Ugrenoviq: Nuk shpresojmë më për drejtësi, besojmë vetëm Zotin

Viktima më e vjetër e krimit në Bistricë të vitit 2003, Gjorgje Ugrenoviq, thotë për Kosovo online se imazhet e tmerrit nga ai 13 gusht mbeten tek të gjithë të mbijetuarit, dhe se asnjëri prej tyre nuk ka shpresë se do të zbulohen vrasësit e fëmijëve serbë.

"Kjo ka mbetur tek ne edhe sot e kësaj dite. Ajo ndjesi dhe ai imazh. Thjesht nuk mund të harrohet. Unë isha 20 vjeç atëherë. Epo, kanë kaluar 21 vjet dhe vrasësit e atij krimi të tmerrshëm nuk janë zbuluar deri më sot. Çështja është mbyllur. Ne as nuk shpresojmë që këta kriminelë të gjenden. Besojmë vetëm Zotin”, thotë Ugrenoviq.

Ai thotë se ishte një ngjarje që “përmbysi gjithçka në Gorazhdec”.

"Që nga ai moment, gjithçka ndryshoi në Gorazhdec. Shumë të rinj filluan të shpërnguleshin. Deri atëherë, kishim shumë të rinj, ndoshta 500 nën moshën 30 vjeç. Një numër i madh u larguan, dhe këtu mund të jenë gjithsej njëqind të rinj. Jo më shumë. Një numër i madh u nisën për punë, u martuan, blenë shtëpi... Të gjithë u larguan për jetën e tyre”, thotë Ugrenoviq, i cili nuk ka në plan të largohet nga Gorazhdeci.

Ai u martua atje dhe ka katër fëmijë.

“Unë jam shumë i lidhur me këtë rajon dhe me të vërtetë nuk do të doja të largohesha nga Gorazhdeci”, thekson ai.

Ai kujton pothuajse çdo detaj të 21 viteve më parë.

“Në atë ditë fatale të vitit 2003, më 13 gusht, gjithçka ndodhi. Unë as nuk di si ta quaj një krim të tmerrshëm që nuk mund të ishte kryer nga një njeri, por nga një qenie çnjerëzore. Ata guxuan të qëllonin mbi fëmijët duarzbathur, fëmijët e vegjël, pa armë, pa asgjë...” kujton Ugrenoviq.

Ai shpjegon se të rinjtë nga Gorazhdeci, i cili në atë kohë ishte një enklavë nga e cila njerëzit rrallë dilnin, shkonin çdo ditë në Bistricë për t'u freskuar nga vapa e verës.

Atë ditë ishin rreth njëqind fëmijë në lumDodaj medijuë. Më pas rreth orës 13:30 janë dëgjuar të shtëna, breshëri...

“Askush nuk shpresonte se diçka e tillë mund të ndodhte. Papritmas u dëgjuan të shtëna nga shkurret aty pranë. Tre breshëri u qëlluan drejt nesh. Unë rashë në vend. Aty pranë meje ishte shoku im Ivan (Jovoviq) dhe ai gjithashtu ra. Fatkeqësisht, ai nuk mundi të mbijetonte, ishte një goditje fatale për të. Në anën tjetër të Bistricës... Panto i vogël (Pantellija Dakiq), Bogdan (Bukumiriq)... Në atë moment nuk e dinim se çfarë po ndodhte. Thjesht, na hyri shumë frikë”, kujton Ugrenoviq.

Sot, 21 vjet më vonë, nuk ka dyshim se kush është më përgjegjës.

“Në një masë të madhe, bashkësia ndërkombëtare, askush tjetër, sepse ata ishin përgjegjës në atë moment për sigurinë tonë. Ata janë aktualisht fajtorët më të mëdhenj për atë krim. Sigurisht, pas atyre që qëlluan mbi fëmijët”, tregon ai.

Që nga viti i kaluar, Gorazhdec ka mbajtur turneun e futbollit të vogël "Përkujtimi i Ivanit dhe Pantës" në kujtim të dy të rinjve që vdiqën.

Ugrenoviq thotë se mesazhi kryesor i turneut është të mos harrohen viktimat nga Bistrica.

“Mesazhi kryesor është që viktimat tona të mos harrohen, viktimat e pafajshme që vuajtën nga terroristët. Do të bëjmë çmos që kjo të vazhdojë sa të jemi këtu, do ta mbështesim këtë turne. Në të njëjtën kohë do t'i ftoja të gjithë ata që duan të vijnë dhe t'i bëjnë nderimet viktimave tona, Ivanit dhe Pantës”, thotë Ugrenoviq.