Ramadani: Anëtarët e NATO nga rajoni do të vuajnë pasojat financiare të ndarjeve të reja të mbrojtjes

Ismet Ramadani
Burim: Kosovo Online

Presidenti i Këshillit Euro-Atlantik i Maqedonisë së Veriut, Ismet Ramadani, tha se njoftimet për ndarje më të mëdha ushtarake brenda NATO-s ishin të pritshme dhe se vendet e Ballkanit Perëndimor do të vuajnë pasoja financiare sepse standardi i mëparshëm prej dy përqind të PBB-së ishte shumë i lartë për to.

“Mendoj se kjo është e pritshme pas deklaratës së Presidentit të SHBA-së, Donald Trump. Nuk është e re, sepse edhe gjatë mandatit të fundit të presidentit, kërkesat nga SHBA-të ishin rritja e buxhetit të anëtarëve të NATO-s në mënyrë që të kemi një NATO që i përgjigjet vërtet sfidave të imponuara nga gjeostrategjia dhe kushtet gjeopolitike”, tha Ramadani për Kosovo online.


Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, ka propozuar që anëtarët e aleancës të rrisin shpenzimet e mbrojtjes në 3.5 përqind të PBB-së dhe të angazhohen për një shtesë prej 1.5 përqind për shpenzime më të gjera që lidhen me sigurinë, për të përmbushur kërkesën e Presidentit të SHBA-së, Donald Trump, për një objektiv prej pesë përqind.

Ramadani shpjegon se kjo rritje nuk do të pasojë menjëherë dhe se SHBA-të kanë të drejtë kur u kërkojnë anëtarëve të tjerë të NATO-s të ndajnë më shumë se më parë.

"Sot, amerikanët marrin pjesë në NATO me diku rreth 900 miliardë dollarë, dhe e gjithë Evropa, pra shtetet anëtare evropiane me rreth 420 miliardë. Në të vërtetë, barra amerikane në raport me buxhetin e NATO-s është shumë e madhe. Prandaj, kërkesat dhe pritjet e tyre janë kryesisht mbi Francën dhe Gjermaninë, të cilat ende kanë kapacitet për të marrë pjesë ekonomikisht në buxhetin e NATO-s me atë përqindje", thotë Ramadani.

Ai kujton se edhe Polonia ka një “kapacitet” të tillë, i cili ndan midis 3.5 dhe 4 përqind të PBB-së, dhe se Spanja është një përjashtim, e cila nuk përmbush as 2 përqindëshin bazë të investimeve.

"Fatkeqësisht, do të thoja se Putini dhe politikat e tij dhe ajo që ndodhi në Ukrainë i kanë detyruar vendet evropiane që janë anëtare të NATO-s, madje edhe Shtetet e Bashkuara, të hyjnë në një lloj gare armatimesh, dhe qëllimi përfundimtar është ndoshta ajo që bëri dikur Presidenti amerikan Reagan, për ta futur Rusinë në atë garë armatimesh. Nëse Rusia vazhdon me këtë kapacitet armatimi, kjo do të ndikojë në ekonomi dhe standardin e jetesës së qytetarëve të saj. Pra, ky nuk është vetëm armatim, por edhe qëllimi gjeopolitik i vendeve me dominim euroatlantik, pra anëtarëve të NATO-s", është i bindur Ramadani.

Ai beson se nuk është mirë që anëtarët e NATO-s vihen në një situatë për të rritur buxhetet e tyre ushtarake.

“Nuk është mirë që na sjellin në një situatë ku ndahen burime kaq të mëdha financiare për armatime, sepse pyetja është se cili është qëllimi përfundimtar, çfarë do të thotë armatimi. Kjo do të thotë konflikte, luftëra, dhe humbet në atë që do të thotë të investosh në ekonomi, të investosh në të mirat e njerëzimit, në standard, në mirëqenien e qytetarëve, pavarësisht nëse janë në vendet evropiane apo jo”, specifikon Ramadani.

Ndikim negative

Në një situatë të tillë, shpjegon ai, del në pah një industri e përkushtuar dhe presioni për të blerë dhe prodhuar sa më shumë armë të jetë e mundur.

"Në fund të fundit, mendoj se kjo ka një ndikim negativ në jetën normale, jetën në paqe dhe në të mirë të njerëzimit. Kjo vlen veçanërisht për qytetarët në vendet e Ballkanit Perëndimor, të cilët tani do të duhet të vuajnë atë që do të thotë financimi i armëve, pra arritja e asaj përqindjeje, e cila është ende shumë e lartë për këto vende", theksoi Ramadani.

Ai beson se do të jetë e vështirë të bindësh vendet e rajonit që të pranojnë fonde shtesë për ushtrinë.

"Mendoj se është e vështirë t'i bindësh ata sepse kjo ndikon drejtpërdrejt në humorin e qytetarëve të vendeve anëtare të NATO-s. Por, kur bëhet një krahasim me sigurinë e qytetarëve, pra me atë që i shqetëson qytetarët për shkak të një agresioni ose lufte të mundshme, veçanërisht tani njerëzit mendojnë për Rusinë dhe Kinën dhe të gjitha ato vende që në një farë mënyre konkurrojnë me vendet e NATO-s me armë", specifikon ky ekspert.

Ai arrin në përfundimin se shpërndarjet e reja brenda NATO-s janë ende një zgjidhje më e mirë sesa formimi i forcave të armatosura evropiane, gjë që do të kërkonte burime dhe financim të ri, por edhe një organizim të ri, prokurim të sistemeve dhe teknologjive të reja ushtarake.

“Në një organizatë që tashmë ka një traditë prej më shumë se 75 vitesh, mendoj se gjithçka do të shkonte shumë më lehtë, edhe nëse do të ishte 3.5 përqind për vendet. Sigurisht, kjo nuk është e nevojshme për një vit, me shumë mundësi, për aq sa di unë, 3.5 përqind duhet të arrihet diku në pesë vitet e ardhshme, plus 1.5 përqind në dhjetë vjet”, përfundon Ramadani.