Dautoviq: Damaskut nuk i duhet dhimbje koke për shkak të Kosovës, nëse nuk marrin diçka të madhe nga Perëndimi

Analisti i politikës së jashtme Mirko Dautoviq thotë për Kosovo online se autoritetet e reja në Damask kanë punë shumë më të rëndësishme për të bërë sesa të merren me atë nëse do ta njohin apo jo Kosovën dhe se kjo çështje, beson ai, mund të hapet vetëm nëse vendet perëndimore vendosin që në të po investojnë në të duke i ofruar Damaskut diçka mjaft të madhe, në formën e një ndihme të konsiderueshme financiare ose nëse BE dhe SHBA kushtëzojnë heqjen e sanksioneve ndaj Sirisë me njohjen e Kosovës.

Dautoviq vlerëson se qëndrimi i ish-ministrit të Jashtëm të Kosovës, Enver Hoxhaj, se rënia e regjimit të Bashar al-Asad-it i hap mundësitë për njohje të reja Kosovës, është mjaft optimist dhe se nuk mendon se do të ketë ndonjë nxitje nga Damasku për ta njohur Kosovën. 

Si faktor i rëndësishëm, Dautoviq thekson se Damasku ka një problem edhe më të madh sesa Serbia me Kosovën, e cila ka vetëshpallur pavarësinë dhe që Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë ka konstatuar se nuk është në kundërshtim me të drejtën ndërkombëtare, sepse tashmë ka pasur situatat kur shtetet e reja dalin nga të vjetrat.

“Damask ka Lartësitë Golan, dhe tani zonën në jug dhe në perëndim të Damaskut, qytetin e Kuneitrës, të cilin Izraeli e ka pushtuar për dy javët e fundit. Ata kanë territore që Izraeli jo vetëm i pushtoi, por edhe i aneksoi, që është një shkelje supreme e ligjit ndërkombëtar. Prandaj, edhe nëse mund të merrni shtete të reja nga shtetet e vjetra, nuk mund t'i aneksoni territoret e shteteve të tjera me tuajin, siç bëri Izraeli në vitin 1980 me Lartësitë e Golanit”, thotë bashkëbiseduesi ynë.

Dautoviq tregon gjithashtu se autoritetet e reja në Damask praktikisht e mbajtën të gjithë administratën dhe se Ministria e Punëve të Jashtme, e cila funksiononte nën Asadin, ende funksionon.

“Menaxhmenti është i ndryshëm, por kompania është e njëjtë. Diplomatët në mbarë botën në ambasadat siriane nuk pritën as 24 orë për të ngritur flamujt e rinj sirianë dhe për të hequr flamujt e Asadit. Në thelb, aparati burokratik dhe ekspert i atyre institucioneve mbetet ende dhe ata do të japin shumë qartë mendimin e tyre të paanshëm - nëse e njohim Kosovën, që është një rast mjaft i turbullt në marrëdhëniet ndërkombëtare, do t'i japim të drejtën aneksimit të Lartësisë Golan nga Izraeli" , vlerëson Dautoviq.

Ai rikujton se Izraeli e njohu Kosovën e pavarur dhe Kosova Izraelin dhe Jeruzalemin si kryeqytet në vitin 2020 si pjesë e Marrëveshjes së Uashingtonit, e cila, siç thotë ai, e vendos Kosovën në anën e kundërt të shumicës së vendeve myslimane që e kanë njohur më parë.

“Ishte një lojë dredharake e Prishtinës, e cila është mjaft e zakonshme në marrëdhëniet ndërkombëtare, që fillimisht të lobosh për mbështetjen e myslimanëve për pavarësinë tënde, dhe më pas 12 vjet më vonë të njohësh vendin që është gjembi më i madh në këmbë për popullsinë myslimane është Izraeli me kryeqytet gjithë Jeruzalemin. Në këtë kuptim, njohja e Kosovës nga Siria mund të shpie drejtpërsëdrejti në akuza se regjimi i ri në Damask po punon për të mirën e Izraelit, Perëndimit dhe aleatëve amerikanë dhe ata nuk kanë nevojë për atë dhimbje koke, nëse nuk marrin diçka shumë të rëndësishme. siç është heqja e sanksioneve”, mendon Dautoviq.

Sa i përket ndërrimit të qeverisë në Siri, Hoxhaj vlerësoi se është një mundësi strategjike për Kosovën që të kapërcejë ndikimin iranian në Liban dhe Irak, por Dautoviq thekson se Libani, Iraku dhe Irani kanë të njëjtat probleme si Siria, vetëm të përforcuara me një përmasë tjetër, sepse disa provinca duan të shkëputen dhe të bashkohen me shtete të tjera.

“Irani ka Azerbajxhanin e Jugut, i cili mund të dëshirojë të bashkohet me shtetin e Azerbajxhanit dhe provincat e Baluqistanit dhe Khuzestanit, të cilat janë të banuara nga arabë. Si Irani, ashtu edhe Iraku dhe Siria kanë zona kurde që do të donin shumë të shkëputeshin ose të arrinin njëfarë autonomie. Edhe Libani, dhe meqë ra fjala, është i paralizuar nga strukturat e tij të brendshme politike dhe nuk mund të marrë një vendim për asgjë. Prej dy vitesh nuk kanë mundur të zgjedhin president. Në këtë kuptim, unë mendoj se vlerësimi i ish-ministrit të jashtëm të Kosovës është shumë optimist nga këndvështrimi i tyre, por nuk shoh arsye që të ndodhë ajo për të cilën ai flet, aq më tepër që Serbia ka një prani të konsiderueshme dhe marrëdhënie të mira në të gjitha këto vende“, tregon bashkëbiseduesi ynë.

Siç shton ai, është gjithashtu i sigurt se ambasadorët serbë janë shumë më të ditur dhe kanë shumë më tepër kontakte sesa emisarët e mundshëm të Kosovës.