Dita Ndërkombëtare e Personave të Zhdukur shënohet në Graçanicë: E vërteta është aty, por ajo po fshihet

Përfaqësues të Shoqatës së Familjeve të Personave të Rrëmbyer dhe të Zhdukur nga Kosova janë mbledhur sot në Graçanicë, në Ditën Ndërkombëtare të të Zhdukurve, duke mbajtur fotografi të njerëzve të tyre të dashur për t'u kujtuar atyre fatet e tyre të pandriçuara.

Të mbledhurit nga takimi dërguan një pyetje të përbashkët: "Ku u zhdukën?"

Sillvana Marinkoviq, përfaqësuese e Shoqatës së Familjeve të Personave të Rrëmbyer dhe të Zhdukur, tha se pas 24 vitesh, familjet çdo ditë mendojnë për anëtarët e tyre të zhdukur dhe se ata janë gjëja e parë në mendjen e tyre çdo mëngjes. Bashkëshorti i saj, Goran, u rrëmbye në autostradën Prishtinë-Gjillan në vitin 1999. Ka shumë fajtorë, pohon ajo, dhe fati i të zhdukurve mbetet ende një mister.

“Fajin e parë e kanë politikanët, bashkësia ndërkombëtare, EULEX-i dhe të gjithë ata që ishin këtu në atë periudhë si mision paqeje, dhe doli se ata ishin aty, siç më tha një nga oficerët, për të mbrojtur popullin shqiptar. Kjo është ajo që ata treguan këtu. Ata, jo se i kanë mbrojtur, i kanë ndihmuar në krimet që kanë bërë, ne kemi prova për këtë dhe e dimë me siguri. E dimë që pas kaq vitesh po i mbrojnë, po i fshehin të gjitha këto krime dhe nuk është në interesin e tyre ta zbërthejnë këtë rrëmujë, sepse përveç shqiptarëve që kanë kryer krimet, normalisht do të dënohej edhe bashkësia ndërkombëtare dhe KFOR-i që ishte në Kosovë në vitin 1999”, thekson Marinkoviq.

Ajo shtoi se e vetmja gjë që bëri Prishtina ishte se prishi punën e Grupit Punues për zbardhjen e fatit të të zhdukurve, i cili, siç thotë ajo, ka filluar të japë rezultate.

“Falë punës së Grupit Punues, kemi marrë nga shumë arkiva të KFOR-it, i cili ka qenë në Kosovë në vitin 1999, informacion që do të ndihmonte shumë në hetim. Prishtina e ndalon hyrjen e Velko Odalloviqit në Kosovë dhe kështu procesi i zbardhjes së fatit të të zhdukurve është më i rrezikuar”, ka thënë Marinkoviq.

Jasmina Zhivkoviq, kryetare e Shoqatës së Personave të Zhdukur në Shtërpcë, babai i së cilës u zhduk në vitin 1999, thotë se ka 24 vjet që po përpiqet të gjejë të vërtetën.

“Babai është zhdukur më 28 shtator 1999, ndërsa në mes të ditës ishte i shoqëruar nga Kfori në Ferizaj, në shkollë. Thjesht, mendoj se i gjithë qyteti e pa atë që ndodhi me babain tim dhe xhaxhain Markun që u zhdukën bashkë me të, por i gjithë qyteti hesht. Shpresoj se në një moment dikush do të flasë dhe do të na tregojë se çfarë ka ndodhur”, tha Zhivkoviq.

Faji, thekson Zhivkoviq, është së pari tek autorët, por, siç shton, ka edhe fajtorë indirekt.

"Jam mjaft i bindur dhe besoj se shumë familjarë janë të bindur që e vërteta është aty, por ajo po fshihet. Kush e fsheh të vërtetën? Kushdo që ka fuqi të fshehë të vërtetën. Përveç autorit, ka edhe organizatat ndërkombëtare që ishin të pranishme”, tha Zhivkoviq.

Sasha Pereniq është në kërkim të vëllait të tij Rankon, gazetar i Radio Prishtinës, i cili së bashku me kolegun e tij Gjuro Sllavuj u zhdukën më 21 gusht në afërsi të Hoçës së Madhe. Ai thotë se pas 25 vitesh ka mbetur vetëm shpresa.

“Të gjithë ata që janë fajtorë për gjithçka që na ndodh, të gjithë po heshtin ndaj lutjeve tona, ndaj kërkesave tona. Ata ishin të gatshëm të dëgjonin më parë, por për fat të keq, ishin të gatshëm të dëgjonin vetëm aq sa donin dhe kishin nevojë. Ata thjesht na bënë një test për të zbuluar se sa dimë vërtet për të dashurit tanë, nëse kemi ndonjë informacion, nëse kemi rrëmbyes të mundshëm dhe të gjitha këto. Kur ata bashkuan mozaikun e tyre të madh, siç e patë të gjithë, sot janë zhdukur”, tha Pereniq.

Ai, si anëtarët e tjerë të familjeve të të zhdukurve, pretendon se fajin e ka bashkësia ndërkombëtare që nuk e ka mbrojtur popullin serb.

"Të gjithë ata që janë përgjegjës për gjithçka heshtin, nuk duan të na ndihmojnë, të na tregojnë se çfarë po ndodh. Sigurisht, sepse shumë prej tyre ishin vetë pjesëmarrës në ato ngjarje, siç ndodh edhe sot, sa më pak serbë, aq më pak dhimbje koke”, tha Pereniq.

Në emër të Kryqit të Kuq të Serbisë dhe Kosovës e Metohisë, të pranishmëve në takim iu drejtua Darko Gvozdenoviq, i cili tha se të zhdukurit nuk duhet të harrohen.

"Askush nuk duhet harruar. Ndriçimi i fatit të personave të zhdukur është një detyrim civilizues, ligjor dhe moral ndaj familjeve të tyre. Ky detyrim nuk është dhe nuk mund të jetë më i vogël me kalimin e kohës. Krahas problemeve të dukshme emocionale, familjet e të zhdukurve janë të ekspozuar ndaj vështirësive të shumta sociale dhe ekonomike. Në zgjidhjen e fatit të të zhdukurve është e rëndësishme që ky problem të ketë gjithë aspektin humanitar. Kryqi i Kuq i Serbisë, pra edhe i Kosovës e Metohisë, i kushton vëmendje të veçantë çështjes së personave të zhdukur në konfliktet e armatosura, si çështje humanitare me rëndësi të paçmueshme për familjet, por edhe për komunitete të tëra. Zgjidhja e fatit të të zhdukurve është prioritet i Kryqit të Kuq”, tha Gvozdenoviq.