Gogiq: Kalas do të ketë marrëdhënie më të mira me Prishtinën sesa Borrell, dialogun do t'ia lërë ndërmjetësit

Kryeministrja e Estonisë Kaja Kalas është kandidate për përfaqësuesen e re të lartë të Bashkimit Evropian për politikën e jashtme dhe politologu Ognjen Gogiq beson se ajo, si dhe Josep Borrell, të cilën do ta zëvëndsoj në këtë post, udhheqjen i dialogut ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës tek një ndërmjetës që do të marrë stafetën nga Miroslav Lajçak ndoshta që nga janari.

“Nëse e krahasoj atë me Ketrin Eshton dhe Federika Mogerini, të cilat ishin gjithashtu paraardhëse në këtë pozicion, në atë kohë nuk kishte tema të tjera të rëndësishme të politikës së jashtme dhe Kaja Kalas do të ketë ende prioritete të tjera, mbi të gjitha luftërat në Ukrainë dhe Gaza me të cilën ajo do të duhet të merret në pjesën më të madhe të kohës së saj të punës. Kalas nuk do të sjellë ndonjë lajm të madh përveç se do të ketë raporte më të mira me përfaqësuesit e Prishtinës. Si kryeministre e Estonisë ka pasur takime me Kurtin dhe Osmanin dhe përgjithësisht janë shkëmbyer mesazhe të ngrohta, që është një ndryshim i madh në krahasim me Borrell, i cili u ndesh menjëherë me dyshime nga Prishtina, pasi edhe ai si Lajçak vjen nga një vend që. nuk e njohu Kosovën si shtet të pavarur”, thotë Gogiq për Kosovo online.

Mirëpo, Gogiq thekson se qasja e Bashkimit Evropian ndaj dialogut nuk varet nga përfaqësuesi i lartë dhe se nuk është përfaqësuesi i lartë ai që i përcakton pritshmëritë e BE-së nga dialogu, por se kjo bëhet kryesisht nga Këshilli i BE-së, i cili udhëheq. politikën e jashtme të BE-së. Në këtë kuptim, ai thekson se edhe ky ndryshim personal nuk thotë domosdoshmërisht shumë për ndryshimin e politikës së BE-së.

“Kur përfaqësuesit e lartë Mogerini dhe Eshton udhëhoqën negociatat, Angela Merkel në fakt qëndroi pas tyre me autoritetin e saj politik. Pra, përfaqësuesit e lartë janë ekzekutues ose operativë që vënë në praktikë politikën e përcaktuar nga shtetet anëtare individualisht. Janë ata që kanë ende një rol kyç në përcaktimin e politikës së jashtme të Bashkimit Evropian. Kur Borrell mori atë qëndrim, në fillim ai nuk kishte udhëzime të qarta nga vendet e BE-së se në cilin drejtim duhet të shkonte dialogu, ndërsa Macron dhe Scholz nuk e përcaktuan planin e tyre franko-gjerman, i cili u bë një propozim evropian dhe që u miratua më vonë në formën e një marrëveshjeje nga Brukseli dhe Ohëri. Dhe këtu sërish Borrell nuk ka qenë ai që ka përcaktuar kornizën, por ka zbatuar atë që i është dhënë”, thotë Gogiq.

Siç shton ai, Eshton dhe Mogerini patën më shumë sukses në të gjitha këto se Borelj për disa arsye, e para ishte se Angela Merkel qëndroi pas tyre, por edhe sepse atëherë, siç duket, çështjet ishin më të thjeshta, më shumë teknike sesa politike.

“Po ashtu, atëherë perspektiva e anëtarësimit të këtij rajoni në BE ishte më e qartë, kështu që Beogradi dhe Prishtina ishin më të interesuar për përmbushjen e obligimeve të tyre. Borrell nuk kishte llojin e stimujve që mund t'u ofronte palëve, dhe kështu dialogu u ndal. Nuk varej kryesisht nga ai, ashtu siç nuk do të varet as nga Kalas”, thotë Gogiq.