Fëmijët me aftësi të kufizuara zhvillimore bashkuan veriun dhe jugun: Banorët e Mitrovicës organizuan shfaqjen e parë mulltietnike

Shoqata e fëmijëve dhe prindërve "Më mbështesni" nga Mitrovica e Veriut dhe Shoqata "Sindroma Down Kosova" nga Mitrovica e Jugut organizuan së bashku një shfaqje kulturore mulltietnike në të cilën morën pjesë për herë të parë persona me aftësi të kufizuara zhvillimore. Nxharja u organizua me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Personave me Aftësi të Kufizuara, e cila festohet më 3. dhjetor.

Ivana Rakiq, drejtoreshë e shoqatës "Më mbështesni", tha se ideja për organizimin e një nxharje të tillë erdhi nga shoqata "Sindroma Down".

"Pesë ose gjashtë muaj më parë, morëm një ftesë. Ne e dimë se çfarë bën shoqata dhe gjithmonë kemi thënë se jemi në favor të bashkëpunimit, megjithatë, meqenëse situata është e vështirë dhe meqenëse qendra e kujdesit ditor është shumë e vështirë për t'u funksionuar, ishte një ftesë për të filluar diçka të re", thotë Rakiq.

Ajo deklaron se qendra ka funksionuar me sfida të mëdha vitet e fundit, megjithëse mbledh një numër të madh fëmijësh dhe të rinjsh. Për shkak të mungesës së mirëkuptimit dhe mbështetjes së projekteve, thirrja për bashkëpunim të përbashkët erdhi në kohën e duhur.

"Ka qenë shumë e vështirë të punosh në një qendër kujdesi ditor vitet e fundit, edhe pse kemi një numër të madh fëmijësh dhe të rinjsh. Ka pak mirëkuptim, pak projekte, kështu që na pëlqeu kjo ide, sepse jemi gjithashtu një qendër multietnike dhe një shoqatë multietnike. Siç thashë pak më parë, nuk ka barrierë - të gjithë jemi njerëz dhe këta fëmijë na e tregojnë këtë. Gjëja më e rëndësishme është dashuria. Nuk mund të shohim se kush është i çfarë feje ose çfarë ngjyre lëkure ka. Politika dhe vizioni ynë janë këta fëmijë dhe duhet të bëjmë gjithçka për t'i bërë të lumtur", tha ajo.

Ajo shton se ky është bashkëpunimi i parë me shoqatën "Sindroma Down" dhe se ata do të përpiqen ta zgjerojnë atë, sepse veprimi i përbashkët i organizatave është çelësi për një zë më të fortë në shoqëri.

Thekson se nuk duan më vetëm t'u luten institucioneve për ndihmë, por se duan që sistemi më në fund t'i dëgjojë dhe që fëmijët e tyre të mos lihen në plan të dytë. Ai kujton se çdo njeri duhet të mendojë se si do të ishte që fëmija i tij të injorohej, sepse është e dhimbshme dhe e padrejtë. Prandaj, thotë ai, çdo institucion duhet të sigurojë një buxhet të qëndrueshëm dhe të detyrueshëm për mbështetjen e fëmijëve me aftësi të kufizuara zhvillimore.

Ajo arrin në përfundimin se projekte të tilla duhet të zgjerohen dhe jo të ndërpriten, sepse fëmijët dhe prindërit janë shumë të lumtur, dhe, vëren ai, këta fëmijë janë pjesë e shoqërisë dhe duhet të pranohen si të tillë.

Sevim Hasani, përkthyese dhe anëtare e shoqatës "Sindroma Down Kosova", mori pjesë vetë në shfaqje.

"Nuk pati sfida të mëdha, përkundrazi, ishte një kënaqësi e vërtetë për ne. Fëmijët ishin të mrekullueshëm, të bindur dhe të adhurueshëm, gjë që vetëm sa na e bëri punën më të lehtë. E përgatitëm këtë projekt për tre muaj rresht", thotë ajo.

Për shkak të mungesës së anëtarëve, ajo u ngjit vetë në skenë, gjë që e konsideron një kënaqësi të madhe.

"Kjo është shumë e rëndësishme për ne, sepse të gjithë duam të punojmë në një mjedis shumëetnik, në mënyrë që të gjithë të ndihen të lirë dhe të mos ketë barriera apo politikë në kulturë. Duam të jemi të lirë, të kemi më shumë projekte si ky dhe të bashkëpunojmë së bashku", shton.

Ajo thekson se mësimin më të rëndësishëm e ka mësuar nga fëmijët - se barrierat kombëtare nuk ekzistojnë, por krijohen nga të rriturit.

"Ata nuk e dinë se çfarë janë këto ndarje. Ne e shijuam me ta, dhe ajo e shijoi me ne. Nuk kishte barriera në të vërtetë nga të dyja palët, kështu që e shijuam shumë veten", tha Hasani.

Ai thotë se do të donin vazhdimin e projekteve të tilla, por se nevojitet mbështetje institucionale.

"Po, do të donim të kishim më shumë projekte si ky, por, si ta them, na duhet pak mbështetje, pak buxhet. Ne kemi vullnetin, fëmijët kanë vullnetin, duam bashkëpunim shumëetnik dhe të punojmë së bashku. Shpresojmë që të ketë më shumë projekte si ky në të ardhmen", thotë bashkëbiseduesi ynë.

Në fund, ajo shton se të gjithë e shijuan dhe se nuk ishte e vështirë.

"Kur bën atë që do dhe dëshiron, bëhet realitet", përfundon Hasani.

Performanca u realizua si pjesë e thirrjes "Kultura pa barriera", nën kujdesin e Ambasadës së Zvicrës. Qëllimi i projektit është të lidhë kulturën dhe përfshirjen, në mënyrë që të tregojë se kultura dhe arti u përkasin të gjithëve dhe se personat me aftësi të kufizuara duhet të jenë pjesë aktive e komunitetit, jo vëzhgues të izoluar.

Premiera e shfaqjes u mbajt më 3 dhjetor në Qendrën Kulturore "Muharem Kena" në Mitrovicën e Jugut, ndërsa shfaqja e dytë u organizua sot në qendrën private kulturore "Aquarius" në Mitrovicën e Veriut.

Organizatorët theksojnë se hapësira ku u mbajt shfaqja "ka qenë gjithmonë e hapur për të gjithë fëmijët me aftësi të kufizuara zhvillimore".

"Do të doja të jetoja me ta, dhe jo pranë tyre, gjë që është ende rasti", thotë Miljana Dunjerov, në hapësirën e së cilës u organizua ky aktivitet. Ajo falënderoi të gjithë ata që punojnë me këta fëmijë çdo ditë, të cilët, siç tha ajo, shpesh janë "të padukshëm".