Kujt i pengon Gabriel Eskobar?

Fushata kundër përfaqësuesit special të Departamentit të Shtetit për Ballkanin Perëndimor, Gabriel Eskobar, e cila po zhvillohet prej disa kohësh përmes portalit pro-shqiptar të internetit “Frontliner”, i regjistruar në Londër dhe politika editoriale e të cilit në mënyrë interesante përkon me pikëpamjet e qeverisë aktuale të Kosovës, vazhdoi me egërsi të pashuar, pavarësisht se diplomati me përvojë amerikane njoftoi pak ditë më parë se në fund të majit, sipas rotacionit të rregullt zyrtar, do të kalonte në një pozicion të ri.

Shkruan: Millosh Gariq

Akuzat bombastike të “Frontliner” për gjoja korrupsion që përfshin Eskobarin, të cilat përmendin gruan e tij dhe Ministrinë e Punëve të Jashtme të Serbisë, për të cilat ata thonë se ai në të vërtetë u pushua nga puna, janë mohuar absolutisht nga qeveria amerikane. Megjithatë redaksia e kësaj media ka vijuar me një titull që i jep një dimension të ri temës - “Nën rrethim: Sulmi i SHBA-së ndaj gazetarisë së pavarur në Kosovë”.

“Frontliner”, sipas redaktorit Vedat Xhymshiti, kreu hetimin e vet ndaj Eskobarit. “Zbulimet ishin të gatshme për të hedhur hije mbi neutralitetin e Eskobarit në dialogun e ndjeshëm ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, një rol që kërkon paanshmëri të patëmetë duke pasur parasysh historinë e vështirë të rajonit dhe ekuilibrin delikat të paqes”, thuhet në tekst, duke sfiduar besueshmërinë e mohimeve të Departamentit të Shtetit dhe duke theksuar "vulnerabilitetin e medias përballë makinerisë së fuqishme politike dhe diplomatike".

Ndaj, “Frontliner” pro-shqiptar, me qendër në Londër, shpreh dyshime të forta për përfshirjen neutrale të Gabriel Eskobarit, për cilësitë e tij morale, por edhe për politikën e administratës aktuale amerikane në përgjithësi. Megjithatë, kjo nuk është hera e parë që redaktori Xhymshiti grindet me njerëz nga Uashingtoni. Së fundi në faqet e Kohës ai ka kritikuar ashpër edhe ambasadorin amerikan, Kristofer Hill, për deklaratën e tij se i vjen keq për shkatërrimin e Serbisë nga bombat e NATO-s në vitin 1999. Në zemërimin e tij të papritur, Xhymshiti harroi mbështetjen e dikurshme të ambasadorit për Luftëtarët e UÇK-së, udhëtimi në Yunique me Holbruk dhe fejesa në Rambuje.

Megjithatë, vetëm në një nga shkrimet e mëparshme, kur u pyet nga “Frontliner” për aktivitetet e Gabriel Eskobarit, Albin Kurti foli personalisht. Ai nuk ka pranuar të bëjë një deklaratë konkrete, por ka urdhëruar gazetarët e portalit në fjalë që të gjitha dyshimet dhe pyetjet t'i paraqesin Departamentit të Shtetit dhe të kërkojnë përgjigje.

Është një rastësi shumë interesante që e gjithë kjo po ndodh në një kohë kur nga SHBA po vijnë kritika serioze për gjendjen e lirisë së mediave, korrupsionin dhe gjyqësorin në Kosovë, gjë që është krejt në kundërshtim me narrativën e shpallur për nivelet e larta të Demokracia e Kosovës, të cilën Kurti e shtyn shpesh. Sigurisht, politika e qeverisë aktuale të Kosovës në një masë të madhe ka ende mbështetjen e fuqishme të aleatëve perëndimorë, përfshirë Uashingtonin, kështu që kjo mund të dëshmojë për gjendjen jo shumë të mirë të lidhjeve të komunikimit në administratën amerikane.

Megjithatë, lind pyetja se si ekipi i “Frontliner” erdhi me idenë për të kryer një hetim mbi Gabriel Eskobar. Çfarë i shtyu ata të hynin në “luftë” me qeverinë amerikane? Cili është roli i Albin Kurtit në këtë?

Nuk është sekret që Kurti prej kohësh ka probleme me marrëdhëniet me përfaqësuesit e lartë amerikanë në Ballkan. Insajderët thonë se lideri i shqiptarëve të Kosovës përtej Atlantikut trajtohet si një politikan jo i besueshëm dhe ekstrem, me profil marksist-leninist, i cili nuk e mban fjalën dhe është i prirur për sjellje të pahijshme. Ajo që është atuti i tij në gjithë rrëfimin, dhe për të cilën Kurti është absolutisht i vetëdijshëm, është efekti që arrin duke kryer brutalitete të shumta ndaj serbëve në Kosovë. Dhe ky efekt është i trefishtë. Në këtë mënyrë ndihmon aleatët perëndimorë të rrisin vazhdimisht presionin ndaj Vuçiqit dhe Beogradit, parandalon zbatimin e detyrimeve nga marrëveshja dhe u siguron votuesve shqiptarë pjesën e nevojshme të kënaqësisë kombëtare.

Në rrethanat kur Kurti mund të mbrojë pozitën e tij politike në mesin e shqiptarëve vetëm me një politikë ekstreme ndaj serbëve, sepse nuk ka bërë gjithçka që ka premtuar për një jetë më të mirë në Kosovë.

Këtë të fundit ai pranoi ta bënte me shumë pakënaqësi, duke menduar se do të mjaftonte për të kënaqur sponsorët perëndimorë, por nuk e ka ndërmend të heqë dorë nga bllokada dhe shembja e BKS-së. Është një gjë personale për Kurtin, një lloj pune jete. Berlini dhe Londra i japin mbështetje të plotë për atë qëndrim, ndërsa me insistimin e Serbisë, në Uashington e kuptojnë se formimi i vetëqeverisjes serbe nga Marrëveshja e Brukselit është një kërkesë e arsyeshme. Dhe këtu kemi ardhur te historia për Eskobarin. BKS është një “mëkat” që Kurti me sa duket nuk mund ta falë. Mbeten ende të freskëta kujtimet e fjalisë së diplomatit amerikan: “Bashkësia e komunave serbe do të formohet me ose pa Kurtin”, edhe pse ka kaluar gati një vit pa rezultat konkret.

Sigurisht që mediat shqiptare në Kosovë nuk e kanë të lehtë të sulmojnë hapur njerëz nga Uashingtoni. Është shumë më e lehtë ta bësh atë nga Londra.

"Frontliner" e tërhoqi zvarrë Eskobarin nëpër baltë me hetimin dhe "gjetjet" e tij, padyshim që tashmë në fund të mandatit të tij, por akuzat ndaj tij mund të jenë një hipotekë e papërshtatshme dhe një barrë për këdo që e pason. Shqiptarët ekstremë nuk i pëlqejnë kufizimet dhe veçanërisht nuk i tolerojnë paralajmërimet për mosrespektimin e të drejtave serbe. Sidomos kur vijnë nga SHBA. Bindja se Amerika do të jetë gjithmonë e gatshme t'i mbështesë dhe të mbrojë interesin e Shqipërisë së Madhe, me sa duket u jep lirinë disa njerëzve të godasin "shuplaka" dhe ata nga duart e të cilëve hëngrën - dje Hillin, sot Eskobarin, nesër ndoshta edhe vetë Bidenin.