Pse Jern Rode thekson se Gjermania nuk ka marrëdhënie diplomatike aq të forta me askënd sa me Kosovën

Kosovo i Nemačka
Burim: Twitter

Kosova dhe Gjermania së fundi kanë shënuar një dekadë e gjysmë nga vendosja e marrëdhënieve diplomatike, me deklaratën e ambasadorit Jern Rode se Berlini nuk ka marrëdhënie diplomatike aq të forta me asnjë shtet sa me Kosovën, gjë që nuk është befasi për analistët, sepse Gjermania e ka mbështetur që në fillim pavarësinë e Kosovës, si dhe anëtarësimin e Kosovës në Këshillin e Evropës.

Tri ditë pasi Prishtina u shpalli pavarësinë, Berlini e njohu zyrtarisht Kosovën dhe në një deklaratë të datës 20 shkurt 2008, ai deklaroi se njohja e pavarësisë në bazë të planit të Atisarit është rruga e drejtë, si për Kosovën ashtu edhe për Serbinë, por edhe se Qeveria Federale është e bindur se pas disa vitesh përpjekjesh, përpjekjet e mëtejshme për ndërmjetësim nuk do të ishin të suksesshme, prandaj “njohja e shpejtë e Kosovës nga sa më shumë vende është e vetmja mënyrë për të sjellë stabilitet të përhershëm në rajon”.

Nuk është sekret se Kosova dhe Gjermania kanë marrëdhënie të ngushta politike dhe në disa raste i ka vënë në dukje edhe presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, i cili shpesh ka theksuar se janë gjermanët ata që shpeshherë i japin mbështetje Prishtinës, duke mos dashur t'i kushtëzojë me asgjë, edhe pse kanë mekanizma për këtë.

Prandaj deklarata e Rodes se “nuk mund të mendojë për ndonjë vend tjetër me të cilin Gjermania ka marrëdhënie kaq të forta diplomatike” nuk është befasuese dhe se Gjermania dhe Kosova ndajnë të njëjtat vlera që tregojnë afërsinë e tyre.

Megjithatë, deputetja e së Majtës në Bundestag, Zhaklin Nastiq, nuk është dakord me ambasadorin Rode.


Në një deklara për Kosovo online, Nastiq thekson se Gjermania në vend që të vlerësojë marrëdhëniet e shkëlqyera me autoritetet në Prishtinë, duhet të bëjë përpjekje për të përmirësuar pozitën e popujve pakicë në Kosovë.

“Është shumë irrituese kur ambasadori gjerman në Prishtinë vlerëson marrëdhëniet pozitive diplomatike ndërmjet Gjermanisë dhe qeverisë në Prishtinë, ndërsa në të njëjtën kohë Qeveria Federale gjoja nuk ka informacion në dispozicion për sulmet ndaj pakicës serbe dhe kishës ortodokse, kur pyes për të. Është për t'u habitur që përkundër 'marrëdhënieve të shkëlqyera diplomatike', qeveria gjermane nuk bën përpjekje më të forta për të përmirësuar pozitën e minoriteteve në Kosovë dhe Metohi, pasi me bomba e krijuan këtë shtet artificial të quajtur 'Kosovë'", tha Nastiq.

Gazetari Mirosllav Stojanoviq, korrespondent shumëvjeçar i “Politika” nga Gjermania, thekson se marrëdhëniet ndërmjet Prishtinës dhe Berlinit janë të njëjta me ato ndërmjet Uashingtonit dhe Prishtinës, prandaj ka pak intolerancë – ndikimi i së cilës do të jetë më i madh në Prishtinë.

“Sigurisht që Uashingtoni është vendimtar dhe padyshim që shqiptarët nga Kosova janë shumë më të orientuar drejt Uashingtonit, por edhe Gjermania është aty sa herë që ka nevojë dhe sigurisht ka qenë një lloj i mbrojtur, kur është fjala për Albin Kurtin”, thotë Stojanoviq për Kosovo online.


Ai sqaron se në Berlin kanë “llogaritur” se Kurti është një politikan i brezit të ri, i cili nuk ka marrë pjesë drejtpërdrejt në luftë dhe nuk e ka pas vetes të gjithë ‘setin’ që lidhej me Thaçin dhe se ai mund të ishte politikani që do t'i përshtatej më shumë.

“Më kujtohet se kur amerikanët me ‘diplomacinë buldozeri’ të Grenellit e hoqën për herë të parë nga posti i kryeministrit, për shkak të taksave të famshme që ai nuk donte t’i hiqte, atëherë gjermanët u penduan pak, më shumë në mediatike sesa politikisht. Por, padyshim që gara është aty”, deklaron Stojanoviq.

Ai gjithashtu vlerëson se gjatë vizitës së dy senatorëve amerikanë në Prishtinë, Albin Kurti dhe Vjosa Osmani, ata të ftuarve nga SHBA-të kanë përsëritur se Kosova është “aleati më i Amerikës” jo në Evropë, por në mbarë botën, dhe për të bërë deklarata të ngjashme kur është fjala për Gjermaninë.

Kjo tregon gjithashtu se ka pasur gjithmonë marrëdhënie të mira ekonomike mes Serbisë dhe Gjermanisë, por politikisht - sa herë që interesat kryqëzohen, dhe kjo nuk u përshtatet gjermanëve, gjithmonë “shkëndijonte” dhe Berlini nuk ishte kurrë i butë, por shumë i mprehtë.

Ai gjithashtu tregon se është interesant që për herë të parë pacifistët, të ashtuquajturit Të Gjelbrit dhe Socialdemokratët e futën Gjermaninë drejtpërdrejt në luftë në vitin 1999, që ishte pjesëmarrja e tretë e gjermanëve kundër Serbisë në një shekull, por ai vend ka pasur gjithmonë interes ekonomik në Ballkan, që nga koha e RSFJ-së, e cila ka qenë një treg i madh.

Më pas, shton ai, kemi pasur një shkëmbim shumë të madh ekonomik me Gjermaninë, i cili vazhdon edhe tani.

Megjithatë, pika kryesore e mosmarrëveshjes në marrëdhëniet ndërmjet Serbisë dhe Gjermanisë është Kosova e pavarur.

“Gjermanët kurrë nuk do të heqin dorë nga ideja që Kosova të bëhet një vend sovran dhe i pavarur në kuptimin e plotë, është një fëmijë i përbashkët amerikano-gjerman, sepse ato dy vende e kanë shtyrë dhe insistuar më së shumti për njohjen. Edhe tani ata janë ata që e mbështesin Kosovën më së shumti dhe me shumë përzemërsi sa i përket pranimit të saj në Këshillin e Evropës, përkundër të gjitha problemeve që ekzistojnë në atë organizatë të vjetër evropiane dhe në tërësi, në mënyrë që përkushtimi i tyre i fortë për Kosovën të ekzistojë realisht dhe që është me çfarë kemi të bëjmë me siguri, duhet të ballafaqohemi gjithmonë me ta”, beson Stojanoviq.

Ai shton gjithashtu se dallimi mes diplomacisë gjermane dhe Uashingtonit është ndjerë më shumë në kohën e Donald Trumpit, sepse ndryshe nga Evropa, Brukseli dhe mbi të gjitha Berlini, atëherë administrata amerikane mori një rrugë krejt tjetër.

“Në vend të kushtëzimit politik, u nisën nga tema ekonomike, që disi të krijohet një atmosferë më e mirë me investime të mëdha dhe të relaksohen marrëdhëniet, në të cilat mund të ndërmerren hapa më racionalë më lehtë që të mos ndodhin gjithmonë shkëndija, në dukje për gjëra bizare, të cilat konsiderohen të rëndësishme këtu”, tha Stojanoviq.

Millosh Pavkoviq, hulumtues në Qendrën për Politika Evropiane, beson se deklarata e ambasadorit gjerman nuk është befasuese duke pasur parasysh se Gjermania e përkrah pavarësinë e Kosovës si dhe se “sponsorizojë” hapur anëtarësimin e Kosovës në Këshillin e Evropës.

“Fakti është se Gjermania e ka mbështetur pavarësinë e Kosovës që nga viti 2008, dhe kjo shihet në sponsorizimin e Gjermanisë për anëtarësimin e Kosovës në Këshillin e Evropës, kështu që këto marrëdhënie janë të mira dhe Gjermania ka një politikë të njohjes së Kosovës si shtet i pavarur dhe kjo nuk është sekret”, tha Pavkoviq për Kosovo online.


Ai thekson se në mbështetje të faktit se marrëdhëniet mes Berlinit dhe Prishtinës janë në nivel të lartë dëshmon edhe kancelari gjerman Olaf Shollc, i cili gjatë vizitës së tij në Beograd qershorin e kaluar, përmendi njohjen reciproke të Serbisë dhe Kosovës si zgjidhje për problemet mes dy palëve, edhe pse, shton ai, ky është qëndrimi i Gjermanisë, por jo i gjithë BE-së.

Megjithatë, ai thekson se pavarësisht lidhjeve të forta mes Gjermanisë dhe Kosovës, Berlini insiston në respektimin e marrëveshjeve të nënshkruara, e për rrjedhojë edhe në formimin e BKS-së si një nga kushtet që Prishtinës ta përfundojë procesin e anëtarësimit në Këshillin e Evropës dhe për të hapur perspektivën e anëtarësimit në BE.

"Kjo është ajo për të cilën Gjermania insiston përkundër atyre marrëdhënieve të mira," tha Pavkoviq.

I pyetur nëse Gjermania ka marrëdhënie më të mira diplomatike me Kosovën sesa me Serbinë, thotë se është mosmirënjohëse të komentohet, sepse nëse do të përjashtohej qëndrimi kundërshtues i Beogradit dhe Berlinit për çështjen e Kosovës, dy vendet kanë bashkëpunim shumë të mirë.

“Gjermania e njeh Kosovën si shtet të pavarur dhe këtu ndryshojnë marrëdhëniet e jashtme ndërmjet Serbisë dhe Gjermanisë”, tha Pavkoviq.