Ambasadorja Ziv: Hamasin duhet shkatërruar, është e qartë se kush qëndron pas tyre

Tamar Ziv
Burim: Kosovo Online

Situata është jashtëzakonisht e vështirë, dje numri i të vdekurve ishte 900, sot është 1200 dhe shumica e tyre u vranë në masakrën e së shtunës, një sulm barbar i kryer nga Hamasi, thotë Tamar Ziv, ambasadorja e Izraelit në Prishtinë në intervistën për Kosovo online.

Ambasadorja Ziv, e cila duhej të kthehej të dielën në Prishtinë, por e shtyu kthimin deri në qetësimin e situatës, thekson se mbi 2.600 persona janë lënduar, mbi 100 persona janë rrëmbyer dhe nuk dihet fati i tyre.

“Po flasim për foshnja, fëmijë, pleq, gra, ata që i mbijetuan Holokaustit. Për momentin situata është tmerrësisht e vështirë, dëshmitë sapo kanë filluar të dalin, njerëzit kanë filluar të flasin për masakrën e tmerrshme. Kaq shumë u shkatërruan vendbanime dhe fshatra”, thotë ambasadorja dhe shton se janë vrarë edhe një numër i madh i shtetasve të huaj që janë vrarë apo marrë peng në Rripin e Gazës.

Çfarë mund të bëjë Izraeli për t'u siguruar që diçka e tillë të mos ndodhë më kurrë?

Realiteti që ekziston në Rripin e Gazës që nga viti 2007 duhet të ndryshojë. Nuk mund të vazhdojë. Ushtria dhe shteti ynë janë të vendosur të shtypin Hamasin siç është sot dhe të shkatërrojnë aftësitë e tij terroriste. Sado kohë të duhet, ne nuk mund të pushojmë derisa kjo organizatë të humbasë aftësinë e saj për të vepruar si terroriste. Hamasi është si ISIS, e njëjta mizori, barbarizëm, çnjerëzim dhe nuk mund të lejohet të qëndrojë në fytyrën e këtij vendi.

A është ndonjë vend prapa Hamasit, sa e aftë është kjo organizatë për të kryer një sulm si ai i së shtunës?

Natyrisht, ai nuk është i vetëm, dhe jo vetëm Hamasi, por edhe Hezbollahu dhe të gjitha organizatat e ngjashme që janë prokurë të Iranit, i cili i mbështet financiarisht, logjistikisht dhe në çdo mënyrë tjetër. Lidhja është shumë e qartë dhe financohen nga Irani.

Ku ishit në momentin e sulmit?

Sulmi ka ndodhur të shtunën, përveç se ishte Shabbat, ishte edhe festë dhe sirenat na zgjuan në orën 6:45 të mëngjesit. Shkuam në strehë dhe në fillim nuk arritëm të kuptonim shkallën e sulmit. Izraeli punoi për të de-përshkallëzuar situatën, u fol për projekte të mëdha ekonomike, 20 mijë punëtorë nga Rripi i Gazës punonin në Izrael dhe u sollën para familjeve të tyre, nuk pati asnjë provokim nga ana jonë. Kur ndezëm televizorin, u tronditëm kur pamë të sulmuar fshatrat dhe vendbanimet përgjatë Rripit të Gazës. Më shumë se 1000 terroristë depërtuan në Izrael dhe sulmuan njëkohësisht. Ata therën familje të tëra, përdhunuan gra, rrëmbyen...

A mendoni se Izraeli tani ka mbështetjen e gjithë botës?

Patjetër. Nëse do ta dëgjonit fjalimin e Presidentit Biden, nuk mund të kishte një mbështetje më të fortë për Izraelin. Përveç SHBA-së, e gjithë bota perëndimore, përfshirë edhe Kosovën, e mbështet Izraelin. Kemi marrë kaq shumë fjalë mbështetjeje nga presidenti, kryeministri, të gjitha partitë. Njerëz të zakonshëm që telefonojnë dhe ofrojnë mbështetje.

A është në njëfarë mënyre një paralajmërim për ne në Ballkan ajo që i ndodhi Izraelit, po flasim për dialogun Beograd-Prishtinë, që palët të kthehen në tryezën e bisedimeve dhe të vazhdojnë dialogun?

Plotësisht. Ky është një mësim për të gjithë botën. Dhuna dhe agresioni nuk janë mënyra për të arritur diçka, dialogu është e vetmja rrugë.

Ekziston gjithashtu shqetësimi në rritje për viktimat civile midis palestinezëve. Çfarë mund të bëjë Izraeli për të shmangur viktimat civile?

Është e rëndësishme që bota të kuptojë se Hamasi nuk ka respekt për civilët, por i përdor ata si mburoja njerëzore. Hamasi ka baza në spitale, shkolla, xhami, ata me qëllim vendosin raketat e tyre atje. Izraeli gjithmonë është përpjekur të mos lëndojë civilë, kjo ndodh, por nuk ka luftë ku civilët nuk vuajnë. Izraeli dëshiron të mbrojë civilët, jo t'i lëndojë ata, na vjen keq për çdo viktimë civile, por Hamasi i ka shpallur luftë Izraelit dhe Hamasi duhet të paguajë çmimin.

A është ky fillimi i fundit për Hamasin?

Kështu shpresojmë. Unë nuk jam profet, por është e qartë se po hyjmë në diçka që nuk do të përfundojë brenda pak ditësh. Nuk e di sa kohë do të zgjasë dhe çfarë çmimi do të duhet të paguajmë, por realiteti në Rripin e Gazës duhet të ndryshojë.