Brklaç: Bashkëngjitur raportet e policisë si provë, aktakuza është turp për prokurorinë

Miodrag Brklaç, njëri nga avokatët e Millun Millenkoviq Llunet, i cili akuzohet nga Prokuroria Speciale për veprën penale terrorizëm, tha se aktakuza është turp për prokurorinë, sepse bazohet në raportet e policisë.

“Aktakuza që na është paraqitur nga Prokurori Special është një akt juridik i cili në një rast si ky dhe në një situatë si kjo duhet të mbështetet me prova të qarta, të forta dhe bindëse që nuk lënë vend për dyshim se të pandehurit tanë në të vërtetë kanë kryer veprën penale për të cilën ata akuzoheshin. Në vend që prokurori të propozojë prova të tilla që praktikisht do të na lënë pa fjalë, thënë thjesht, ai na sugjeroi një sërë raportesh policore që paraqesin korrespondencë ndërmjet hetuesve policorë dhe vetë prokurorit, nga të cilat nuk mund të konstatohet me siguri asgjë e rëndësishme për këtë rast, dhe në veçanti, nuk është e mundur të përcaktohen faktet thelbësore dhe relevante që klientët tanë kanë kryer në të vërtetë veprat penale për të cilat akuzohen”, tha Brklaç.

Brklaç theksoi se është turp që një aktakuzë si kjo të ngrihet në një rast si ky.

“E keni shikuar, prokuroria u ofendua nga kjo. Është turp për arsyen e thjeshtë se disa raporte policore përmbajnë falsifikime kaq famëkeqe, për të mos thënë marrëzi, që nuk e meritojnë të jenë pjesë e këtyre dosjeve. Provat e tilla me ligj duhet të eliminohen si prova të papranueshme dhe të hiqen fizikisht nga shkresat e lëndës dhe në vend që të bëhet një gjë e tillë, gjykata lejon që provat e tilla të futen në shkresat e lëndës dhe Zoti na ruajt që nesër vendimi të bazohet në prova të tilla”, tha Brklaç.

Ai po ashtu tha se prokurori gjatë fjalës hyrëse ka theksuar se autoambulanca në këtë rast përdoren për “kontrabandë armësh” dhe ka thënë se i ka sugjeruar gjykatës që të thirret ekipi që ka qenë në ambulancë atë ditë për të dëshmuar.

“Dhe ata (Autoambulanca) përmenden në rastin konkret si mënyra se si janë dorëzuar mjetet e pretenduara shpërthyese në vend. Çfarë mund të jetë më e natyrshme dhe normale sesa të dëgjosh personat që atë ditë, në atë kohë, ishin anëtarë të ekipit të ambulancës që shkoi në vendngjarje dhe që gjoja solli ato mjete shpërthyese. Keni dëgjuar prokurorin të thotë se kjo nuk është e rëndësishme. Jo se nuk është relevante, por është super relevante dhe pres që gjykata të jetë në lartësinë e detyrës dhe ta miratojë atë paraligj”, tha Brklaç.

Ai iu referua edhe propozimit të prokurorit që gjykata të thërrasë dy dëshmitarë të prokurorisë, duke deklaruar se propozohen dëshmitarë që janë të njohur që në fillim të hetimeve.

“Ekziston parimi i zbulimit të provave në ligjin për procedurën penale, palët janë të obliguara që në kohën e duhur t'i paraqesin provat që i konsiderojnë të rëndësishme për atë parapranim, nuk mundesh kur te kesh qejf te propozosh prova dhe te mbaje disa prova ne rezerve dhe te thuash, do te pres momentin e fundit dhe pastaj do te bej mat prokurorin. Nuk mund të jetë kështu, duhet të paraqisni provat në kohë, gjë që duhet ta kishte bërë prokurori. Kjo është arsyeja pse ne të gjithë e kundërshtuam propozimin e prokurorit për të dëgjuar ata persona, sepse ata persona ishin pjesëmarrës në hetim dhe ishin të njohur për prokurorin që nga fillimi”, tha Brklaç.

Më problematike, nënvizon ai, është se si gjykata do t'i vlerësojë provat.

“Këtu vetëm sot kemi ardhur në një situatë ku përmenden provat verbale, ky është një rast pothuajse i paprecedentë në praktikë që kemi marrë një aktakuzë në të cilën nuk ka prova verbale, por gjithçka është bazuar në raportet e policisë. Pra, ju lutem, le të përdorim pak logjikë, raporti policor nënkupton shkresat apo dokumentet e dorëzuara nga policia te prokurori publik kompetent. Policia është disi palë e interesuar në këtë rast. Ajo duron atë që e sheh të arsyeshme për të provuar versionin e saj të ngjarjeve dhe pastaj si mund të jetë provë e vlefshme, veçanërisht nëse përmban gjëra që nuk guxon të përmbajë. Raporti i policisë përmban një pjesë të një paragrafi që përcjell një bisedë mes të dyshuarit dhe hetuesit në të cilën zhvillohet një bisedë e lirë ku klienti im flet se si ka marrë pjesë në këtë, atë ngjarje etj., është absolutisht e paligjshme, është një abuzim i pastër i të drejtave. I dyshuari nuk duhet të pyetet asgjë për ngjarjen nëse nuk i sigurohet një avokat mbrojtës”, tha Brklaç.