Reçaku dhe shembuj të tjerë të “normales së re” në Kosovë

Çdo 15 janar në 24 vitet e fundit hapet dollapi i vjetër me falsifikime të historisë së re të Kosovës. Skeletet nga Reçaku, të cilët u paketuan me mjeshtëri Villiam Voker në ato ditë janari të vitit 1999, ende gërmohen sot nga ata që duan të provojnë të paprovueshmen, të shpjegojnë të pashpjegueshmen dhe të justifikojnë atë që nuk mund të justifikohet.

Patologët, gjykatësit, historianët, gazetarët, të gjithë ata që i shikojnë faktet objektivisht, nuk kanë dyshim se “masakra e Reçakut” është një ndërtim i shkathët dhe tinëzar. Edhe pse sot, pak a shumë, dihet gjithçka për këtë, është ende e rëndësishme të kujtojmë detajet kryesore.

Prandaj, edhe sikur në këtë rrëfim të anashkalojmë shekujt e së kaluarës së trazuar dhe të dokumentuar në territorin e Kosovës, vetëm shikimi prapa në ngjarjet e 24, 25 viteve më parë flet shumë për thelbin e saj.

Rebelimi i armatosur dhe aktet terroriste të ekstremistëve shqiptarë gjatë vitit 1998 dhe në fillim të vitit 1999 shkaktuan reagimin e organeve zyrtare të sigurimit të shtetit të Serbisë. Ashtu si çdo shtet tjetër sovran vepron në raste të tilla. Asgjë më shumë dhe asgjë më pak se kaq.

Sigurisht, ky lloj konflikti nuk i ka sjellë kurrë lumturi askujt. Epo, as shqiptarëve dhe serbëve në Kosovë në vitet e fundit të shekullit të 20-të. Por e gjithë kjo ishte projektuar dhe përdorur në mënyrë shumë më perfide sesa mund të ishte e qartë për një njeri të zakonshëm në atë kohë. U kërkua arsye për realizimin e planit për marrjen e Kosovës nga Serbia. Përplasja e policisë me grupin terrorist në Reçak ka ndodhur në momentin “e duhur” për palën ekstreme shqiptare. “Diplomacia” e Vokerit bëri pjesën e saj të punës së pistë dhe mediat perëndimore më pas “gatuan supën e dreqit” deri në fund.

Siç dihet, Reçaku u pasua nga bomba nga aleanca e NATO-s. Për 78 ditë ranë mbi kokat e banorëve të Serbisë dhe Malit të Zi. Natyrisht, më së shumti në krahinën serbe të Kosovës e Metohisë. Ky ishte qëllimi.

Të gjithë kanë vuajtur, pavarësisht nga përkatësia etnike, fetare apo tjetër. Gjurmët e shkatërrimit janë atje edhe sot.

Mirëpo, bashkë me bombat, në ato ditë zbriti mbi të gjithë një tym i dendur mashtrimi, gënjeshtrash dhe manipulimi.

Nga ajo kohë e deri më sot ka rrjedhur shumë ujë nga Ibri dhe Drim i Bardhë, pluhuri e tmerrshme është ulur pjesërisht, por pavarësisht kësaj, disa do të na e hidhnin sërish në sy.

“Normaliteti i ri” që mbretëroi në Kosovë në 24 vitet e fundit bazohet në teza të paqëndrueshme dhe pikërisht në këtë fakt duhen kërkuar shkaqet e keqkuptimeve dhe pakënaqësive të pandërprera të sotme.

Se çfarë na solli ajo “normaliteti i ri” e shohim çdo ditë. Disa detaje ilustruese sigurisht që ia vlen të vihen në dukje në çdo rast.

Këtu janë disa:

"Shteti po merret me terroristët që rrëmbejnë, torturojnë dhe vrasin civilë dhe oficerë policie, dhe aleanca më e fortë ushtarake në botë mbështet terroristët kundër të gjitha dispozitave të së drejtës ndërkombëtare".

“Ata ju bombardojnë, ju marrin një pjesë të territorit dhe presin që ju të pajtoheni me këtë dhe të pranoni rolin e një kriminel”.

“Ata nënshkruajnë marrëveshje dhe kontrata që e dinë paraprakisht se nuk do t'i zbatojnë, por presin që ju t'u përmbaheni.

"Ata mbështesin dhe ndihmojnë qeverinë që nuk zbaton detyrimet e saj, shkel ligjet e veta dhe persekuton njerëzit në baza etnike dhe fetare."

“Ata kërkojnë që ju të respektoni normat ndërkombëtare por me shembullin tuaj po i shkelin brutalisht ato”.

“Ata nuk ju lejojnë të thoni të vërtetën, e ndalojnë dhe ndëshkojnë ata që guxojnë ta thonë. Për shembull, Ivan Todosijeviq nga Zveçani, i cili kërcënohet dhe ndiqet penalisht për shkak të mospajtimit të tij të shprehur me versionin “zyrtar” të Reçakut”.

“Ata thonë se ju jeni të këqij dhe se duhet të përmirësoheni, sa herë që vëni në dukje ndonjë nga mësipërmet”.

“Ata kërkojnë që ju të pranoni jetën në një kamp përqendrimi, në mënyrë që t'ju arrestojnë, ngacmojnë dhe persekutojnë si të duan”.

“Ju bindin se jeni fajtor sepse protestoni se çdo ditë ju drejtohen armët”.

"Ata besojnë se gënjeshtra më e madhe mund të bëhet e vërtetë nëse e thonë mjaft herë."

“Ata mendojnë se jeni të dobët, sepse po i zgjatni dorën, edhe pse një minutë më parë ju pështynin në fytyrë”.

A është normale kjo?

Shkruar nga: Millosh Gariq, redaktor i portalit Kosovo online