Radomiroviq: Lufta dhe propaganda e pasluftës nuk ndalet, objektivi është komuniteti serb në Kosovë

Gazetari Vladimir Radomiroviq vlerëson se propaganda e luftës është ende në punë në Kosovë dhe se bombardimet e NATO-s në vitin 1999 treguan në praktikë se sa media perëndimore u shërbejnë interesave të vendeve të tyre, sepse ato shpërndanin informacione të paverifikuara që u përshtateshin qeverive të tyre.

“Lufta dhe propaganda e pasluftës vazhdon e pandërprerë me egërsi dhe është e qartë se objektivi janë serbët dhe komuniteti serb në Kosovë e Metohi. Vetëvendosja në ditën e vuajtjes së serbëve thotë se janë vrarë fëmijë shqiptarë dhe se serbët kanë vrarë edhe shqiptarë më 17 mars. Sikur të mos jemi dëshmitarë të asaj që ka ndodhur, sikur të mos e dimë se çfarë ka ndodhur në të vërtetë dhe çfarë lloj propagande është bërë nga RTK-ja dhe mediat shqiptare në vitin 2004”, thotë Radomiroviq për Kosovo online.

Ai beson se një raportim i tillë është pasojë e faktit se askush nuk është mbajtur përgjegjës për faktin se një lajm i rremë është publikuar në vitin 2004.

“Ata gazetarë dhe redaktorë vazhdojnë të punojnë në mediat kryesore shqiptare. Vetëvendosja ka treguar edhe një herë se qëllimi i saj i vetëm është persekutimi i plotë i popullit serb nga Kosova dhe Metohia dhe është e pabesueshme që ambasadorët perëndimorë në Prishtinë dhe qeveritë perëndimore të mos reagojnë ndaj kësaj urrejtjeje të dukshme kombëtare ndaj një komuniteti në KdheM”, beson Radomiroviq.

Sipas tij, ngjarjet e fundit janë vetëm vazhdimësi e propagandës që arriti kulmin menjëherë para dhe gjatë bombardimeve të NATO-s ndaj RFJ-së së atëhershme.

“Çdo luftë përfshin propagandë, veçanërisht kur keni dallimin në fuqinë mediatike që kishim në 1999 dhe pak para atij viti kur Perëndimi kishte të gjitha mediat në anën e tij, e Serbia dhe RFJ nuk mund ta kundërshtonin atë në mënyrë efektive”, thotë Radomiroviq.

Si shembullin më të rrezikshëm të shpërndarjes së informacionit të rremë, ai përmend pretendimet e mediave perëndimore në fillim të bombardimeve për ekzistencën e një plani sekret në Serbi dhe aksionin "Operacioni Patkoi", i cili gjoja kishte për qëllim spastrimin etnik, dëbimi i shqiptarëve nga Kosova.

“Më vonë kemi marrë vesh se shërbimi bullgar ia ka dorëzuar shërbimit gjerman dhe se është dorëzuar nga shërbimi gjerman në media, të cilat e kanë nxjerrë atë informacion pa asnjë verifikim. Kjo çoi në aktakuzën kundër Sllobodan Millosheviqit gjatë luftës dhe në gjithçka që patëm mundësinë të shihnim”, ka theksuar Radomiroviq.

Ai rikujton gjithashtu se zyrtarë të lartë të NATO-s kanë pohuar se në stadiumin e FC Prishtinës ka pasur një kamp përqendrimi në të cilin ndodheshin 100 mijë shqiptarë dhe se ky informacion është mohuar, ndër të tjera, falë faktit se korrespondenti i atëhershëm i AFP-së, Aleksandar Mitiq shkoi në stadium dhe verifikoi se nuk ishte saktë.

Radomiroviq thotë se NATO-ja në një moment e kuptoi se po e humbiste luftën mediatike, për këtë arsye punësoi një ekspert mediatik nga kryeministri i atëhershëm britanik.

“Kur NATO ndjeu se po fillonte të humbiste luftën mediatike, se po vinin imazhe vuajtjesh që nuk u përshtateshin vendeve anëtare, Toni Bler dërgoi këshilltarin e tij për media, Alistair Campbell në selinë e NATO-s për të ndihmuar. Kur treni u sulmua në grykën e Gërdelicës, kur ishte e qartë se një objektiv civil ishte goditur, se dhjetëra civilë ishin vrarë, NATO, me bindjen e Campbell, përshpejtoi pamjet nga kamera e aeroplanit që synonte treni për të bërë të duket se treni po vinte me një shpejtësi të papritur të madhe dhe se piloti nuk kishte mundësi të reagonte, edhe pse e vërteta ishte se ai mund ta shihte trenin dhe se po synonte qëllimisht për të shkaktuar aq shumë vuajtje sa e mundur”, thotë Radomiroviq.

Ai përmend rastin e bombardimit të RTS-së më 26 prill 1999 si një nga shembujt më tragjikë të propagandës së luftës.

“Kur NATO shënjestroi RTS-në në prill 1999 dhe vrau 16 dhe plagosi dhjetëra kolegë tanë, mediat perëndimore heshtën dhe madje e mbështetën atë. Në Uashington, kur Richard Holbrooke solli lajmin se RTS ishte bombarduar, në auditor shpërthyen duartrokitje. Falë asaj propagande të përgjithshme, gazetarët amerikanë e mbështetën vrasjen e kolegëve të tyre në Beograd”, thotë Radomiroviq.

Sipas tij, propaganda e vitit 2003 ka qenë model sipas të cilit mediat perëndimore kanë raportuar edhe në luftërat e mëvonshme.

“Bombardimi i RFJ-së, d.m.th propaganda që u zbatua me sukses, solli edhe propagandën në vitin 2003, para sulmit në Irak, kur të gjitha mediat në Perëndim e mbështetën sulmin ndaj shtetit sovran dhe transmetuan trillime dhe gënjeshtra të dukshme nga zyrtarët e tyre se Iraku ka armë të shkatërrimit në masë”, thotë ai.

Ai vlerëson se disa vende lindore, si Kina, Rusia, Katari apo Arabia Saudite, kanë lançuar mediat e tyre për të rivalizuar ato nga perëndimi dhe se është thelbësore që Serbia të ketë përfaqësues profesionistë të mediave, të cilët do të dinë të kundërshtojnë çdo formë të propagandës.

“Serbia mund të mbrohet vetëm me media të forta, gazetarë profesionistë në punën e tyre, që flasin disa gjuhë të huaja dhe mund të komunikojnë në mënyrë të barabartë me kolegët e tyre nga perëndimi dhe lindja, për të shpjeguar situatën në Serbi, që të shpjegojnë se çfarë po ndodh, se Serbia nuk është as një vend që dëshiron të persekutojë disa minoritete në territorin e saj, as një vend që dëshiron konflikte apo luftë, por një vend demokratik dhe i lirë që dëshiron të komunikojë me të gjitha vendet në botën”, përfundon Radomiroviq.