Në këtë ditë, 26 vjet më parë, filloi Beteja e Koshares

Para 26 vjet më në këtë ditë filloi beteja për Kosharen, e cila shënohet si një nga simbolet e heroizmit të ushtrisë serbe gjatë intervenimit të NATO-s në vitin 1999. Luftimet në kufirin jugosllavo-shqiptar zgjatën 67 ditë dhe në mbrojtje vdiqën 108 pjesëtarë të Ushtrisë së atëhershme Jugosllavis.

Sulmi filloi në festën më të trishtë të krishterë, të Premten e Madhe, në orët e hershme të mëngjesit të 9 prillit, dhe armët heshtën vetëm disa muaj më vonë, më 14 qershor, me nënshkrimin e Marrëveshjes Ushtarako-Teknike në Kumanovë ndërmjet NATO-s dhe përfaqësuesve të RFJ-së.

Kryetari i Shoqatës së Veteranëve të Batalionit 53 Kufitar dhe komandanti i kësaj njësie gjatë kohës së luftës, Dushko Shljivançanin, tregon për Kosovo online se kujtimi i heroizmit të të gjithë pjesëtarëve të ushtrisë nuk zbehet as pas 26 vitesh dhe se është detyrë e të mbijetuarve që kjo dhe shumë beteja të mos humbasin, si dhe të gjitha beteja të tjera.

Ai thekson se luftimet më të ashpra në Kosharë u zhvilluan në tre ditët e para dhe se rojet kufitare, kryesisht ushtarë në shërbim të rregullt ushtarak, kishin kundër tyre një armik dhjetë herë më të fortë, shtylla kurrizore e të cilit ishte ish-UÇK-ja, ku morën pjesë edhe “qentë e luftës”, forcat e rregullta shqiptare dhe forcat ajrore të NATO-s.

Ai thekson se sulmi në kullën e rojës së Kosharës ishte përpjekja e parë për një pushtim tokësor që kishte dy qëllime.

"Së pari, të formohet një korridor me qëllim të futjes së armëve dhe pajisjeve të terroristëve në drejtim të postës shqiptare Padezh, postës sonë në Kosharë, fshatit Batushë, fshatit Junik, Fusha e Junikut, Deçanit dhe më tej drejt Drenicës. Qëllimi i dytë, dhe ndoshta më i rëndësishmi, është prezantimi i të ashtuquajturës UÇK terroriste para publikut ndërkombëtar dhe botëror si një faktor ushtarak përkatës i aftë për të kryer në mënyrë të pavarur operacione luftarake”, thotë Shljivançanin.

Ai shpjegon se goditjen më të rëndë – “goditjen e parë” e kanë marrë ushtarët në postbllokun e Kosharës dhe Morinit nga kompania e parë kufitare e batalionit të 53-të kufitar.

“Me vendim të komandantit nga pika e përparme komanduese e Korpusit të Prishtinës në Gjakovë, në betejë janë futur forcat në dispozicion në atë moment, përkatësisht grupi luftarak i Batalionit të 5-të të Policisë Ushtarake, tri autoblinda luftarake të Brigadës së 52-të Raketore të Artilerisë nga fshati Batushë, nga rradha e sigurimit të shtetit, nga rradha e kufirit Batalioni i 53-të Kufitar, i komanduar nga togeri i dytë legjendar Predrag Leovac dhe divizioni i mortajave 60 mm nga kulla e vrojtimit të gjeneralit Pavle Iliq”, thotë Shljivançanin.

Ai shton se luftimet më të ashpra janë zhvilluar më 11 prill, në Pashkët ortodokse.

"Dita më e vështirë dhe më e përgjakshme për anëtarët e batalionit ishte festa jonë më e ndritshme dhe më e gëzuara e krishterë, Pashka. Atë ditë, tetë anëtarë të batalionit të 53-të kufitar iu bashkuan mbretërisë së qiejve dhe do të rezultojë se ato tre ditët e para ishin vendimtare në mbrojtjen e kufirit shtetëror", thekson Shljivançanin.

Në këtë mënyrë, saktëson ai, pjesëtarët e Batalionit të 53-të Kufitar me përforcime ndaluan agresorin në kufirin shtetëror, i shkaktuan humbje dhe krijuan kushtet për futjen e Batalionit të 2-të nga Brigada 125 e Motorizuar dhe më vonë pjesë të Brigadës së 63-të të Parashutës dhe të Brigadës së 2-të të batalonit të Policisë Speciale.

Beteja në zonën e Kullës së Kosharës përfundoi më 14 qershor, pas nënshkrimit të Marrëveshjes së Kumanovës.

“Gjatë kësaj beteje, 108 pjesëtarë të Ushtrisë së atëhershme Jugosllave dhanë jetën në altarin e atdheut, nga Batalioni i 53-të Kufitar, Brigada e 52-të Artilerie-Raketore, Brigada e 125-të e Motorizuar, Batalioni i 5-të i Policisë Ushtarake, 63-të Parashuta dhe brigades special 72”, thotë Shljivançanin.

Ai vlerëson se vetëm forma e armatosur e agresionit kundër Serbisë ka përfunduar 26 vjet më parë.

“Me përfundimin e betejës në zonën e kullës së Rojës së Kosharës, përfunduan edhe format e armatosura, por jo të tjera të agresionit kundër Serbisë, që vazhdojnë edhe sot e kësaj dite”, theksoi Shljivançanin.