Osmani o Skenderbegu na godišnjicu njegove smrti: Naš heroj i glavni strateg

Vršilac dužnosti Vjosa Osmani istakla je, na 553. godišnjicu smrti Đurađa Kastriota - Skenderbega, da je on ikona njenog detinjstva, dodajući da je reč o neumoljivom borcu koji je bio "jaka odbrana Evrope"

"Danas se navršavaju 553 godine od smrti našeg nacionalnog heroja Đurađa Kastriota - Skenderbega. Bio je jaka brana odbrane Evrope, pokazujući hrabrost u svim svojim borbama. Osim što je neumoljivi borac, Đurađ Kastriot ostaje ikona našeg jedinstva. Početkom marta 1444. godine u Skupštini Lješa ostvario je prvu političku zajednicu albanskih kneževa tog vremena, koja je otvorila put za uspostavljanje srednjovekovne albanske države. Skenderbeg je inspiracija otpora i borbe za slobodu u svim periodima. Ali pre svega, on ostaje jedinstveni model ujedinjenja Albanaca i kao takav će uvek biti upamćen! Neka uspomena na našeg glavnog stratega bude večna", napisala je Osmani na Fejsbuku.

Đurađ Kastriot, poznatiji kao Skenderbeg, bio je srpski borac protiv osmanskih osvajača i islamizacije, kojeg su Albanci prisvojili kao svog nacionalnog heroja.

Rođen je u Sini u današnjoj Albaniji 6. maja 1405. godine, a umro u Lješu 17. januara 1468. godine.

Prema Gibonu, Đurđeva porodica Kastriot(ić)a vodi poreklo od starog srpskog bratstva Branilovića (Branila) iz Zete. Skenderbegov deda, Pavle Kastriotić, doselio se u Janjinu u Epiru kao srpski kefalija. Skenderbegov otac, Ivan Kastriot, bio je knez Epira, koji je držao Mat, Kroju, Mirditu i Diber. Njegova majka, Vojislava, bila je princeza takođe srpskog porekla, ćerka Grgura Brankovića i unuka čuvenog srpskog viteza Vuka Brankovića. 

Ivan Kastriot je bio među prvima koji se suprotstavio upadima Bajazita I, međutim, njegov otpor nije imao nikakav značajan efekat. Sultan ga je naterao da plaća danak, a da bi osigurao vernost plemića tih krajeva, Turci su odveli Đurđa zajedno sa njegovom braćom kao taoce.

Skenderbeg je u Lješu 1444. godine sazvao plemenske glavare Arbanije i Crne Gore, kako bi se zakleli da će zajednički ratovati protiv Turske. Postao je vođa tada formirane Lješke lige. Zbog borbe protiv Osmanlija prvo ga je glorifikovala Katolička crkva (iako je tokom svog života bio i musliman i pravoslavac), a ubrzo i slovenski narodi sa Balkana, koji su ga smatrali svojim nacionalnim herojem.

Krajem 19. veka albanski nacionalisti su, u nedostatku albanske srednjovekovne države i njenih heroja iz tog vremena, počeli sa albanizacijom Skenderbega i njegove pobune.