Përkujtim për viktimat në Livadicë: Nuk presim drejtësinë e tyre, por Zoti është gjithmonë aty

Në Kishën e Shën Petkës dhe te varri i martires Mirjana Dragoviq në Llapne Selo, u mbajt një shërbim përkujtimor për 12 serbët e vrarë në sulmin terrorist ndaj autobusit "Nish Express" 25 vjet më parë në Livadicë. Askush nuk u mbajt përgjegjës për këtë krim.

Gjatë sulmit ndaj autobusit më 16 shkurt 2001, u vranë 12 serbë dhe u plagosën 43 të tjerë, të cilët ishin nisur për në shërbimin përkujtimor në Graçanicë me autobus dhe të shoqëruar nga KFOR-i.

Në shërbimin përkujtimor në Kishën e Shën Petkës, të cilin e drejtoi Ati Bojan Kristiq, morën pjesë familjet e të vrarëve, miqtë dhe zyrtarët vendas. 

Motra e Mirjanës së vrarë, Jelena Stojanoviq, deklaron se tani, 25 vjet pas krimit, zgjohet për herë të parë me frikën se numri i serbëve në Kosovë do të ulet dhe presioni mbi ta do të rritet, duke theksuar se gjithnjë e më pak hapësirë i mbetet popullit serb për të jetuar në Kosovë. 

"Me kalimin e kohës, nuk më mbarojnë fjalët, por disi çdo gjë që thuhet është e tepërt. Ne nuk jetojmë në asnjë iluzion, as si familje, më duket mua, as si serbë nga Kosova dhe Metohia, se diçka do të ndryshojë këtu. Nuk besoj në ndërgjegjen e tyre, as në faktin se do të vijë ndonjë përgjegjësi dhe se ata do të gjejnë fajtorët për të gjitha viktimat tona ose do të sjellin drejtësi, por kemi jetuar gjatë gjithë këtyre 25 viteve me shpresën se gjithmonë do të ketë njerëz këtu që do të jenë në gjendje të kujtojnë, që do të jenë në gjendje të ndezin një qiri për shpirtin e tyre, që një shërbim përkujtimor të mbahet në këtë kishë të Shën Petkës, sepse kjo është e vetmja gjë që na ka mbetur. Ne besojmë në drejtësinë hyjnore, por jo në drejtësinë e tyre", tha Stojanoviq, duke shtuar se ka frikë nga fakti se nuk do të ketë askush që të ndezë një qiri për viktimat dhe të mbajë një shërbim përkujtimor.

"Nuk pres drejtësinë e tyre, por ajo e Zotit është gjithmonë aty", shtoi ajo.

Gordana Gjoriq, e cila i mbijetoi sulmit në Livadicë, thotë mes lotësh se ndihet njësoj si në vitin 2001.

"Mendova se koha do t'i bënte disa gjëra të harroheshin, të zbeheshin, por për fat të keq, ja ku është pas 25 vitesh, mjafton vetëm të mbyll sytë, imazhet e atyre ngjarjeve dhe të asaj dite më janë të qarta. Ndoshta do të kishte qenë më e lehtë nëse do të kisha qenë kaq e plagosur dhe pa ndjenja, për të mos parë gjithë të keqen që pashë atë ditë, por për fat të keq, isha e vetëdijshme dhe pashë gjithë tragjedinë dhe nuk mund ta kuptoj që dikush ishte kaq i lig sa të vendoste atë eksploziv, për të vrarë 12 nga njerëzit tanë të pafajshëm." Unë them se imazhet janë shumë të pranishme dhe është shumë e vështirë për mua të flas për këtë, sado kohë të kalojë, por është e vështirë”, tha Gjoriq.

Është veçanërisht e vështirë, tha ajo, që askush nuk u mbajt përgjegjës për krimin në Livadicë.

“Duke pasur parasysh që i shohim të gjitha tragjeditë që ndodhin dhe askush nuk mbahet përgjegjës për këtë, atëherë shpresojmë vetëm që ndëshkimi i Zotit t’i arrijë, nuk kemi asgjë tjetër. Por gjithashtu nuk duhet të harrojmë, duhet të flasim vazhdimisht për këtë. Jam mirënjohës që shërbimi përkujtimor organizohet çdo vit, që u kujtojmë të gjithëve të tjerëve se gjëra të tilla nuk ndodhin më, që njerëzit e pafajshëm të mos vuajnë, që ne të shohim se si t'i drejtohemi jetës dhe si ta duam dhe respektojmë njëri-tjetrin, por për fat të keq, kjo ka pak ndikim tek ata që vendosin", tha Gjoriq.

Presidenti i Bashkësisë Kulturore dhe Arsimore të Kosovës dhe Metohisë, shkrimtari Ratko Popoviq, theksoi se më 16 shkurt, 25 vjet më parë, në Kosovë u krijua heshtje.

"Një dhimbje e madhe, një pashpresë dhe pastaj ai akt terrorist ndodhi kundër njerëzve që shkuan për të nderuar të vetët, për të shkuar në varrezat e tyre, për të nderuar të vdekurit e tyre dhe për t'u kthyer në shtëpitë e tyre, me të vetët, në një farë mënyre, për të ndarë të gjithë fatin dhe fatkeqësinë që shoqëron këtë racë serbe këtu", tha Popoviq.

Ai kujton se drejtësia për viktimat kërkohet në përkujtim çdo vit.

"Por satani është kaq i fuqishëm dhe i madh dhe ato fuqi të mëdha botërore nuk e dinë për dhimbjen e njerëzve të zakonshëm. Nëse e ndaluan gëzimin këtu në zonën e Kosovës dhe Metohisë, dhe ne të gjithë po gëzoheshim, ne i gëzohemi jetës, lirisë dhe gjithçkaje që e bën njeriun njeri. Por njeriu padyshim nuk është në atë rend botëror të bardhë dhe njerëzit që nuk kanë shpirt, as nuk njohin turp dhe turp, e dinë se këtu për ne nderi dhe nderi më i madh është kjo vajtim dhe përkujtimore dhe se këtu është nderimi i viktimave për të cilat ata kanë intensifikuar zemërimin, arrogancën dhe kafshërinë e tyre këtu”, tha ai.

Kurora u vendosën në varrin e Mirjana Dragoviqit të vrarë nga kryetari i komunës së Graçanicës, Novak Zhiviq, dhe kryetari i KK të Qytetit të Prishtines, Dejan Miladinoviq, së bashku me bashkëpunëtorët e tij.

Gjatë sulmit në autobus më 16 shkurt 2001, u vranë 12 serbë dhe u plagosën 43 të tjerë që ishin nisur për në shërbimin përkujtimor në Graçanicë me autobus dhe të shoqëruar nga KFOR-i.

Askush nuk është dënuar ligjërisht për sulmin në Livadicë. I dyshuari i vetëm, Florim Ejupi, u lirua nga Gjykata Supreme, edhe pse u dënua me 40 vjet burg në procedurën e shkallës së parë.

EULEX zyrtarisht mbylli hetimin për Livadicë në 2013.

Në shpërthimin në Livaicë humbën jetën Zhivana Tokiq, Slobodan dhe Nenad Stojanoviq, Sunçica Pejçiq, Mirjana Dragoviq, Milinko Kragoviq, Veljko Stakiq, Dragan Vukotiq, Lazar Milkiq, Nebojsha, Snezhana dhe Danilo Cokiq.