Qytetarët e veriut për bllokadën katërmujore të mallrave serbe: Ushqimet dhe barnat po pakësohen, furnizimet po mbarojnë

Kanë kaluar gati katër muaj të plotë nga vendimi i Qeverisë së Kosovës për ndalimin e importit të mallrave serbe, gjatë të cilit banorët e veriut po përballen me mungesë dhe rritje të çmimeve, si dhe gjendjen, siç tregojnë për Kosovo online banorët e Mitrovicës së Veriut dhe Leposaviqit, është përkeqësuar më tej pasi kalimet në Jarinjë dhe Bërnjak u mbyllën për ditë të tëra për shkak të ngjarjeve tragjike në Banjskë më 24 shtator.

Mungesa e ushqimeve bazë në dyqane, thonë ata, është gjithnjë e më e dukshme, rritjet e çmimeve janë pothuajse ditore, dhe pamundësia për të marrë medikamente dhe terapi adekuate është veçanërisht shqetësuese.

Në qershor, qeveria e Kosovës ndaloi hyrjen e mallrave serbe në Kosovë dhe ajo është ende në fuqi pavarësisht thirrjeve të komunitetit ndërkombëtar dhe biznesmenëve për ta shfuqizuar atë.

Produktet serbe në raftet e dyqaneve janë zëvendësuar kryesisht me produkte me origjinë nga Maqedonia e Veriut, Kosova dhe Shqipëria, por me çmime shumë më të larta.

Barnatoret nuk janë të furnizuara keq me barna, sepse ndalimi i qeverisë së Kosovës ka ndikuar edhe në furnizimin me barna, kështu që qytetarët e veriut shpesh detyrohen të udhëtojnë disa qindra kilometra për të ofruar terapi adekuate në Serbinë qendrore.

Banorët e Mitrovicës Veriore dhe Leposaviqit të intervistuar nga gazetarët e Kosovo online thonë se e gjithë kjo ndikon në jetën e tyre të përditshme dhe shkakton shqetësim se çfarë do të ndodhë kur të zhduken furnizimet e reduktuara.

Një banore e moshuar i Mitrovicës së Veriut tregon se këto ditë janë veçanërisht të vështira.

"Shumë e vështirë, gjysma ka, gjysma nuk ka. Nëse dikush është duke udhëtuar diku, i kërkojmë të na marrë atë që na nevojitet, disa rezerva nga më parë janë harxhuar. Ka mungesë të shumë mallrave”, tha ajo.

Bashkëqytetari i saj na tha se mungesat janë vërtet të dukshme, se njerëzit janë më pak aktivë dhe se në Mitrovicë ka mbretëruar njëfarë heshtjeje pas ngjarjeve të fundit.

“Nuk ka barnat, produktet ushqimore po bëhen gjithnjë e më pak, edhe cigaret. Kështu ndihet. Si komb, ne jemi të njohur për përballimin e situatave të ndryshme dhe tani njerëzit e përballojnë sa më mirë që munden. Disa zhvendosen në pjesën jugore të qytetit, ku shkojnë për të marrë atë që u nevojitet.  Për mendimin tim nuk duhet bërë, por njerëzit po luftojnë për jetën e tyre dhe duhet t'ia dalin. Të tjerët shkojnë në Serbi, kalojnë 500 kilometra secili dhe shkojnë në vendkalimet që janë të hapura për t'u kthyer. Ata që kanë të afërm në fshat janë në pozitë më të mirë në këtë situatë”, tha ai.

Edhe një qytetar i moshuar nga Leshaku thotë se po ndiejnë mungesën e barnave dhe ushqimeve, si dhe rritjen e çmimeve.

“Ka ende disa furnizime, ne po e përdorim atë dhe do të shohim se çfarë do të ndodhë më pas. Mielli, sheqeri dhe vaji po zhduken dalëngadalë, sepse po përgatitet ushqimi i dimrit dhe po shterohen rezervat, nuk kemi mjaft. Ne vumë re se nuk kishte barna. Këto ditë është shumë e vështirë t'i marrim, më së shumti i kalonim përmes Rashkës, na ka ardhur dikush, tash nuk kemi mundësi sepse jemi mbyllur”, ka theksuar ai.

Një tjetër banor i Leshakut me të cilin biseduam pohon se është e pamundur të furnizohen njerëzit me barna të nevojshme për jetën.

“Unë kam bërë një transplant të veshkave, nuk mund të marr barnat dhe është thelbësore që ta marr terapinë në kohë. Këto barna nuk blihen, janë barnat shtetërore që Qeveria e Serbisë i ofron për personat që kanë bërë transplant.Tani kam blerë një ilaç për prostatën, për të cilin duhet të paguaj 500 dinarë, përndryshe paguaj 140 dinarë në Rashkë”, tha ai.

Një pensionist nga Mitrovica e Veriut thotë se ka vërejtur edhe mungesa edhe rritje të çmimeve.

“Ne përshtatemi siç duhet. Me barnat janë pak më të vështira, ne ende marrim furnizime në Serbi. Për shkak të një ilaçi duhet të shkojmë në Rashkë, në Novi Pazar. Unë jam i habitur që këtu nuk mund të marrim barna me recetë në farmacitë private, siç është rasti në pjesën tjetër të Serbisë," pyet ai.

Bashkëqytetari i tij i pyetur nëse ka ushqimet e nevojshme thotë se raftet e dyqaneve janë gjysmë bosh.

“Nuk ka ilaçe, produkte, pak qumësht dhe kos. Kështu jetojmë, nuk ka rrogë, dy-tre muaj me vonesë. Kemi ndryshuar të gjitha zakonet, blejmë sasi më të vogla, përfshirë edhe ilaçet, sepse nuk mjaftojnë. Ne e dimë se si ia dalim. Do të shohim nëse do të jetë më mirë. Shpresojmë që ta bëjnë”, tha ai.