Jovanoviq: Ahtisari bëri punën mirë për të thyer Serbinë

Ish-ministri i Punëve të Jashtme të RF të Jugosllavisë, Zhivadin Jovanoviq, ka vlerësuar se ish-presidenti i Finlandës dhe i dërguari i posaçëm i OKB-së për negociatat për statusin e ardhshëm të Kosovës, Marti Ahtisaari, i cili vdiq sot në moshën 86-vjeçare, do të hyj në historia si eksponent i rendit botëror unipolar të hegjemonisë, imponimit dhe dominimit, si dhe se në rastin e Kosovës, “ai bëri një punë të mirë për të shpërbërë Serbinë, të cilën ia besuan fuqitë perëndimore”.

Jovanoviq thekson se gjatë karrierës së tij diplomatike ka pasur rastin të takohet me Ahtisaarin në disa raste.

“Më kujtohet Marty Ahtisaari nga vitet 80 të shekullit të kaluar, kur ishte Sekretar i OKB-së dhe në atë cilësi ishte i dërguar personal i Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së për procesin e pavarësisë së Namibisë, personi i parë i organizatës botërore që i dha fund dekolonizimit në Afrikë. Në atë kohë isha përfaqësues i Grupit 17 të vendeve të painkuadruara që mbikëqyrte procesin e pavarësisë dhe ne kishim kontakte të përditshme në atë kohë. Shumë më vonë, në vitin 1999, u takuam më 2 qershor në Beograd kur ai solli i ashtuquajturi propozim për t'i dhënë fund agresionit të NATO-s kundër RFJ-së”, thotë Jovanoviq për Kosovo online lidhur me lajmin për vdekjen e Marti Ahtisaarit.

Ai shton se Ahtisaari ishte një diplomat shumë i aftë, i një standardi të lartë ndërkombëtar.

“Ai ishte një politikan i njohur evropian, sepse ishte president i Finlandës, dhe Finlanda ishte kryetare e Bashkimit Evropian në atë kohë. Në përgjithësi, mendoj se edhe si diplomat edhe si politikan ishte në rrjedha të rendit botëror unipolar dhe se në fund të fundit ai ishte përfaqësues i interesave të Perëndimit, pra mbi të gjitha gjeopolitikës së SHBA-së. Në ato detyra si nënsekretar i OKB-së dhe në funksione të tjera si ndërmjetës, ai përfaqësoi pa dështuar botën globale interesat e SHBA-së, ai kishte edhe mbështetjen e tyre dhe mendoj se nga pikëpamja e interesave të Amerikës, ai e justifikoi besimin që mori. Ahtisaari ishte me karakter të ndryshueshëm. Në Namibi, kur isha kryetar i Grupit të Vendeve të painkuadruara, ai ishte shumë bashkëpunues në atë kohë dhe mbaj mend diskutimet e mira dhe konstruktive me të”, kujton Jovanović.

Vite më vonë, thotë Jovanoviq, kur gjërat ndryshuan dhe kur "Jugosllavia u bë viktimë e rendit botëror unipolar që ishte në kulmin e fuqisë në atë kohë, Marti Ahtisaari ishte një njeri tjetër".

"Ai ishte i ashpër, i pakëndshëm dhe arrogant. Kur ai solli atë plan për t'i dhënë fund agresionit të NATO-s më 2. qershor dhe ia dorëzoi Millosheviçit në dvorin e Bardhë, ne diskutuam dhe ngritëm kundërshtime. Unë pyeta pse ai plan përfshinte një referencë në kapitullin e shtatë të Karta e OKB-së e cila ka për qëllim vendosjen e paqes me forcë, dhe jo në kapitullin e gjashtë siç ishte rënë dakord në bisedimet e mëparshme me Viktor Chernomyrdin, të dërguarin special të presidentit rus të atëhershëm për krizën në Kosovë sepse kështu ramë dakord, unë dhe vëllai im Çernomyrdin”. Më vonë, në librin e tij për atë ngjarje, ai në mënyrë shumë të pakëndshme shkruante se kishte bërë një deklaratë të pakëndshme në fytyrën e Ministrit të Punëve të Jashtme të RFJ-së. Ai do të hyjë në historinë e hegjemonizmit, imponimit dhe dominimit si eksponent i rendit botëror unipolar kur ishte në kulmin e fuqisë së tij”, thotë Jovanoviq.

Ai shton se në librin që ka publikuar për misionin e tij më 2 dhe 3 qershor 1999 në Beograd, Ahtisaari ka shkruar se Perëndimi nuk duhet të lejojë shkëputjen e Kosovës, sepse kjo automatikisht do të ndikonte në bashkimin e Serbisë dhe Republikës Srpska.

“Ai ka shkruar se, sipas tij, Serbia duhet të kërkojë kompensim për konfiskimin e Kosovës dhe Metohisë, në mënyrë që të kërkohet një zgjidhje që do të kënaqte edhe Serbinë. Në lidhje me të dhe pa mëdyshje "e shtyu historinë" në drejtim të separatizmit dhe shkëputjes ilegale të Kosovës dhe Metohisë nga Serbia. Ai pati një rol shkatërrues dhe kreu politikën e shteteve amerikane dhe evropiane perëndimore për thyerjen e qenies kombëtare serbe, copëtimin e populli dhe territoret serbe, dhe ai e bëri këtë si "mjeshtri" për drejtuesit e tij funksionoi mirë," tha Jovanovq.