Vuletiq: Për Prishtinën çdo propozim është i papranueshëm nëse nuk nënkupton heqje dorë të plotë nga përdorimi i dinarëve

Sociologu Vladimir Vuletiq vlerëson për Kosovo online se raundi i djeshëm i dialogut në Bruksel në thelb nuk ndryshon nga ai i mëparshmit, përveç se tashmë është e qartë dëshira e autoriteteve të Prishtinës që të mos bëjnë asgjë për dinarin.

Sa i përket raundit të shtatë të dialogut që u mbajt dje në Bruksel, në të cilin u kërkua zgjidhje për vendimin e njëanshëm të Prishtinës për shfuqizimin e transaksioneve të pagesave në dinarë në Kosovë, Vuletiq thotë se refuzimi i Prishtinës për të bërë diçka për dinarin ishte i synuar dhe i planifikuar dhe se tani, siç thekson ai, i është shtuar edhe padrejtësia emocionale.

“Nuk kam përshtypjen se ky raund i dialogut ishte ndryshe, ndryshimi i vetëm është se tani ka një dëshirë të qartë për të mos bërë asgjë për këtë. Që në fillim, pavarësisht asaj që ne të gjithë e dinim, ka pasur disa lloj komentesh dhe presionesh të buta që çështja duhet të shtyhet, por kur kërkohet të shtyhet diçka, kjo do të thotë se ju keni dritën jeshile për të bërë diçka, por ndoshta është jo koha e duhur. Vendimi për dëbimin e dinarit nga territori i Kosovës asnjëherë nuk është vënë në pikëpyetje rrënjësore dhe pikërisht kjo përbën problemin themelor. Ju keni pak hapësirë ​​për çdo lloj kompromisi dhe çfarëdo propozimi që të bëni, secili është i papranueshëm për palën prishtinase, përveç nëse nënkupton që ju të hiqni dorë plotësisht nga përdorimi i dinarëve”, thotë Vuletiq.

Ai shton se sado të zgjasin ato raunde të dialogut, nuk do të ketë përparim derisa pala prishtinase të pranojë të marrë parasysh interesat e serbëve të cilët nuk do të heqin dorë nga dinari.

“Më duket se të gjitha ato raunde janë më shumë një lloj folklori derisa të merret një vendim politik, do të jetë i vështirë për t’u zbatuar. Më duket se tani, pas shtyrjes së pritjes apo mos futjes së një pike në rend dite, zhgënjimi në Prishtinë është edhe më i madh dhe se gjithçka që bëjnë pas kësaj dhe refuzimi i mundësisë për të mundësuar vizitën e Patriarku në Patriarkanën e Pejës dhe gjithçka tjetër është edhe më shumë me një lloj nervozizmi”, shton ai.

Vuletiq thekson se propozimi i të dërguarit special për dialog, Miroslav Lajçak është një kompromis.

“Propozimi i Lajçakut është një lloj kompromisi, por fakti është se Beogradi është konsistent në atë që duan serbët në Kosovë, dhe Prishtina është konsistente në atë që dëshiron të sigurojë funksionimin e plotë të sistemit në territorin e gjithë Kosovës që do të ishte simbolike në një farë mënyre tregues se Kosova është shtet i pavarur. Për ta, çdo variant kalimtar është i papranueshëm. Por propozimi i Lajçakut është, në njëfarë mënyre, një lloj zgjidhjeje që para së gjithash duhet të kënaqë ambiciet e tij diplomatike, para se të zgjidhë mosmarrëveshjen themelore. Zgjidhje të tilla "bypass" mund t'i japin atij një lloj kënaqësie që i ka ofruar një zgjidhje. Por të dyja palët kanë frikë se kjo është diçka që pala tjetër mund ta përdorë në një moment të caktuar. Palët tashmë kanë kaq shumë përvojë dhe asnjëra prej tyre nuk thotë se refuzon diçka apriori, por në thelb nuk bëhet fjalë as për pranim”, thotë Vuletiq.

.

Ai shton se Lajçak në fund të fundit duhet të jetë personi që me aftësitë e tij diplomatike do të mundësojë zbatimin e zgjidhjeve politike.

“Problemi është se ne nuk i kishim ato zgjidhje, sepse që në fillim ishte e qartë se strategjia ishte “Njohja e Kosovës si shtet i pavarur dhe do të pajtohemi për detajet teknike”. Ky është problemi themelor i katër viteve të fundit dhe arsyeja pse negociatat nuk mund të ecin përpara. Një arsye tjetër është refuzimi i AKS, si një kornizë ku do të zgjidheshin çështjet teknike. Ishte e vështirë për Lajçakun të arrinte diçka pa atë lloj zgjidhje politike. Nëse do të kishim AKS, atëherë puna e tij do të ishte shumë më e lehtë, sepse shumë nga çështjet teknike mund të zgjidheshin në atë kuadër. Ai në thelb nuk kishte as mandat dhe as autoritet për t'u marrë me çështjet më të rëndësishme politike, por detyra e tij ishte të zbatonte diçka që asnjëherë nuk u arrit as si marrëveshje”, përfundon Vuletiq.