Llatinoviq: Në zgjedhjen e sekretarit të përgjithshëm të OSBE-së, mbizotëruan marrëdhëniet e mira mes Putinit dhe Erdoganit Ish-ambasadorja e Serbisë në OSBE, Branka Llatinoviq, thotë për Kosovo online se zgjedhja e kandidatit të Turqisë, Feridun Sinirlio

Ish-ambasadorja e Serbisë në OSBE, Branka Llatinoviq, thotë për Kosovo online se zgjedhja e kandidatit të Turqisë, Feridun Sinirlioglu, si sekretar i përgjithshëm i OSBE-së dhe e kandidates së Greqisë, Maria Telalian, si drejtoreshë e ODIHR-it, shihet si rezultat i një marrëveshjeje midis klubit perëndimor dhe Rusisë, sepse për një kohë të gjatë ka qenë e diskutueshme se kush do të ishte sekretari i përgjithshëm i kësaj organizate, pasi ishte e nevojshme që ai të pranohej edhe nga pala ruse.

“Turqia është anëtare e NATO-s, por mendoj se në këtë rast mbizotëruan marrëdhëniet e mira dhe marrëdhëniet personale mes presidentit rus Putin dhe presidentit turk Erdogan. Ndoshta ka pasur ndonjë bindje mes tyre, nuk e dimë, por gjithsesi është një element i rëndësishëm që ka ndihmuar në zgjedhjen e kandidatit turk për Sekretar të Përgjithshëm, i cili ka shumë punë përpara. Ndoshta kjo zgjedhje ka funksionin e arritjes së marrëveshjes për buxhetin e OSBE-së, i cili ka vite që ka financim të përkohshëm, që do të thotë se fondet janë 30 deri në 40 për qind më pak se sa duhet”, thotë Llatinoviq.
Fakti që u zgjodh një përfaqësuese greke si drejtoreshë e Odihri-it, siç beson ajo, duhet parë edhe nga prizma e qëndrimit të Rusisë ndaj atij pozicioni, por edhe marrëdhëniet mes Greqisë dhe Rusisë, që nuk janë edhe aq të këqija.

Llatinoviq, megjithatë, vëren se megjithëse Sinirlioglu dhe Telalian janë diplomatë me përvojë të gjerë, biografitë e tyre nuk tregojnë se ata janë nga familja Osbe, pra që në karrierën e tyre diplomatike kanë shërbyer në Osbe.

Lidhur me komentin se marrëveshja për menaxhimin e ri të OSBE sinjalizon një afrim në marrëdhëniet turko-greke, bashkëbiseduesja jonë thotë se sigurisht që ishte pjesë e marrëveshjes mes Turqisë dhe Greqisë dhe rezultat i rivalitetit të tyre të ndërsjellë, sepse Greqia ndoshta nuk donte të “shihte” që vetëm Turqisë i jepej një funksion kaq i rëndësishëm, por edhe ajo do të zinte vendin e saj në ndonjë “marrëveshje”.

"Kjo mund të kuptohet në këtë pike, e cila është shumë e rëndësishme për Osbe për të kapërcyer paralizën e organizatës, megjithatë, deri më tani nuk ka qenë praktikë që të merren parasysh garat e ndërsjella dypalëshe dhe kjo të reflektohet në përzgjedhjen brenda organizatës, sepse atëherë mund të jetë një precedent i keq”, thekson Llatinoviq.

Sekretari i Përgjithshëm i OSBE, si dhe drejtoresha Odihra, siç sqaron ajo, nuk kanë kompetenca politike dhe nuk mund të drejtojnë punën e OSBE në lidhje me rajonin e Ballkanit Perëndimor, tashmë është në kompetencë të Këshillit të Përhershëm të Osbe dhe kryetarit dhe nga 1 janari do të jetë Finlanda.

“Sekretari i Përgjithshëm kontrollon punën e një numri të madh misionesh që ekzistojnë në rajon – në Shqipëri, Mal të Zi, BeH, Serbi, Kosovë dhe Metohi, Maqedoninë e Veriut dhe në vende të tjera jashtë rajonit tone, dhe detyra e tij është të sigurojë kushtet për mbarëvajtjen e misioneve, të kenë staf, të kenë burime financiare për punë dhe të monitorohen detyrat dhe detyrimet e tyre. Ndërsa drejtori i Odhir-it është i fokusuar në monitorimin e aktiviteteve zgjedhore, ai kujdeset që ato të mbulohen në mënyrë cilësore, që raportet t'i dorëzohen Këshillit të Përhershëm në kohën e duhur, si dhe për zbatimin e rekomandimeve nëse egzistojnë”, thekson Llatinoviq.

Duke pasur parasysh se Shqipëria kishte kandidatin e saj për Sekretarin e Përgjithshëm të OSBE, Ministrin e Punëve të Jashtme Igli Hasani, Llatinoviq thotë se ai është nga familja e OSBE, por se kriteret e tjera mbizotëruan gjatë përzgjedhjes. Me rastin e zgjedhjes së zyrtarëve në pozita kaq të rëndësishme në një organizatë ndërkombëtare, siç thotë ai, merret parasysh kapaciteti i përgjithshëm i vendit dhe kontributi i tij në punën e një organizate të caktuar.

“Shqipëria kryesoi OSBE, por ishte e pafat që ishte gjatë pandemisë, prandaj nuk pati aktivitete të veçanta duke pasur parasysh mundësitë e kufizuara. Kombinimi i rrethanave bëri që ajo të mos ishte në gjendje të bënte asgjë më shumë, gjë që sigurisht e dëshironte nëse merret parasysh fjalimi kryesor i kryeministrit Rama në fillim të hapjes së seancës së tyre. Por duhet të kemi parasysh gjithashtu se Shqipëria u bë anëtare e OSBE vetëm në vitin 1991 dhe se nuk ishte ndër nënshkruesit origjinalë të Aktit Final nga Helsinki”, thotë Llatinoviq.