Barac: Edhe një jetë normale është e pamundur për komunitetin serb në Kosovë

Bashkëpunëtori i Qendrës për Stabilitet Social, Srgjan Barac, deklaroi se serbët në Kosovë janë vazhdimisht të ekspozuar ndaj dhunës së hapur me qëllimin e qartë për t'i penguar ata "madje edhe një jetë normale".

Barac thotë se "spastrimi i butë etnik" është bërë një konstante në Kosovë.

"Në jetën e përditshme, dërgohet mesazhi se serbët nuk do të jenë në gjendje të jetojnë një jetë normale. Një shembull i kësaj është kur maturanti ynë i shkollës së mesme, i cili atë ditë ishte i lumtur, krenar që mbaroi shkollën - një pjesë e rëndësishme e jetës, ngacmohet nga policia. Ky nuk është një mesazh për të, është një mesazh për të gjithë serbët se edhe një jetë normale nuk do të jetë kurrë e mundur në Kosovë dhe Metohi", tha Barac për Kosovo online.

Duke komentuar pretendimin e përfaqësuesit të Grupit të Krizave, Marko Prelec, se në Kosovë po vepron "spastrimi i butë etnik" i serbëve, Barac thotë se ai është "i vazhdueshëm", por edhe se ngjarjet në terren tregojnë se është një përpjekje për të zbatuar jo "pushtetin e butë", por "pushtetin e fortë" - dhunën.

"'Pushtet i butë' është kur thjesht dërgon mesazhe, dhe mendoj se, për fat të keq, ne kemi kaluar prej kohësh nga ajo fushë në dhunë të hapur dhe një shembull të shkeljes së rregulloreve ndërkombëtare, një shembull i shkeljes edhe të ligjeve të tyre dhe një shembull i shkeljes së të gjitha vlerave mbi të cilat mbështeten të gjitha ato vende që i mbështesin ato", theksoi Barac.

Ai shton se një pjesë e "planit të spastrimit etnik" reflektohet në faktin se serbëve u mohohet "një nga një e drejtë në të njëjtën kohë".

"Një pjesë e planit të spastrimit etnik është përjashtimi i serbëve një nga një nga çdo pamje e bashkëjetesës ose një jete normale. Mbyllja e institucioneve, bastisja e kopshteve, shkollave... Të gjitha këto janë mënyra për të dërguar mesazhe të qarta se cili është qëllimi i tyre dhe cila është politika dominuese", specifikoi Barac.

Ai beson se kjo është një politikë e qëndrueshme e Prishtines.

"Emrat ndryshojnë atje: Albin Kurti, Vjosa Osmani... mund të ketë dikush të tretë ose të pestë, por thelbi është i njëjtë. Ata u dërgojnë një mesazh të qëndrueshëm serbëve: 'Ne do të vazhdojmë t'ju dëbojmë nga kjo zonë'", specifikoi ky studiues.

Zgjidhja, është i bindur ai, qëndron në ndryshimin e qasjes së bashkësisë ndërkombëtare ndaj problemeve me të cilat përballet bashkësia serbe në Kosovë.

"Nëse bashkësia ndërkombëtare do të donte vërtet, mund ta bënte. Përgjigja e parë - 'përgjigjësi i parë' duhet të jetë KFOR-i, e dyta EULEX-i dhe e treta policia e Kosovës. Ky do të ishte shembulli i parë ku bashkësia ndërkombëtare do të tregonte vërtet se ajo që është shkruar në marrëveshjet dhe ligjet ndërkombëtare, kartat, por edhe në kushtetutat e atyre vendeve do të zbatohet në territorin e Kosovës dhe Metohisë. Ky do të ishte një shembull se është e mundur të fillohet në rrugën e shërimit", beson Barac.

 Ai shton se e kundërta po ndodh në terren dhe se, siç pretendon ai, Policia e Kosovës veproi pa asnjë rregull të përcaktuar për funksionimin e shërbimeve të sigurisë.

"Ata po sillen si kriminelë dhe në këtë mënyrë po përpiqen t'i frikësojnë më tej serbët. Por përsëri, kemi mungesën e një reagimi të fortë, e lëre më të konsiderueshëm, nga bashkësia ndërkombëtare, i cili do të ndryshonte diçka në thelb në terren", thotë Barac.