kuptim, Serbia nuk duhet të presë diskontinuitet në raport me politikën e Francës ndaj saj dhe në përgjithësi në marrëdhëniet e autoriteteve franceze ndaj nesh. Është gjithashtu interesante për ne që Marine Le Pen po hyn ngadalë në lojë, gjë që në parim është në favorin tone dhe në krye të partisë ka njerëz të origjinës sonë. Njëri prej tyre është Aleksandar Nikolliq. Në këtë kuptim na bëhet interesante”, thotë Zeçeviq.

Ai thotë se nuk i ka parë shumë nga deklaratat e Barnierit për Serbinë, dhe duke marrë parasysh përvojën e tij në Komisionin Evropian, ai thekson se zakonisht konsiderohet se personeli që ka zënë pozita të larta në BE, preferon pozitat e Amerikës dhe Gjermanisë.

“Por, duke pasur parasysh që Barnier është anëtar i një partie të djathtë që do të ndikohet edhe nga Makroni edhe nga Marine Le Pen, mendoj se ai do të vazhdojë me politikën aktuale të Francës, se nuk do të ndryshojë asgjë dhe se do të nuk ka shumë hapësirë ​​për ndryshime”, thotë Zeçeviq, duke kujtuar se vitet e fundit Makron është treguar një njeri pragmatik, por edhe një mik i Serbisë në kuptimin që dëshironte të rivendoste marrëdhëniet, dhe, thotë ai, projektet që mori Franca në Serbi kontribuan shumë në forcimin e marrëdhënieve ndërmjet Serbisë dhe Francës.

Sa i përket qëndrimit të qeverisë së ardhshme franceze ndaj dialogut ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës, Zeçeviq thotë se Franca është shumë e vendosur që të formohet Bashkësia e Komunave Serbe dhe që serbët të mbrohen në veri të Kosovës.

“Franca është një komponent shumë i rëndësishëm në atë aleancë perëndimore, por Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë përparësinë në të, dhe Gjermania gjithashtu ka një ndikim të madh. Deri më tani, Franca nuk ka arritur ta imponojë këtë në praktikë dhe kjo është gjëja më e rëndësishme për ne. A do të ketë populli ynë institucionet e veta që do ta mbrojnë nga persekutimi që po përjetojnë aktualisht nga qeveria e Albin Kurtit?”, thotë Zeçeviq.

Ai gjithashtu thekson se pyetja është se sa do të zgjasë qeveria e Barnierit, sepse ai u emërua për të mbijetuar vitin e parë.

“Tani nuk mund ta shpërndajnë parlamentin në vitin e ardhshëm sipas Kushtetutës. Ekziston një tezë se nëse Barnier bën mirë, ai do të qëndrojë deri në fund të mandatit të Makronit, deri në vitin 2027. Nëse nuk ka harmoni politike, ai do të bjerë menjëherë sapo të kalojnë ato vite dhe do të ketë zgjedhje të reja parlamentare. Por sa i përket neve, realisht nuk mendoj se ky është një lajm i keq për ne, pra që Barnier dhe qeveria e tij do të ndryshojnë diçka rrënjësisht në raport me Serbinë”, përfundon Zeçeviq.

Meqenëse pas zgjedhjeve parlamenti francez u nda në tre ose katër blloqe, Makron, siç thotë bashkëbiseduesi ynë, nuk mundi të gjente një person të përshtatshëm që mund të kalonte në një parlament të tillë, dhe në fund mori një njeri nga e djathta e moderuar, nga Partia Republikane, që është 73 vjeç dhe që ka qenë katër herë ministër në qeverinë franceze dhe dy herë anëtar i Komisionit Evropian, pra komisioner, dhe kur bëhet fjalë për poste të rëndësishme ministrore, ai ishte Ministër i Punëve të Jashtme dhe Ministër i Bujqësisë, gjë që, thekson ai, është shumë e rëndësishme në Francën, e cila është një fuqi e madhe bujqësore dhe vendi më i madh bujqësor në Bashkimin Evropian.

“Mishel Barnier është një njeri pa shumë karizëm, por mbi të gjitha është teknokrat. Një burrë që mund t'ju bëjë një marrëveshje. Ai ishte negociator në emër të BE-së për daljen e Britanisë së Madhe nga Bashkimi. Dhe ia doli. Dhe ai arriti të përfundojë një marrëveshje me Boris Xhonson për marrëdhëniet tregtare midis Britanisë së Madhe dhe Bashkimit Evropian. Makron e mori sepse është një njeri me përvojë të madhe, sepse di të negociojë, dhe në Francë, situata tani është shumë komplekse, sepse ai duhet të manovrojë mes partive të ndryshme në Parlament”, thotë Zeçeviq.