Guxhiq: Rritja e narrativës antiserbe si pasojë e mosndëshkimit të shqiptarëve të Kosovës për të kaluarën e tyre "të prapë"

Historiani Aleksandar Guxhiq vlerësoi se narrativa gjithnjë e më e dukshme anti-serbe në Kosovë ështëpasojë e mosndëshkimit të shqiptarëve për të kaluarën e tyre " të prapë" nga shekulli i 19-të deri në dhunën e marsit të vitit 2004.

“Shqiptarët e Kosovës nuk janë ndëshkuar për të kaluarën e tyre, të paktën për të thënë, ‘të prapë’. Nuk janë ndëshkuar për fashizmin e hapur dhe bashkëpunimin me Italinë fashiste dhe Gjermaninë naziste gjatë Luftës së Dytë Botërore. Por, nuk janë ndëshkuar as për dhunën e tmerrshme dhe të frikshme të ushtruar ndaj serbëve gjatë gjithë shekullit të 19-të. Për këtë dhunë ndaj serbëve, të kryer nga shqiptarët, flasin shumë raporte të diplomatëve ndërkombëtarë që kanë qëndruar në Kosovë dhe që kanë qenë gjithçka tjetër veçse të favorizuar ndaj serbëve,” deklaroi Guxhiq për Kosovo online.

Në konferencën rajonale në Prishtinë të mbajtur më 29 janar, në kuadër të projektit “Lufta kundër ekstremizmit në Kosovë: trendet, sfidat dhe kundërmasat”, është bërë e ditur se etnonacionalizmi, narrativa antigjinore, ekstremizmi fetar dhe narrativa antiserbe në Kosovë janë të ndërlidhura dhe janë në rritje.

Guxhiq thotë se të gjitha OJQ-të dhe aktivistët e të drejtave të njeriut në Kosovë po kopjojnë modelin gjermano-francez dhe po flasin për pajtim, por nuk duan të përballen me faktet nga historia e fundit e shqiptarëve të Kosovës për të cilat ka gjurmë dhe raporte të shkruara.

“Raporti austro-hungarez flet për dhunën ndaj serbëve gjatë shekullit të 19-të. Austro-Hungaria nuk është aspak e favorshme për Serbinë dhe serbët. Vuajtjet e serbëve gjatë Luftës së Dytë Botërore nga duart e kuislingëve shqiptarë përmenden në raporte të shumta naziste dhe Gjermania naziste ishte gjithçka tjetër veçse simpatike ndaj Serbisë dhe serbëve”, kujton ky historian.

Ai thekson se shqiptarët nuk u dënuan për dhunën ndaj serbëve gjatë viteve 1990 dhe më pas për dëbimin e 200.000 serbëve në vitin 1999.

Problemi i mosndëshkimit, thekson ai, ishte më i theksuar pas pogromit të marsit të vitit 2004.

“Më shumë se 50,000 njerëz, shqiptarë të Kosovës, morën pjesë në pogromin treditor kundër serbëve”. Ishte dhunë e motivuar etnikisht. Për pogromin kundër serbëve, vetëm disa qindra shqiptarë u dënuan me disa dënime”, thotë Guxhiq.

Ai e sheh zgjidhjen në sanksionimin e ashpër të çdo forme të nacionalizmit dhe gjuhës së urrejtjes.

“Përvoja historike ka treguar se dhuna e motivuar etnikisht u shpërblehet shqiptarëve të Kosovës dhe se ata do të mbeten të pandëshkuar për këtë. Pikërisht për këtë e vetmja mënyrë është që institucionet e drejtësisë të reagojnë ndaj çdo forme të nacionalizmit dhe gjuhës së urrejtjes dhe të ndëshkojnë në mënyrën më të rreptë autorët e këtyre akteve. Kjo është mënyra e vetme se si mund të çlirohemi nga etno-nacionalizmi dhe çdo formë dhune në të ardhmen”, thekson Guxhiq.