Jeremiq: Prioritetet e Gjermanisë po lëvizin nga Ballkani në Lindje, mosmarrëveshjet e dukshme në relacion Sholc – Berbok

Ish-ambasadori i RFJ-së në Gjermani, Zoran Jeremiq, vlerësoi se prioritetet e Gjermanisë po lëvizin nga Ballkani në Lindje, por se çështja e Kosovës do të mbetet e pandryshuar për këtë vend dhe si faktor shantazhi si për Beogradin ashtu edhe për Prishtinën.

“Qëndrimi i Gjermanisë ndaj Kosovës është konstant. Është shtyrë vetëm në disa manifestime, siç është ky aksion për pranimin e Kosovës në Këshillin e Evropës. U vlerësua se do të ishte një veprim shumë i pavarur i Gjermanisë pa koordinim me aleatët, kryesisht Francën dhe SHBA. Dhe kjo u la për kohën tjetër, më paqësore, si një faktor për shantazhimin e të dyja palëve, si për Kosovën ashtu edhe për Serbinë, si për pranim ashtu edhe për lëshime shtesë nga të dyja palët”, thotë Jeremiq.

Ai shton se Gjermania ende përballet me një problem shumë më serioz, luftën në Ukrainë, prandaj prioritetet e saj po zhvendosen nga Ballkani në Lindje.

“Në vetë Gjermaninë ka një problem më serioz në lidhje me luftën në Ukrainë. Po rritet ngadalë dhe kancelari Sholc po e thotë këtë, po bëhet një luftë e NATO-s dhe Ukrainës - e cila tashmë është, por tani po transferohet në territorin evropian në kuptimin që aleatët po përfshihen. Ky formulim i ri dhe vizita e Makronit tek Sholci i zhvendos prioritetet gjermane nga Ballkani në Lindje, ku kërcënohen interesat e saj jetike dhe vitale. Pra, kjo vjen në planin e dytë”, beson Jeremiq.

I pyetur nëse kjo është rezultat i “dy rrymave” në politikën e jashtme gjermane, Jeremiq thotë se në qendër është rivaliteti i vjetër mes kancelares dhe ministrisë së punëve të jashtme, i cili tashmë është qartë i dukshëm në marrëdhëniet mes kancelarit Olaf Sholc dhe ministres së Punëve të Jashtme Analene Berbok.

“Ajo që çon në të ashtuquajturat dy rryma në Gjermani është rivaliteti i vjetër ndërmjet ministrisë së punëve të jashtme, e cila zakonisht nuk është në duart e partnerit kryesor të koalicionit, qoftë CDU apo SPD, dhe zyrës së kancelares, kryesisht këshilltarëve të tij për politikën e jashtme, nga Biterlihu te Shingeri dhe tani Platneri, i cili është profesionist dhe shërben si një korrigjues i mirë për kancelarin Sholc, i cili megjithatë është një politikan për rrethanat e brendshme politike. Ai ka një kuptim të dobët të politikës së jashtme dhe këtu këshillat e Platnerit janë shumë të dobishme. Dhe lind një konflikt mes një politike të egër, agresive të të Gjelbërve të zbatuar nga ministrja e jashtme, dhe një politikë më racionale, më e moderuar e zbatuar nga kancelari, i cili është i vetëdijshëm për rrethanat për të cilat ministrja shpesh nuk është në dijeni ose i injoron”, përfundon Jeremiq.