Guxhiq: Prishtina synon ta forcojë narrativën për viktimën ekskluzivisht shqiptare dhe fajin serb

Historiani nga Graçanica, Aleksandar Guxhiq, vlerëson se pas rihapjes së rastit të Reçakut dhe arrestimeve të reja të serbëve qëndron përpjekja e Prishtinës për të forcuar narrativën e viktimës ekskluzivisht shqiptare. Gazetari Millosh Gariq thekson se rasti po riaktualizohet në një moment kur priten vendimet gjyqësore ndaj ish-udhëheqësve të UÇK-së në Hagë dhe shton se institucionet e Prishtinës kanë punuar prej vitesh në mbledhjen e materialeve dhe hartimin e listave të të dyshuarve, transmeton RTS.

Duke folur për arrestimet e fundit të serbëve në Kosovë, Guxhiq thotë se elitat politike të Prishtinës e ndërtojnë shtetësinë e tyre mbi narrativën e viktimës ekskluzivisht shqiptare dhe fajit ekskluzivisht serb, prandaj edhe pas gati tre dekadash po e rihapin çështjen e Reçakut.

“Në një model të tillë ka vend vetëm për viktimën ekskluzivisht shqiptare dhe agresionin ekskluzivisht serb. Në këtë kontekst mund të shpjegohet pse, 27 vjet pas luftës, Prishtina nis procese për krime lufte dhe rihap përsëri çështjen e Reçakut, megjithëse Reçaku është hedhur poshtë në Tribunalin e Hagës”, thekson Guxhiq, transmeton RTS.

Duke iu referuar gjendjes shpirtërore të komunitetit serb, Guxhiq vlerëson se mes serbëve mbizotëron një ndjenjë pasigurie, pasi askush nuk mund të parashikojë se kush mund të jetë objektivi i radhës i hetimeve ose arrestimeve.

“Mjafton që dikush të drejtojë gishtin nga një serb që ai serb të arrestohet. I gjithë procesi do të bazohet në deklaratat e dëshmitarëve ose në fotografi”, thotë Guxhiq.

I pyetur nëse praktikisht çdo serb që gjatë vitit 1999 ka qenë në moshë madhore mund të bëhet objekt hetimi, Guxhiq mendon se praktika e deritanishme e tregon këtë.

“Praktika ka treguar se kjo është shumë e mundur”, paralajmëron Guxhiq.

Duke folur për arsyet pse rasti po aktualizohet pikërisht tani, gazetari Millosh Gariq vë në dukje përputhjen kohore me vendimet e pritshme ndaj ish-udhëheqësve të të ashtuquajturës UÇK para Dhomave të Specializuara në Hagë.

“Më 20 korrik priten vendimet për Hashim Thaçin, Kadri Veselin dhe të tjerët, ku hidhet drejtpërdrejt dritë mbi të vërtetën e periudhës 1998–1999”, thekson Gariq.

Ai konsideron se edhe përmasat e kufizuara të aktakuzës kundër ish-udhëheqësve të UÇK-së mund të vënë në pikëpyetje narrativën që prej vitesh promovohet në një pjesë të opinionit publik shqiptar.

“Dhe kjo mjafton për të kundërshtuar tezën që shqiptarët përpiqen vazhdimisht ta imponojnë, sipas së cilës lufta e tyre në atë periudhë ishte plotësisht e drejtë, se UÇK-ja nuk ka kryer asnjë krim dhe se asnjë serb nuk ka pësuar”, thekson Gariq.

Duke komentuar pretendimet për “gjenocid ndaj shqiptarëve”, Gariq vlerëson se bëhet fjalë për një temë në të cilën autoritetet e Prishtinës kanë këmbëngulur vitet e fundit në diskursin politik.

“Historia e gjenocidit është diçka që Albin Kurti vitet e fundit po përpiqet ta afirmojë plotësisht si një çështje së cilës pala shqiptare duhet t’i japë theks të veçantë, megjithëse për gjenocidin nuk ekziston asnjë provë e vetme”, deklaron Gariq.

Duke folur për hetimin që çoi në arrestimet aktuale, Gariq thotë se procesi u nis pas ardhjes së Albin Kurtit në pushtet dhe se institucionet e Prishtinës kanë punuar prej vitesh në mbledhjen e materialeve dhe hartimin e listave të të dyshuarve.

“Lista të tilla të të akuzuarve janë sekrete. Ndërkohë, ata kanë miratuar një ligj sipas të cilit mund të zhvillojnë gjykime në mungesë, pikërisht me qëllimin që të mund t’i zhvillojnë procese të tilla gjyqësore në mënyrën si po e bëjnë tani”, thotë Gariq.

Sipas vlerësimit të tij, mënyra se si janë kryer arrestimet e fundit dhe caktimi i paraburgimit tregojnë dallime të thella në perceptimin e realitetit mes komunitetit serb dhe atij shqiptar në Kosovë.

“Ne këtu po flasim për një problem thelbësor që tregon se në hapësirën e Kosovës dhe Metohisë kemi dy botë të ndryshme, dy universe krejtësisht të ndryshme. Ne kemi një perceptim të realitetit, ndërsa ata po krijojnë një tjetër krejtësisht të ndryshëm dhe këtu nuk takohemi askund”, vlerëson Gariq.

Duke komentuar mbylljet e fundit të institucioneve serbe dhe presionet ndaj komunitetit serb, Guxhiq konsideron se veprime të tilla nuk janë pasojë e ciklit zgjedhor, por e politikës afatgjatë të autoriteteve në Prishtinë.

“Albin Kurti dëshiron ta profilizojë veten si babai i republikës së tretë të Kosovës, si dikush që do të fshijë gjurmët e fundit të pranisë serbe në Kosovë dhe Metohi, por edhe gjurmët e fundit të pranisë ndërkombëtare”, thekson Guxhiq.

Guxhiq vlerëson se serbët, në konceptin aktual, shihen si pengesë për afirmimin e plotë të të ashtuquajturës “shtetësi kosovare”.

“Logjika e tij është se përmes serbëve, si bashkësia ndërkombëtare ashtu edhe Serbia do të kenë ndikim në Kosovë. Në këtë kontekst i shoh të gjitha ato që kanë ndodhur vitet e fundit, e jo në kontekstin e një fushate parazgjedhore”, konsideron Guxhiq.

I pyetur nëse një politikë e tillë do të vazhdojë edhe pas zgjedhjeve, Guxhiq nuk pret ndryshime.

“Jam i sigurt se kjo do të vazhdojë”, porosit Guxhiq.