Stojkovski: Ne postoji naučno utemeljenje o albanskom poreklu Skenderbega

Profesor Odseka za istoriju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu Boris Stojkovski kaže da Albanci sa Kosova nemaju naučno utemeljeno istorijsko utemeljenje u prisvajanju Skenderbega i da je to samo još jedan od primera falsifikovanja istorije.

“Mnogo toga je tu problematično. Najpre, tačno vreme, dan i godina rođenja Đorđa Kastriote nije precizno utvrđena u nauci. Prema nekim pretpostavkama on je možda mogao da ima 16-tak godina kada je otišao u janjičare ili kada je prvi put dobio poziciju u Enderunu u Jedrenama. Iz toga se izvlači podatak o njegovom rođenju. Nešto se može pronaći kod njegovog najpoznatije biografa Marina Baroletija, ali je veliko pitanje datum, odnosno godina rođenja. O preciznijem datumu tek ne može biti reči”, kaže Stojkovski.

Objašnjava da je drugi problem što Skenderbeg faktički nikada nije imao kontakta sa teritorijom današnjeg Kosova.

“Njegova otac je upravljao tim područjima, od Lješa do Prizrena, krajnji jugo, jugo-zapad Metohije. Međutim, neka dikretnija veza sa prostorom KiM se ne može povući”, ističe ovaj istoričar.

Kao treću bitnu nedoumicu vidi u Skenderbegovom etničkom poreklu.

“Skenderbeg nije bio Albanac. Moguće da je na tom području gde su Kastriote upravljale bilo i albanskog i vlaškog življa, verovatno i Grka, ali je bilo itekako bilo Slovena, prevashodno Srba”, kaže Stojkovski i navodi da je utvrđeno da su Skenderbegovi roditelji bili Srbi.

“Đorđe Kastriota nazvan Skenderbeg bio je sin Ivana i Vojisave. Njegov otac Ivan Kastriota bio je gospodar oblasti od Lješa do Prizrena. Sinovi su mu nosili imena Đorđe, Repoš, Staniša i Konstantin. Ivan je menjao veroispovest, što mu zameraju savremeni izvori, ali porodica Kastriota je bila izuzetno vezana za Hilandar, te Ivan podiže arbanaški pirg, a Staniša biva i sahranjen u Hilandaru. Ovo svakako nedvosmisleno svedoči o njihovoj bliskosti veri pravoslavnoj”, naglašava ovaj profesor na Odseku za istoriju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu.

Dodaje da je prelaskom u islam uzeo ime Skender  oduševljen Aleksandrom Velikim.

Tvrdnje albanskih istoričara o poreklu Skenderbega, Stojkovski dovodi u vezu sa trendom “falsifikovanja istorije”.

“To falsifikovanje istorije od ilirsko-dartanskog porekla, preko Skenderbega sve do nebrojeno drugih podataka, jeste sasvim logično i prirodno. Uz taj momenat da se (Skenderbeg) od kraja 19. veka smatra albanskim nacionalnim herojem i zbog tog savremenog poimanja i relativno mladog buđenja nacionalizma i uopšte konstituisanja albanske nacije”, naglašava Stojkovski.

Dodaje da je zbog toga ličnost Skenderbega Albancima poslužila i kao figura oko koje će se sabirati.

“U kontekstu toga znamo koja je politika Aljbina Kurtija vezana za okupljanje onih teritorija na kojima Albanci žive u relativnoj većini, takozvana velika Albanija. I samo kroz tu prizmu možemo posmatrati ovu, sa čisto naučne tačke gledišta posmatrano, potpunu bizarnost”, zaključuje Stojkovski.