Kurti dhe flamuri i Shqipërisë në parlament: Cila është simbolika e këtij gjesti?

Tubimet parazgjedhore me flamuj të Shqipërisë dhe rrallë ndonjë me të Kosovës, pozat me simbolet e “Shqipërisë së Madhe” apo shtyllat me flamurin e kuq në hapësirat partiake janë shenja dalluese të Albin Kurtit. Megjithatë, qëndrimi në ulësen e deputetit në Kuvendin e Kosovës ku ishte vendosur flamuri shqiptar, ndërkohë që vazhdojnë përpjekjet e pasuksesshme për zgjedhjen e kryetarit të këtij institucioni, sipas bashkëbiseduesve të Kosovo online, është para së gjithash i paligjshëm dhe tregon se identiteti kosovar është ende larg formësimit.

Shkruan: Dushica Radeka GJorgjeviq

Seanca konstituive e legjislaturës së nëntë të Kuvendit të Kosovës filloi më 15 prill, dhe gjatë atij takimi të parë të deputetëve, gjatë një pauze, ushtruesja e detyrës së ministres së Drejtësisë Albulena Haxhiu, dhe kandidatja e Vetëvendosjes për kryetare të Kuvendit, vendosi flamurin shqiptar në vendin ku ulet Albin Kurti.

Seanca është vazhduar 29 herë, dhe Kurti ka qenë gjithmonë i ulur me flamurin shqiptar përpara tij.

“Ky është një veprim i paligjshëm, i turpshëm dhe i dënueshëm,” tha për Kosovo online analisti politik Nexhmedin Spahiu duke komentuar këtë pamje nga parlamenti.

Sipas tij, fakti që nuk ka pasur ndonjë ndëshkim është një çështje më vete.

Spahiu thekson se çdo flamur tjetër përveç atij të Kosovës nuk ka të drejtë të jetë në Kuvend, përveç kur është i pranishëm ndonjë mysafir zyrtar.

“Flamuri i Shqipërisë mund të jetë aty vetëm kur flet në Kuvendin e Kosovës presidenti i Shqipërisë, kryeministri apo kryetari i Kuvendit të Shqipërisë. E njëjta gjë vlen edhe për flamujt e shteteve të tjera – Amerikës, Italisë, Kroacisë... Atëherë mund të vendoset edhe flamuri i mysafirit të respektuar,” shpjegon Spahiu.

Simbolika e Albin Kurtit me flamurin shqiptar në parlament nuk është e habitshme as për historianin Vukan Markoviq, i cili thotë se Kosova, ashtu si entitetet ose shtetet e tjera në Ballkan, është plot identitet.

Albin Kurti dhe Vetëvendosja, që kur ekzistojnë, thekson Markoviq për Kosova online, kanë një element të identitetit ideologjik pan-shqiptar të bazuar në bashkimin e të gjithë shqiptarëve, çlirimin nga shtypësit dhe ripërcaktimin historik të kombit shqiptar në Ballkan.

Këmbëngulja në flamurin shqiptar në këtë rast të veçantë, beson ai, lidhet me formimin e identitetit të Kosovës, i cili është larg të qenit i formuar dhe përfundimtar.

Simbolet e Kosovës, thotë ai, janë bërë sipas modelit të Qipros ose Bosnjës dhe Hercegovinës dhe synojnë të këmbëngulin sa më pak të jetë e mundur në identitetin tradicional, etnik, fetar ose historik.

"Flamuri i Kosovës përfaqëson konturet gjeografike të Kosovës dhe Metohisë me yje të shtuar që tregojnë pakicat kombëtare. Është disi hipokrit sepse pakica serbe në Kosovë në veçanti u persekutua në mënyrë aktive nga regjimi i Kurtit. Multietniciteti i Kosovës, siç u konceptua pas vetëshpalljes së pavarësisë në vitin 2008, është në thelb kozmetik. Ideja se është një shtet multikulturor, i cili është shteti i të gjithë qytetarëve të saj, nuk funksionon në praktikë. Asnjë vëzhgues nuk do të thotë se kushtet ndëretnike në Kosovë janë të mira, as se Kosova kujdeset për pakicat e saja. Përkundrazi, pamë atë që ndodhi disa ditë më parë në Leposaviq", thotë Markoviq.

Tek një pjesë e konsiderueshme e popullsisë, jo vetëm popullsia shqiptare, por në përgjithësi, të gjithë popujt e ish-Jugosllavisë, shton ai, ekziston një ide se kufijtë ekzistues nuk janë përfundimtarë dhe se do të ketë një zgjidhje natyrale për të gjitha problemet ndëretnike që ekzistojnë, kështu që nacionalistët në Prishtina, përfshirë Kurtin, e shohin këtë përmes bashkimit me Shqipërinë.

"Pra, pavarësia e Kosovës është një mjet për diçka më të madhe. Gjëja e dytë është se identiteti i Kosovës, i ndryshëm nga identiteti shqiptar, nuk është pranuar mjaftueshëm, qoftë besimi dhe përkatësia ndaj Kosovës si shtet, qoftë vetëdija se shqiptarët e Kosovës përfaqësojnë një lloj tjetër shqiptarësh nga shqiptarët në Shqipëri. Kjo ndodh shpesh në Ballkan", beson Markoviq.

Duke vënë në dukje se nuk duhet domosdoshmërisht të tërheqë paralele midis Kosovës dhe BeH, duke pasur parasysh se Kosova nuk është shtet në kuptimin juridik ndërkombëtar, ndryshe nga BeH, ai shton se identiteti boshnjako-hercegovinas në Bosnjë nuk ka pasur sukses në 30 vitet që nga nënshkrimi i Marrëveshjes së Dejtonit, sepse kroatët në Bosnjë ndihen më besnikë ndaj Kroacisë sesa ndaj Bosnjës dhe Hercegovinës, ashtu si serbët në Republikën Srpska ndiejnë një ndjenjë më të madhe përkatësie ndaj Serbisë sesa ndaj BeH.

"Duke marrë parasysh që Kosova, si një projekt shtetëror i papërfunduar dhe i pamjaftueshëm, ende po lufton jo vetëm me legjitimitetin, por edhe me funksionalitetin e institucioneve të veta, ideja se bashkimi me Shqipërinë përfaqëson një të ardhme të ndritur ende duket joshëse për shumë njerëz. Kjo është arsyeja pse loja e Kurtit me flamurin shqiptar nuk duhet të jetë e habitshme. Përkundrazi, është në thelb logjike për narrativa kombëtare gjysmë të qëndrueshme që në thelb nënkuptojnë supremacinë e shtetit mbi atë kombëtar", thotë ai.

Ideja se identiteti qytetar është diçka që duhet të jetë shtylla kurrizore rreth së cilës bashkohen të gjithë qytetarët e një vendi ose entiteti nuk është përhapur, thotë ai, askund në Ballkan, madje as në Evropën Lindore pas rënies së Murit të Berlinit, dhe nuk do të ndodhë as në Kosovë.

"Njerëzit zgjedhin identitetin etnik, kombëtar dhe fetar mbi identitetin civil të shtetit të cilit i përkasin. Ajo që e bën këtë situatë farsë është se Kosova ende zyrtarisht këmbëngul se është një shtet multikulturor që është mbikombëtar në atë kuptim. Në praktikë, ky nuk është rasti, por persekutimi i pakicave kombëtare në Kosovë është sistematik dhe më i keqi në Gadishullin Ballkanik, nëse edhe më gjerë", përfundon Markoviq.

Imazhi i Kurtit në rreshtin e parë të bankave parlamentare pranë flamurit të Shqipërisë, sipas mendimit të historianit nga Graçanica Aleksandar Guxhiq, është një koreografi që është vazhdim i gjithçkaje të parë më parë, sepse që nga vitet 2000, siç thotë ai, elitat politike të shqiptarëve të Kosovës, në mungesë të ekonomisë dhe zhvillimit ekonomik, kanë këmbëngulur në nacionalizëm ekstrem, dhe që nga vitet '90, dhe veçanërisht që nga viti 1999, e kanë paraqitur veten si "Piemont i Shqipërisë së Madhe".

Ai thekson se edhe në vitet e mëparshme, Albin Kurti e paraqiste veten si udhëheqësin e të gjithë shqiptarëve në Ballkan.

“Le të kujtojmë vizitën e tij në Shkup disa vite më parë dhe ato koreografi të ‘Shqipërisë së Madhe’. Kosova doli nga luftërat për trashëgiminë jugosllave me një formë shtetësie që njihet nga një pjesë e bashkësisë ndërkombëtare dhe ka besueshmëri politike në botën shqiptare dhe e paraqet veten si ‘Piemont’ e një lloj ‘Shqipërie të Madhe’ të ardhshme. Nuk është sekret, ne e dimë që në vitet 2000 ish-pjesëtarë të UÇK-së morën pjesë në luftën në Maqedoni në konflikt me autoritetet maqedonase të sigurisë, por edhe se një pjesë e mirë e ish-pjesëtarëve të UÇK-së morën pjesë në luftën në Serbi në ato vite”, thotë Gudzhiq për Kosovo online.

Nëse Kurti dhe flamuri shqiptar janë diçka me të cilën është mësuar një pjesë e shoqërisë në Kosovë, çfarë do të ndodhte nëse, për shembull, anëtarët e pakicës turke ose serbe në Parlament do të vendosnin flamujt e Turqisë ose të Serbisë përpara tyre?

Sipas Guxhiqit, përfaqësuesit e shumicës qeverisëse në rastin e komunitetit turk mund të mos e konsiderojnë atë politikisht të dëmshëm, por nëse Lista Serbe do të shfaqte flamurin e Republikës së Serbisë, siç thotë, kjo ndoshta do të kishte pasoja të caktuara.

"Ndoshta institucionet do të ishin ngritur kundër atij akti dhe përfaqësuesit e qeverisë do të kishin gjetur tashmë një shpjegim pse ishte i dëmshëm, si në rastin e nxënësit të ri që ngriti tre gishta. Pastaj ministri i brendshëm njoftoi se ishte një simbol i gjenocidit kundër shqiptarëve. Ata ndoshta do të kishin gjetur një shpjegim të ngjashëm për flamurin", thotë Gudzhiq.