Simiq: Nuk jam optimist si disa politikanë evropianë që besojnë në zgjidhje të shpejta për çështjen e Kosovës

Nënkryetari i Listës Serbe, Igor Simiq, thotë se nuk mund të jetë optimist si disa politikanë evropianë që besojnë në zgjidhje të shpejta të çështjes së Kosovës, transmeton Kurir.

Në një intervistë për Kurir, Simiq ka shpjeguar se ky nuk është qëndrim i tij i bazuar në ndonjë ndjenjë, por rezultat i qartë i sjelljes së regjimit antiserb në Prishtinë, i cili dëshiron t'i shmangë detyrimet e tij në çdo mënyrë, por edhe të shfuqizojë të gjitha të drejtat që u ishin garantuar serbëve në Kosovë, të paktën në letër.

“Në këtë kuptim nuk na duhen letra të nënshkruara që zbehen me kalimin e kohës, por veprime konkrete që do të krijojnë mundësinë që serbët të ndjehen të sigurt në këto zona, sepse kjo është parakusht për të gjitha gjërat e tjera, përfshirë arsimin, zhvillimin ekonomik, përmirësimin e shëndetit dhe mbrojtjes sociale”, thotë Simiq.

Si e sheh Lista Serbe planin e ofruar franko-gjerman, apo europian për çështjen e Kosovës?

Që nga themelimi i saj, Lista Serbe ka mbrojtur qëndrimin se dialogu është mënyra e vetme për të zgjidhur të gjitha çështjet e hapura ndërmjet serbëve dhe shqiptarëve, pra Beogradit dhe Prishtinës. Në situatat kur nuk ka dialog, takime në Bruksel dhe bisedime, si rregull kemi lëvizje të njëanshme të Prishtinës në terren, sulme ndaj serbëve, KOS-it dhe pronës së tyre, të gjitha me qëllim të frikësimit dhe dëbimit të popullit serb, d.m.th. krijimi i një “realiteti të ri në terren”, që nënkupton zbatimin e dhunës institucionale dhe incidenteve të drejtuara kundër popullit serb, veçanërisht në dy vitet e fundit, qysh prej kohë kur regjimi diktatorial i Albin Kurtit arrin në Prishtinë. Nëse po flasim për propozimin evropian, mendoj se para çdo analize të atij plani, është e nevojshme të zbatohen marrëveshjet ekzistuese, të nënshkruara dhjetë vjet më parë, dhe natyrisht të formohet BKS pa asnjë vonesë, siç u ra dakord në Bruksel në 2013 dhe 2015. Pa BKS nuk ka kuptim të jepet një përgjigje për propozimet e reja, veçanërisht ato që ende nuk janë pranuar dhe nënshkruar, d.m.th. në lidhje me të cilën biseda është ende në vazhdim.

A mendoni se ka hapësirë ​​në vazhdimin e dialogut për të ndryshuar disa pika, si për shembull fakti që Serbia nuk do ta ndalojë Kosovën të aplikojë për anëtarësim në organizatat ndërkombëtare, përfshirë OKB-në?

Presidenti Aleksandar Vuçiq është një burrë shteti dhe një politikan i jashtëzakonshëm, i cili e mban fjalën dhe fjala e tij është thënë qartë disa herë në Parlamentin Kombëtar para gjithë publikut dhe këto janë vijat e qarta të kuqe të ekipit tonë negociator, që nuk ka asnjë njohje apo mundësi për të arritur një marrëveshje me Prishtinën për mundësinë e anëtarësimit në OKB-në. Serbët në Kosovë, por edhe në Serbinë Qendrore, Republikën Srpska, Malin e Zi, Maqedoninë e Veriut, Kroacinë dhe kudo që janë, kanë besim të plotë te presidenti Vuçiq se ai do të luftojë dhe fitojë zgjidhjen më të mirë të mundshme, duke pasur parasysh rrethanat në të cilat negociatat po zhvillohen pas 24 vitesh nga agresioni i NATO-s ndaj vendit tonë. Duhet të jemi të përgjegjshëm, realistë dhe të shikojmë kah e ardhmja. Serbët nuk kanë të ardhme, kudo që të jetojnë, pa një Serbi të fortë dhe të fuqishëm, siç po e ndërton presidenti Vuçiq, nga ana tjetër, ne duhet të gjejmë një mënyrë për të jetuar dhe për të bashkëpunuar me shqiptarët. Si dy kombet më të mëdha në numër, ne jemi të orientuar drejt njëri-tjetrit, të ndërtojmë ura bashkëpunimi në vend të konfliktit, të lidhemi në mënyrë infrastrukturor dhe ekonomik dhe të zgjidhemi çështjet e hapura përmes bisedimeve, duke ruajtur paqen dhe sigurinë e serbëve, por edhe shqiptarëve, boshnjakëve, goranëve, romëve e gjithë të tjerët, por edhe duke mbrojtur interesat tona kombëtare.

Edhe pse kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, ka thënë zyrtarisht se e pranon propozimin, në të cilin deklarohet me vendosmëri se Prishtina duhet të formojë BKS-në, në të njëjtën kohë dëgjohet se ai nuk është i interesuar për BKS-në. A besoni se BKS mund të formohet së shpejti, dhe në mënyrën që tashmë është dakorduar në Marrëveshjen e Brukselit?

Formimi i BKS-së është obligim ndërkombëtar i Prishtinës, jo teka e popullit serb. Fakti është se në vitet e kaluara është treguar qartë se as Prishtina dhe as institucionet e saj nuk janë në gjendje, dhe unë personalisht mendoj se nuk duan, t'i zgjidhin problemet e serbëve. Madje, përditshmëria tregon se qëllimi i regjimit të Albin Kurtit nuk është normalizimi i marrëdhënieve, por persekutimi i heshtur i serbëve përmes dhunës institucionale, arrestimeve dhe ndalimeve të njerëzve tanë pa asnjë provë, duke rrezikuar sigurinë personale dhe pasurore. Vetëm në Kosovë, nën këtë regjim në Prishtinë, në dheun e Evropës, në shekullin XXI, Ivan Todosijeviq dënohet me burg për një fjalë të folur?! Vetëm serbëve në Kosovë u merret prona pa kryer asnjë procedurë dhe pa marrë parasysh qëndrimin e pronarëve të atyre parcelave në Leposaviq dhe Zubin Potok. Vetëm serbët në Kosovë u ndaluan të ushtrojnë të drejtën e votës në zgjedhje dhe referendume, të drejtën e trajtimit dhe arsimimit, të drejtën e fëmijëve tanë për të luajtur sport. Duke pasur parasysh të gjitha këto, ne kemi nevojë për BKS-në për të na garantuar sigurinë nga sulmet nga Prishtina, në mënyrë që ne të mund të organizojmë komunat tona në përputhje me nevojat e qytetarëve tanë. Se a do të fillojë Prishtina t'i përmbush obligimet e veta është përgjegjësi e autoriteteve në Prishtinë, e aq më tepër e BE-së, e cila ishte garantuese e zbatimit të marrëveshjeve të arritura. Ju kujtoj se Marrëveshja e Brukselit e vitit 2013 është gjithashtu një marrëveshje ligjërisht e detyrueshme. Për më tepër, u ratifikua nga Kuvendi i Prishtinës si akt ndërkombëtar dhe kështu e ngriti atë mbi rregulloret vendore.

Si i komentoni deklaratat e opozitës serbe se pranimi i këtij propozimi do të përfaqësonte tradhti ndaj Serbisë dhe braktisja e Kosovës?

Të jem i sinqertë, do të preferoja të mos komentoja për ta sepse ata e kanë shfaqur shqetësimin e tyre për Kosovën dhe ne që jetojmë këtu, kur heshtën derisa ne vuajtëm këtu, dhe në vitin 2004 kur ndodhi Pogromi i marsit dhe në 2008, kur Prishtina shpalli në mënyrë të njëanshme pavarësinë, por edhe së fundi në Parlamentin Kombëtar, kur nuk denjuan të sillen me përgjegjësi dhe as të uleshin në sallën e kuvendit derisa po vazhdonte debati. Epo, 90 për qind e tyre nga opozita nuk e dinë se ku jetojnë serbët në Kosovë, nuk mund t'i emërtojnë tri komunat me shumicë serbe në jug të Ibrit, e lëre më të dinë për problemet e popullit tonë. Synimi i tyre i vetëm është se si ta pengojnë presidentin Vuçiq në këtë moment fatal, pra Serbinë, dhe jo të bëjnë diçka të mirë. Opozita e sotme përdor të njëjtat fjali si Albin Kurti kur sulmon presidentin Vuçiq apo Listën Serbe. Nuk do të dëgjoni kurrë asnjë fjalë të vetme kundër Albin Kurtit apo atyre që e mbështesin në aktivitete antiserbe, por do të dëgjoni gjithfarë gënjeshtrash kundër Presidentit të Serbisë. Mund të them vetëm se serbët në këtë rajon shpresojnë dhe në kuptimin politik ne do të bëjmë gjithçka që opozita e sotme të mos ketë mundësinë të vendosë për jetën tonë dhe për Serbinë.

Si t'i përgjigjemi marrjes së tokave nga serbët në Kosovë, të cilën qeveria e Prishtinës po e bën përmes shpronësimeve të supozuara?

Mos më fajësoni, por duhet t'ju korrigjoj, ajo që kemi në komunën e Leposaviqit dhe Zubin Potokut nuk është shpronësim, por dhunë klasike institucionale ose, më e drejtpërdrejtë, grabitje e kryer nga regjimi i Albin Kurtit. Sjellja e qindra forcave speciale të armatosura deri në dhëmbë, në agim, në pronat serbe, një varrezë serbe dhe portin e një kishe serbe, për ta rrethuar me tela dhe për të filluar ndërtimin e një lloj bazash policie, i përshtatet më shumë Perëndimit të Egër sesa kontinentit evropian në shekullin e 21-të. Natyrisht, pronarët e pronave të përmendura protestuan publikisht dhe qartë kundër këtij shpronësimi, duke theksuar dy kërkesa të qarta që t'u kthehet toka dhe gjendja në terren të kthehet në gjendjen e mëparshme, pra që të hequr objektat e paligjshme të ngritura këtu. Në këtë luftë të drejtë për të drejtat e tyre elementare, ata kanë të gjithë mbështetjen e Listës Serbe, të Zyrës për Kosovë e Metohi dhe të vendit tonë, por edhe të juristëve të shquar, sektorit joqeveritar dhe mbarë popullit serb.

A mund të bëhet ndonjë gjë tjetër për të ndihmuar Ivan Todosijeviqin, i cili u dënua me burg për deklaratën e tij për Reçakun?

Në aspektin juridik, ekipi juridik i z. Todosijeviq do të vazhdojë betejën juridike para Gjykatës Supreme në Prishtinë për të rrëzuar këtë vendim antiserb dhe qartësisht të paligjshëm, por duhet të dimë se ky nuk është rast ligjor, por politik, me qëllim të përndjekjes së një nikoqiri të nderuar, për të dërgohet një mesazh për të gjithë serbët përmes Ivan Todosijeviq dhe familjes së tij. Ky është një rast ku komuniteti ndërkombëtar duhet të ngrejë zërin qartë. Pyes veten nëse BE-ja është e gatshme të heshtë për futjen e një delikti verbal në shekullin e 21-të? Nga kush frikësohen BE-ja dhe vendet e Quintit, ndaj nuk mund të ngrihen publikisht për mbrojtjen e të drejtës së lirisë së fjalës të një serb të nderuar? Pse rasti i Ivan Todosijeviqit nuk diskutohet në raportet e organizatave ndërkombëtare që sigurojnë respektimin e të drejtave të njeriut?