Pensionistja Snezhana Vujoviq: Nuk do të kem para për ilaçe, do të mbetem me një kore buke të thatë

Për shkak të ndalimit të përdorimit të dinarëve në Kosovë, serbët në Kosovë nuk mund të marrin pagat, pensionet, përfitimet sociale, gjë që rrezikon jetën e tyre. Njëra prej atyre që, nëse gjërat nuk kthehen shpejt në normalitet, do të mbeten pa mjete jetese, është pensionistja Snezhana Vujoviq nga Kuzmin, afër Fushë Kosovës. Ajo vuan nga kanceri dhe diabeti dhe për shkak të pamundësisë për të rritur pensionin, të cilin deri vonë e merrte nga postierja, frikësohet se së shpejti nuk do të ketë ma çfarë të blerë ilaçe apo gjëra të nevojshme për të mbijetuar.

Shtatëdhjetë vjeçarja Snezhana thotë se është e tronditur nga e gjithë kjo situatë dhe se e shqetëson atë kur sheh radhët e nënave të vetme dhe të pambrojturve socialë përpara postës, që presin të mbledhin pagesat e tyre monetare, dhe nuk ka para.

“E çfarë të bëjmë ne pensionistët, e nis nga vetja, por nuk flas vetëm në emrin tim... Çfarë do të bëj, marr pension nga postieri, jam i sëmurë, kam kancer. Ku duhet të shkoj, nëse nuk ka para?", ajo pyet veten.

Duke qenë se vuan nga kanceri dhe sëmundje të tjera të shoqëruara, ajo ndan të paktën 10 mijë dinarë në muaj për ilaçe dhe shqetësohet se si do t'i marrë ilaçet pa pension.

“Nga ai pension unë e paguaj rrymën këtu, nëse nuk paguaj do të vijnë të më fikin. Unë paguaj ujin, të gjitha shërbimet komunale, por nga çfarë do ta paguajmë. Si mund të them 'nuk e kam' nesër kur të vijë inkasanti. Do të fiket menjëherë. Nuk di cfare te bëj, por gjithsesi do të kerkoja ne emer të ne të moshuarve që të bëhet dicka disi, se po vjen 10 marsi, kur duhet ta marr pensionin. 10 mijë nga pensioni i kam lënë mënjanë vetëm për ilaçe. Nuk më thonë në farmaci, e di, “Kurti nuk të ka dhënë pension, por ne do të japim ilaçe”. Jo, ne duhet të vendosemi dhe të paguajmë për gjithçka. Nuk kam me çfarë të paguaj. Unë kërkoj që këtij populli t'i sigurohet një minimum, sepse ne kurrë nuk kemi kërkuar maksimumin, por minimumin që meritojmë si gjallesa, si popull që jetojmë këtu”, tha Vujoviq për Kosovo online.

Ajo nuk e di, thotë, se si do të mbijetojë muajin e ardhshëm nëse nuk e merr pensionin.

"Nuk kam. Unë marr 30,000, jap 10,000 për ilaçe, paguaj 30 deri në 35 euro për rrymë, shërbime të tjera, ujë, mbeturina. Me çfarë duhet të jetoj? Jam nga Fusha e Kosovës, kam 20 vjet që jetoj këtu dhe e paguaj këtë shtëpi, i ndaj 50 euro për qira. Dhe pastaj më mbetet një kore e thatë për të ngrënë dhe ndoshta për të blerë një litër qumësht për pesë ditë. Nga çfarë nuk e di”, thotë me zë të dridhur një grua të cilës i kërcënohet jeta pa dinarë, si të gjithë serbët në Kosovë.

Gjyshja Snezhana ka pasur edhe një mesazh për kryeministrin e Kosovës, Albin Kurti.

“Besoj se ka një nënë, gjyshe, dikë më të vjetër, apo hallë... që të na shikojnë. Ne të moshuarit. Ta zgjidhin disi me dialogun e tyre, sepse jemi qytetarë të Kosovës, thotë ajo, jemi qytetarë të Kosovës, serb, malazez, ashkali... Pra si jemi ne qytetarët e Kosovës, cilët qytetarë, të cilit rendi? Kjo më intereson. Do të kërkoj edhe një herë, në emër të të gjithë ne pensionistëve, që jemi të pafuqishëm të shkojmë e të presim në radhë, për të na mbështetur dhe mbetem i bindur se do të ketë mëshirë, si të thuash, dhe do ta ndihmojë disi këtë popull”, tha  Vujoviq.

Pavarësisht gjithçkaje, kjo grua e fortë, e cila i ka mbijetuar telasheve të shumta në shtatë dekada, thotë se nuk do të largohet nga Kosova.

“Këtë do t'i thoja edhe Kurtit. Le të provojë... Ngadalë, në heshtje, do të zhdukemi, do të vdesim këtu, por nuk do ta lëmë kurrë Kosovën e Metohinë. Do të shkojmë qetësisht në varr, ndoshta sepse nuk kemi ushqim, për shkak të sëmundjes, por do të qëndrojmë atje, në Kosovë e Metohi, nuk do ta lëmë kurrë Kosovën dhe Metohinë, shoku Kurti”, tha gjyshja Snezhana.