Pravoslavci koji poštuju julijanski kalendar danas obeležavaju Badnji dan

Pravoslavni vernici koji poštuju julijanski kalendar danas obeležavaju Badnji dan, dan koji simbolizuje ljubav i sreću, jer se porodice okupljaju za posnom trpezom dočekujući dan Hristovog rođenja.

Obeležava se tradicionalnim unošenjem i paljenjem badnjaka, liturgijama u hramovima i porodičnim okupljanjem uoči najradosnijeg hrišćanskog praznika.

Badnji dan zauzima centralno mesto u božićnim običajima, a badnjak ima snažnu simboličku ulogu, jer predstavlja žrtvu koja se prinosi. Ceo dan je pun rituala i simbolike kojima se slavi porodična sreća.

Pripreme za Badnji dan počinju 40 dana pre 7. januara, Božićnim postom, koji predstavlja pročišćenje duha i tela.

Badnji dan započinje rano, jer ujutru pre izlaska sunca, domaćin odlazi u šumu po badnjak, koji se tek sa prvim mrakom unosi u kuću. Drvo se uvek zaseca sa istočne strane, jer je trebalo da padne na istok. Onaj ko je sekao badnjak, trudio se „da se drvo ne muči“ tj. da se obori iz jednog udarca ili najviše sa tri. Ako drvo ne padne ni posle trećeg udarca, mora se kidati rukama jer više udaraca nije dozvoljeno.

Kada domaćin donese badnjak, ostavlja ga pored ulaznih vrata, a tek sa prvim mrakom se badnjak unosi u kuću i stavlja, prema običaju, na ognjište. Uz drvo se daruje i žito da bi naredna godina bila plodna.

Obavezno je i unošenje slame, a na taj način se prinosi žrtva duhu Hrista koji je rođen na slami.

Na Badnje veče se bdi i očekuje svečani trenutak rođenja Hristovog. Badnja noć je noć mira i iščekivanja radosti.

Na Badnji dan u pravoslavnim hramovima se služi liturgija, kao i večernja služba sa paljenjem badnjaka.

Po običajnom kalendaru, na današnji dan se ništa ne iznosi iz kuće. Ko se tokom godine sa nekim zavadio, na Badnji dan treba da se pomiri. To je i podsećanje da je opraštanje dar božiji i jedna od najtežih hrišćanskih vrlina.

Božić je praznik cele porodice i zato se očekuje da ona tokom prazničnih dana bude na okupu, a prati ga veliki spisak narodnih običaja, poput lomljenja pogače. 

Običaj nalaže da ukućani prvog gosta na Božić, položajnika, daruju i ugoste najbolje što mogu, jer on simbolizuje božanstvo.