Pistorius: Jam i shqetësuar, nga prilli Gjermania po dërgon forca shtesë në Kosovë

Ministri gjerman i Mbrojtjes Boris Pistorius tha se është i shqetësuar se situata në Ballkanin Perëndimor është shënuar me tensione në disa raste gjatë muajve të fundit dhe se ky rajon në zemër të Evropës, jo shumë larg Gjermanisë, kërkon vëmendjen e Berlinit, duke bërë të ditur se nga prilli kontingjenti gjerman i KFOR-it do të numërojë 250, në vend të 70 pjesëtarëve aktualë.

Në një intervistë për Blic, Pistorius ka theksuar se normalizimi i marrëdhënieve ndërmjet Serbisë dhe Kosovës është hapi i parë drejt një të ardhmeje pozitive, duke theksuar se, si në çdo konflikt, asnjëherë nuk është faji i vetëm njërës pale dhe se ai u thotë të gjithëve me të cilët flet në rajon se provokimet nuk janë kurrë të dobishme.

Lidhur me heqjen e dinarit, ai tha se pjesa serbe e popullatës së Kosovës, veçanërisht në veri, ende varet nga përdorimi i dinarit serb dhe se ndryshimi kërkon kohë, që të arrihet një zgjidhje përmes dialogut dhe shmangni përshkallëzimin për shkak të veprimit të nxituar.

A ka ndonjë arsye për vizitën tuaj në Ballkanin Perëndimor në këtë kohë dhe si e vlerësoni situatën e sigurisë në këtë rajon?

Një nga pikat kryesore të menaxhimit tonë ndërkombëtar të krizave është Ballkani Perëndimor. Kjo është arsyeja pse është e rëndësishme për mua të fitoj njohuri personale për punën e ushtarëve tanë në kontingjentet operative në Kosovë dhe Bosnjë e Hercegovinë. Me këtë dua t'u tregoj ushtarëve tanë se Gjermania i mbështet ata dhe se misioni i tyre ka një rëndësi të madhe për ne. Në të njëjtën kohë, është e rëndësishme për mua të kem një pasqyrë gjithëpërfshirëse të situatës në terren, dhe në kontakt të drejtpërdrejtë me njerëzit. Prandaj vendosa të vizitoj Serbinë në këtë udhëtim dhe të zhvilloj bisedime me zyrtarët këtu. Qëllimi im është të kuptoj më mirë pikëpamjet e të gjithë aktorëve në rajon. Për të qenë i sinqertë: Jam i shqetësuar se situata në Ballkanin Perëndimor është shënuar nga tensione në disa raste gjatë muajve të fundit. Ky rajon i rëndësishëm në zemër të Evropës, jo shumë larg Gjermanisë, kërkon vëmendjen tonë. Për të qenë të qartë: ne duam të kontribuojmë në stabilizimin në rajon. Ne duam të mbështesim rajonin dhe, në perspektivë, të ndjekim nga afër rrugën e tij drejt Bashkimit Evropian. Në parim, situata në Bosnje-Hercegovinë dhe Kosovë aktualisht është paqësore. Megjithatë, pikërisht në Kosovë është ende e ndjeshme ndaj përshkallëzimit afatshkurtër, siç ka treguar viti i kaluar. Por edhe në Bosnjë dhe Hercegovinë, situata mund të përshkallëzohet për shkak të retorikës provokuese dhe veprimeve provokuese të disa politikanëve. Prandaj, së bashku me partnerët tanë, ne monitorojmë nga afër situatën dhe jemi në gjendje të reagojmë shpejt, gjë që e dëshmuam në fund të vitit të kaluar.

Si e shihni marrëdhënien e tanishme ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës dhe ku e shihni zgjidhjen, duke pasur parasysh tensionet e vazhdueshme që sipas përshtypjes së një pjese të opinionit serb po shtohen vazhdimisht për shkak të provokimeve të Prishtinës?

Situata në rajon mbetet komplekse dhe ndonjëherë e tensionuar për shkak të konflikteve të ndryshme, të rrënjosura thellë dhe pjesërisht historike. Marrëdhëniet mes dy vendeve po zhvillohen ngadalë. Dialogu për normalizimin nën patronazhin e BE-së vazhdon të japë impulse të reja, por, për fat të keq, nuk arrin një përparim të qëndrueshëm. Progresi shpesh bllokohet nga mosbesimi i thellë. Nga njëra anë, kjo është e kuptueshme, sepse jo të gjitha plagët e së kaluarës janë shëruar ende. Nga ana tjetër, përparimi nuk mund të arrihet pa afrim dhe besim të ndërsjellë. Për mendimin tim, normalizimi i marrëdhënieve është hapi i parë drejt një të ardhmeje pozitive. Si në çdo konflikt, asnjëherë nuk është faji i vetëm njërës palë. Të dyja palët duhet të rishqyrtojnë pozicionet e tyre të çimentuara më parë. Ua bëj të qartë të gjithëve me të cilët flas gjatë udhëtimit tim se provokimet nuk janë kurrë të dobishme. Bëhet fjalë që të gjitha palët të bëjnë një hap përpara dhe të dërgojnë shenja të dukshme gatishmërie për kompromis.

Qeveria e Gjermanisë pak ditë më parë ka reaguar ndaj planeve të fundit të Prishtinës për të futur euron si monedhën e vetme në Kosovë, duke theksuar se kjo mund të ketë pasoja të mëdha. Çfare thoni ju dhe çfarë mund të pritet?

Këtu u përplasën dy këndvështrime: nga njëra anë, dekreti paraqet zbatimin e kushtetutës së Kosovës, dhe nga ana tjetër, kushtetuta e Serbisë parasheh dinarin si mjetin e vetëm të pagesës. Për mua është e qartë se pjesa serbe e popullsisë, veçanërisht në veri të Kosovës, ende varet nga përdorimi i dinarit serb. Ndryshimi kërkon kohë. Dhe kjo kohë duhet t'i jepet vetes, për të arritur një zgjidhje përmes dialogut. Mendoj se edhe ky konflikt duhet të zgjidhet në tryezën e bisedimeve në kuadër të dialogut të paqes të udhëhequr nga BE. Deri atëherë duhet shmangur përshkallëzimi për shkak të veprimeve të nxituara.

Thuhej se Gjermania mund të përforconte trupat e saj në kuadër të KFOR-it në Kosovë dhe Metohi. A është ende një ide, a do të ndodhë dhe nëse do, çfarë çoi në një vendim të tillë?

Ne kemi informuar NATO se jemi gati të rrisim angazhimin tonë në mënyrë që të mund të reagojmë në mënyrë fleksibël ndaj përshkallëzimit të situatës si ajo e 24 shtatorit. Unë qëndroj në fjalën time. Nga prilli i këtij viti, ne do të dërgojmë forca shtesë në madhësi të kompanisë dhe forca të nevojshme mbështetëse në Kosovë. Kjo rrit ndjeshëm kontigjentin tonë nga rreth 70 ushtarë aktualisht në rreth 250. Në të njëjtën kohë, është e rëndësishme të theksohet se ushtria mund të kontribuojë në zgjidhjen, por nuk mund ta arrijë e vetme. Ne duhet të kemi sukses në stabilizimin e situatës në afat të gjatë përmes një qasjeje të integruar të sigurisë. E bëj të qartë edhe në bisedat e mia gjatë këtij udhëtimi.

Pak kohë më parë, publiku evropian, përfshirë ne këtu, dëgjuan një parashikim shqetësues nga ju - se një sulm rus ndaj NATO-s është i mundur pas pesë deri në tetë vjet. Mbi çfarë baze e bazoni këtë pretendim?

Rusia revizioniste dhe agresive, siç e shohim sot pas dy vitesh luftë në Ukrainë, është gati për çdo gjë. Fatkeqësisht, nuk shohim asnjë tregues se Rusia po braktis politikat e saj agresive, neo-perandorake. Përkundrazi, ne perceptojmë një retorikë të shtuar kërcënuese nga Moska e drejtuar kundër Perëndimit dhe që, për shembull, vë në pikëpyetje pavarësinë e shteteve baltike. Ne duhet të llogarisim me faktin se Moska do të kompensojë humbjet e saj në Ukrainë në pesë deri në tetë vjet. Putin po bën gjithashtu përpjekje për të përshpejtuar zgjerimin e forcave të armatosura. Pjesë të mëdha të ekonomisë u transferuan në ekonominë e luftës. Në këtë situatë, ne, aleatët e NATO-s, kemi treguar se jemi unikë. Ne e marrim seriozisht çdo kërcënim dhe jemi gati. Një gjë është e qartë: ne do të mbrojmë çdo pëllëmbë të territorit tonë në rast të një sulmi.

Serbia nuk është anëtare e NATO-s dhe është ushtarakisht neutrale. Çfarë mendoni për konceptin e neutralitetit në marrëdhëniet aktuale gjeopolitike?

Neutraliteti nuk do të thotë se shteti nuk është në gjendje të mbrohet. Kur bëhet fjalë për Serbinë, shohim një orientim në rritje drejt Perëndimit kur bëhet fjalë për sistemet dhe pajisjet e armatimit – qofshin helikopterët “Airbus” H145, nga të cilët Serbia sot ka një flotë të madhe, apo pajisjet franceze të komunikimit të tipit “Tales”. Ne e mirëpresim këtë orientim dhe dëshirojmë të vazhdojmë ta mbështesim Serbinë në ndërtimin e kapaciteteve të saj luftarake për të rritur gatishmërinë e saj mbrojtëse. Por është gjithashtu e qartë se përpjekjet tona do të thjeshtoheshin ndjeshëm nëse dialogu për normalizimin në rajon do të përparonte më shpejt.

Çfarë parashikoni kur bëhet fjalë për agresionin rus kundër Ukrainës? Ju keni njoftuar se Gjermania do të zgjerojë ndihmën për Kievin, por në të njëjtën kohë disa vende, si SHBA, duket se po reduktojnë përfshirjen e tyre dhe po e zhvendosin fokusin e tyre në pjesë të tjera të botës?

Putin luan në kohë. Ai beson qartë se ata që mbështesin Ukrainën do të lodhen, se për këtë arsye ne do të lëkundemi dhe do të dorëzohemi. Ai gabon nëse mendon kështu. Ne nuk do të lëkundemi. Dhe ne në Gjermani e mbështesim atë me numra dhe me vepra. Duhet t'i bëjmë të qartë agresorit - veçanërisht në Evropë - se ai nuk mund të lëvizë kufijtë thjesht duke përdorur forcën. Nëse nuk e pengojmë këtë veprim agresiv, duhet të llogarisim faktin se Putin do të sulmojë vendet e tjera në të ardhmen. Pra, ne duhet të parandalojmë revizionistët dhe autokratë të tjerë që ta shohin këtë si një inkurajim për të vënë në dyshim sovranitetin e shteteve më të dobëta. Përndryshe, do të ketë një ndikim negativ në rendin ekzistues ndërkombëtar. Me gjithë këtë në mendje, partnerët tanë dhe ne jemi të bashkuar: do të mbështesim Ukrainën për aq kohë sa të jetë e nevojshme. Këtë vit, Gjermania rriti buxhetin për mbështetjen e Ukrainës në mbi shtatë miliardë euro në mënyrë që të mund të siguronte më shumë materiale dhe mbi të gjitha municione të nevojshme urgjente. Ne po trajnojmë ushtarë ukrainas. Dhe ne ndihmojmë në rritjen e gatishmërisë së ukrainasve - me ndihmën e "Capability Coalition ". Unë gjithashtu mbështes thirrjen e kancelares tonë drejtuar partnerëve evropianë për të bërë edhe më shumë për Ukrainën.

Ju keni folur për mundësinë e kthimit në shërbimin e detyrueshëm ushtarak në Gjermani, dhe i njëjti debat po zhvillohet në Serbi. Cilat do të ishin arsyet për dhe cilat kundër?

Aktualisht po shqyrtojmë - me një prognozë të hapur për rezultatin - nëse shërbimi i përgjithshëm civil apo ndoshta edhe shërbimi i detyrueshëm ushtarak në Gjermani do të kishte kuptim. Përndryshe, ne po shqyrtojmë gjithashtu mundësinë që të ftojmë të gjithë anëtarët e së njëjtës gjeneratë në rekrutim, dhe më pas t'i pyesim nëse janë të interesuar të anëtarësohen në Bundeswehr - për trajnim bazë vullnetar ose si ushtar për një periudhë të caktuar kohore. Një pyetje që është e rëndësishme në këtë është nëse mund të arrijmë një rrënjosje më të fortë të Bundeswehr-it në shoqëri. Duhet ta kemi të qartë se siguria e vendit tonë nuk mund të merret si e mirëqenë, por ne kemi nevojë për ushtarë të trajnuar dhe të pajisur mirë. Për mua është e qartë se futja e shërbimit të përgjithshëm civil apo detyrimeve të përgjithshme të shërbimit ushtarak do të ndikonte thellë në jetën e të rinjve. Prandaj, një masë e tillë duhet të konsiderohet me kujdes dhe të arsyetohet. Kjo kërkon sugjerime nga politikanët, si dhe një debat të gjerë shoqëror.