Gariq: Beteja e Pashtrikut simbolizon heroizmin - ne iu kundërvumë forcës më të fortë të shekullit të 21

Dejan Gariq, pjesëtar i kompanisë së policisë ushtarake të Brigadës së 549-të, i tha Kosovo online se beteja në Pashtrik simbolizon heroizmin, trimërinë dhe arrogancën e të gjithë anëtarëve të Brigadës së 549-të të Motorizuar, sepse ata iu kundërvunë forcës më të fortë të armatosur të shekullit të 21-të dhe penguan pushtimin tokësor të RFJ-së së atëhershme.

"Beteja e Pastrikut simbolizon heroizmin, trimërinë, heroizmin në të cilin Brigada e 549-të e Motorizuar qëndroi krah për krah me forcën më të fortë të shekullit të 21-të. Të rinjtë që kryenin shërbimin e tyre ushtarak në atë kohë, të cilët shërbyen në vitin 1998 dhe në fillim të vitit 1999, penguan pushtimin e agresionit tokësor kundër vendit tonë dhe ndaluan jo vetëm terroristët shqiptarë, por edhe paktin e NATO-s. Deri në nënshkrimin e Marrëveshjes së Kumanovës ajo nuk u tërhoq as edhe një metër dhe lejoi armikun të përparonte, pavarësisht faktit se në atë kohë ai përdori aviacionin strategjik dhe ushtroi të gjithë presionin e mundshëm. Nuk ia doli në këtë”, thotë Gariq.

Gariq ishte në grupin e atyre njësive që shkuan në kufirin me Shqipërinë, pranë kullës së vrojtimit të Gorozhupit, dhe e mbrojtën atë deri më 16 qershor, kur u nënshkrua Marrëveshja Ushtarako-Teknike në Kumanovë, në ditën e parë të betejës në Pashtrik.

Ai pranon se ende e kujton çdo moment, edhe pse kanë kaluar 26 vjet që nga ato ngjarje.

"Mbaj mend çdo natë, çdo rënkim, çdo shok që u plagos, që vdiq. Ne vajtojmë për shokët që kanë ikur, që dhanë jetën për mbrojtjen e atdheut, shokët që mbetën invalidë. Po përpiqemi në çdo mënyrë të mundshme që sot dhe në këtë kohë, për fat të mirë ose për fat të keq, ne që mbijetuam, t'i ndihmojmë ata sa më shumë që të mundemi", thotë Gariq.

Ai thekson se në kuadër të aktiviteteve të Shoqatës "Brigada Heroike e 549-të e Motorizuar - Dushan Silni", ata vazhdimisht vizitojnë familjet e të vdekurve.

"Ato janë momente të vështira edhe pas 26 vitesh. Nga njëra anë, shumë trishtim dhe zi për ta, dhe nga ana tjetër, njëfarë gëzimi kur vizitojmë familjen. Mund të shihet në sytë e tyre se janë të lumtur që na shohin, se nuk i kemi harruar ata shokë. Dhe ndërsa ne jemi këtu, ata janë gjallë", thotë Gariq.

Duke përshkruar luftimet ditë e natë në Pashtrik, Gariq thotë se ato mund të përshkruhen më së miri nga ajo që pa kur njësisë iu urdhërua të tërhiqej.

"Më kujtohet dita kur mbërritëm me automjet, më 26 maj, në (fshatin) Planej. Pashtriku është një mal i bukur, i pyllëzuar, kishte pemë të mëdha, shtëpi katërkatëshe, fshatra deri në vetë Gorozhupin... Dhe kur kaluam atje, gjithçka ishte aty. Dhe fotografia e ditës kur u tërhoqëm nga Pashtriku - nuk kishte asgjë. Ato fshatra, shtëpitë katërkatëshe ishin tulla mbi tulla, nuk kishte trungje. Gjithçka ishte skuqur, djegur." thotë Gariq.