Gudzhiq: Kujtimet e luftërave janë ende të gjalla në mendjet e tifozëve nga ish-Jugosllavia

Historiani nga Graçanica Aleksandar Gudzhiq beson se parullat fashiste, raciste dhe naziste në Kampionatin Evropian të Futbollit janë rezultat i "kujtimit të gjallë" të luftërave të viteve 1990 në të gjitha vendet e ish-Jugosllavisë.

“Fatkeqësisht, nacionalizmi i viteve 1990 është ende i gjallë në grupet e tifozëve të të gjitha ekipeve kombëtare në zonën e ish-Ju. Në mendjet e tifozëve, kujtimet e luftërave të viteve 1990 dhe të gjitha grupeve tifoze, qofshin ata kroatë, serbë, boshnjakë, maqedonas, shqiptarë... rregullisht, në atë pasion tifozësh, kanë nevojë të shajnë të tjerët ose të ringjallin idetë që kemi menduar se janë mundur shumë kohë më parë, dhe këto janë idetë e fashizmit dhe nazizmit”, tha Gudzhiq për Kosovo online.

Duke komentuar paraqitjen e përfaqësuesit shqiptar Mirljind Daku, ai kujton gjithashtu se disa vite më parë kombëtarja kroate ka thirrur përshëndetjen ustashiane, por që edhe në stadiumet e Beogradit shpesh dëgjohen britma të papërshtatshme për ngjarjet në Srebrenicë.

“Pra, tifozët e skuadrave kombëtare të ish-Jugosllavisë, kombëtaret që u krijuan pas shpërbërjes së Jugosllavisë, për fat të keq, i jetojnë ato slogane dhe slogane fashiste, raciste dhe naziste. Këto janë mesazhe, ide dhe ideologji që kemi menduar se janë mundur shumë kohë më parë pas Luftës së Dytë Botërore”, thotë Gudzhiq.

Ai vë në dukje absurditetin se brezat që nuk kanë lindur as gjatë luftërave janë të prekur nga nacionalizmi.

“Fatkeqësisht, këta janë brezat që nuk kanë jetuar gjatë luftërave, që nuk i mbajnë mend luftërat. Milorad Ekmeçiq duket se ka të drejtë kur një herë tha në lidhje me Jasenovacin se Jasenovaci do të bjerë më rëndë për brezat që do të vijnë pas Jasenovacit sesa për ata që i mbijetuan Jasenovacit. Tashmë me këtë shembull mund të vërtetohet se luftërat për trashëgiminë jugosllave janë më të vështira për t'u kuptuar sot dhe janë më të vështira për t'u kuptuar nga brezat që nuk kanë jetuar gjatë luftërave, të cilët nuk e mbajnë mend luftën, por baballarët dhe gjyshërit e tyre që i mbijetoi luftës dhe kush mori pjesë në luftëra”, thekson Gudzhiq.

Ai shprehet se zgjidhja e vetme është qasja sistematike ndaj arsimit, por edhe përmes mediave.

“Duhet të theksojmë dëmshmërinë e atyre ideve dhe atë që të gjitha ato ide u kanë sjellë njerëzve që jetojnë në këtë zonë”, përfundon Gudzhiq.