Muzej u Peći srednjoškolcima predstavio Pećku patrijaršiju kao „albansku i vizantijsku“

Učenici Srednje tehničke škole „Rifat Đota” juče su u organizaciji Arheološkog muzeja u Peći posetili Pećku patrijaršiju, koja je predstavljena kao „kompleks prvobitnih predromaničkih i vizantijskih crkava koje su sistematski transformisane u raško-srpske pravoslavne crkve“.

„Danas smo zajedno sa Srednjom tehničkom školom „Rifat Đota” u Peći posetili Albansku patrijaršiju u Peći, predstavljenu kao crkvu sa starijim romanskim i vizantijskim slojevima, koja je kasnije sistematski transformisana i korišćena kao srpska pravoslavna crkva“, navodi se u objavi muzeja na Fejsbuku.

Tokom posete istaknuto je da su tokom različitih restauracija (1931–32, 1938, kao i 1960-ih i 1970-ih godina) otkriveni delovi starijih hrišćanskih spomenika koji datiraju iz IV–VI veka i koji su naučno dokumentovani, saopštio je muzej.

„Radovi na malterisanju 2006–2008. godine gotovo potpuno uništili starije slojeve, čime je otežano dokumentovanje kulturnog nasleđa“, dodaje se u objavi na Fejsbuku.

Učenike je kroz Patrijaršiju sproveo dr Sefer Ljajći iz Arheološkoj muzeja u Peći.

„Zahvalnost je upućena i profesorkama Heleni Beriša i Meriti Arifaj (inženjeru), kao i učenicima škole, uz poruku da ova inicijativa treba da posluži kao primer i podsticaj i drugim školama“, navodi se u saopštenju muzeja.

Pećka patrijaršija se od 2006. godine nalazi na Uneskovoj listi svetske baštine kao deo celine „Srednjovekovni spomenici na Kosovu“, gde je jasno definisana kao remek-delo srpsko-vizantijske arhitekture i duhovno središte Srpske pravoslavne crkve.

Pećka partrijaršija je od sredine 13. veka postala sedište srpskih arhiepiskopa, a kasnije i patrijaraha. Kompleks čine četiri crkve sagrađene u periodu od 13. do 14. veka (Svetih Apostola, Svetog Dimitrija, Bogorodice Odigitrije i Svetog Nikole).

Građena je od treće decenije 13. veka do sredine 14. veka, a sastoji se od glavne crkve Svetih Apostola, uz koju je sa severne strane sazidana crkva Svetog Dimitrija, a sa južne Bogorodičina crkva sa crkvicom Svetog Nikole - kao i zajedničke spoljne priprate na zapadnoj strani. Kroz jedan vek (1230-1330) Patrijaršija je zidana, novi hramovi su dodavani, stari pregrađivani. Sve do sredine 18. veka veka centar je srpske crkve i u tom periodu su nega i briga o crkvenom središtu trajali neprekidno.

Nedavno je obeleženo i četiri i po decenije od paljenja Pećke patrijaršije - (16. mart 1981. godine), kada je u podmetnutom požaru izgoreo stari konak Pećke patrijaršije, u danima velikih demonstracija kosovskih Albanaca.

Više od dve decenije nižu se primeri preimenovanja srpske kulturne baštine u albansku, pa ako se na Gugl mapi na albanskom natrči na oznaku Pećke patrijaršije kao albanskog manastira, to nije iznenađujuće, ali jeste sramotno i apsurdno.

O tome je i prošle godine pisao Kosovo onlajn, kada su sagovornici našeg portala ukazali da tu nije reč o činjenicama već o perfidnosti i o vrsti specijalnog rata, manipulacijama i preradi istorije.