Kollakoviq: Nuk duhet të presim ndryshime në frontin e jashtëm nëse të djathtët fitojnë në Francë

Aleksandra Kollakoviq, bashkëpunëtore e lartë hulumtuese në Institutin për Studime Politike, thotë për Kosovo online, se pavarësisht se kush do të jetë forca udhëheqëse në parlamentin francez pas zgjedhjeve, raundi i parë i të cilave mbahet nesër, nuk duhet të presim ndonjë devijim të madh nga qasja që Parisi ka pasur deri më tani ndaj dialogut ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës. Ajo kujton se Franca ka një sistem presidencial dhe se është presidenti ai që është në krye të rrugës së politikës së jashtme që ndjek vendi.

“Fuqitë e mëdha, dhe Franca e konsideron veten një fuqi të madhe, i përmbahen shumë agjendave dhe besimeve të tyre, rrjedhës së politikës së tyre të jashtme, dhe ndryshimet politike që po ndodhin do të ndjeheshin më shumë në nivelin e brendshëm politik sesa në atë të politikës së jashtme. Dialogu ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës zhvillohet në një format evropian. Kemi një propozim franko-gjerman që ka kaluar në kuadrin e formatit evropian dhe ato negociata kryesore po zhvillohen në Bruksel. Shohim që situata pas zgjedhjeve të fundit europiane, megjithëse pati një rritje të së djathtës, në drejtim të vetë lidershipit të BE-së, nuk ka ndryshuar ndjeshëm. Kemi mbetur Ursula fon der Lajen në krye të Komisionit Evropian, kemi edhe disa persona të tjerë, por është grupim i të njëjtave forca politike”, thotë Kollakoviq.

Ajo thekson se sondazhet e deritanishme tregojnë se Mbledhja Kombëtare e Marin Le Pen, pra Jordan Bardella, që do të ishte kryeministër para kësaj partie, mund të fitonte 30 deri në 34 për qind të votave, që Fronti Popullor, pra partitë e së majtës që janë bashkuar, kanë nga 24 në 27 për qind dhe Rilindja, partia e presidentit Emanuel Makron, nga 19 në 22 për qind.

“Mirëpo, duhet pasur parasysh edhe rezultatet e zgjedhjeve në raundin e dytë, që të hyjnë të gjithë ata që marrin më shumë se 12.5 për qind të votave dhe të krijohet hapësira për rezultatin përfundimtar. Nëse do të mund të ndodhte që një shumicë absolute të formohet nga partia e djathtë, ky është vetëm një skenar, sepse ka më shumë gjasa që ata të kenë më shumë deputetë në parlament, por se nuk do të mund të formojnë një shumicë absolute, siç tregojnë anketat dhe hulumtimet aktualisht”, thotë Kollakoviq.

Për të gjitha partitë e djathta, siç thekson ajo, edhe në Francë, përsëritet modeli që pas zgjedhjeve, me ardhjen në pushtet, të braktisin pjesërisht ose plotësisht qëllimet e shpallura që deklaruan gjatë fushatës. Tashmë në Mbledhjen Kombëtare, tregon ajo, shihet distancimi nga Rusia.

"Në përpjekjen për t'u afruar me votuesit nga qendra, partia e Marin Le Pen ka braktisur ndjeshëm disa nga idetë që ishin dominuese më pare, prandaj, përveç disa antisemite, u theksua edhe distancimi nga Rusia. Pikërisht këtu bie në sy Bardella me fjalimet e tij, duke thënë se nuk do të lejojë Rusinë të kërcënojë interesat kombëtare të Francës dhe se këtë e ka bërë në muajt dhe vitet e mëparshme dhe në zonën e Afrikës. Ai tha gjithashtu se nuk do të dërgonte, për shembull, trupa shtesë ose ndonjë trupë në Ukrainë, por se ishte i hapur për të ndihmuar Ukrainën në sektorin e mbrojtjes. Aty shohim një ndryshim të madh në krahasim me më parë kur bëhet fjalë për atë poli kryesor të politikës së jashtme që më pas përcakton të gjithë të tjerët. Dhe kjo nuk është shumë largim nga ajo që është në të vërtetë politika e jashtme e Emanuel Makronit”, vëren bashkëbiseduesja jonë.

Kollakoviq thotë gjithashtu se karakteristikë e të gjitha partive të djathta në përgjithësi, edhe në jetën politike franceze për momentin, është nevoja e fortë për të forcuar Francën, që do të thotë se me ardhjen eventuale në pushtet, të djathtët do ta drejtonin më shumë vëmendjen te problemet e brendshme politike dhe se të gjitha problemet e tjera do të mbeteshin në plan të dytë.