Antanasijeviq: Nuk kam ikur gjatë pogromit, por kjo situatë do të më detyrojë

Millan Antanasijeviq nga Mitrovica e Veriut, i cili pasi ka rënë nga skela dhe ka marrë lëndime, jeton me ndihmën sociale nga Serbia, thotë për Kosovo online se jeta e tij dhe e fëmijës së tij varet nga të ardhurat modeste që ai nuk mund t'i sigurojë për shkak të dekretit të Bankës Qendrore të Kosovës.

“Që nga viti 2015 jam prind i vetëm dhe më 27 nëntor 2020 kam pasur një lëndim, kam rënë nga skela dhe më pas kam marrë epilepsi. Unë varem nga ajo ndihmë sociale dhe nuk mund ta ngre askund. Unë jam përpjekur të tërhiqem por ata japin vetëm 10 mijë, çfarë duhet të bëj me këtë? Shtatë, tetë mijë shpenzoj vetëm për ilaçe”, thotë ai.

Bashkëbiseduesi ynë tregon se aktualisht po merr vetëm ndihmë sociale, pasi i është refuzuar kompensimi për ndihmën dhe përkujdesjen e një personi tjetër.

“Më thuaj a mund të mbijetosh me 10 mijë dinarë për një muaj?” pyet ai.

Antanasijeviq thotë se jeta në Mitrovicën e Veriut kohëve të fundit ka qenë shumë e vështirë.

“Në këtë situatë dhe nëse vazhdon kështu, më mirë të bëjmë paketimin dhe të ikim nga këtu, të jem i sinqertë. Kur nuk ika në 2004, tani situata do të më detyrojë të marr fëmijën, jo për shkakun tim, më ka mbetur gjysma e jetës, por nuk do të rrezikoj jetën e fëmijës tim që aktualisht është në shkollë”, shton Antanasijeviq.

Bashkëbiseduesi ynë vlerëson se vendimi i BQK-së është shumë i keq dhe se nuk është i vetmi që mendon të largohet dhe se mesazhi i këtij dekreti është që serbët të largohen sa më shpejt nga Kosova.

“Nuk jam i vetmi, 80 për qind e qytetarëve mendojnë të ikin nga këtu dhe nëse largohen, çfarë do të ndodhë me Mitrovicën dhe gjithë Kosovën, kjo është pikëpyetje. Mund të them se më së shumti vuajnë të sëmurët, rastet sociale, pensionistët dhe gjithë të tjerët”, thotë ai.

Siç thotë ai, krahas këtij vendimi, edhe ndalimi i mallrave dhe barnave serbe në territorin e Kosovës ndikon në të menduarit për largim.

“Ilaçin që duhet ta pi, pa të cilin nuk mund të jetoj, duhet të shkoj në Rashkë ta marr dhe ta blej dhe në këtë gjendje duhet të shkoj në Rashkë çdo 15 ditë, kjo është e pamundur. Ky ilaç nuk mund të gjendet këtu, pikërisht sepse nuk lejojnë të importohet këtu”, vëren ai.

Krahas gjendjes së keqe shëndetësore, Antanasijeviq thekson se nuk është e lehtë për nënën e tij, e cila vuan nga diabeti dhe i është prerë këmba.

"Si mund të shkojë në Rashkë dhe të tërheqë para? Është shumë e vështirë për të dhe kam edhe katër operacione për të bërë. Operacioni i mollëzës e faqes, syve, duarve dhe për të hapur përsëri kafkën time. Sa herë që shkoj në Beograd për këto kontrolle dhe operacione, nuk mund të iki pa 100 euro. Unë varem nga ajo ndihmë sociale, sepse kështu jam siguruar për operacione dhe kontrolle. Dhe si do të bëj tani”, pyet Antanasijeviq.