Prapashtica: Aktorët nuk kanë barrikada kombëtare

Arti është i njëjtë kudo. Sa herë që takoj një artist, një aktor, ne jemi një. Kur ulemi, pimë, këndojmë, flasim, nuk ka rëndësi kush është kush. Dhe gjithmonë ndihem sikur isha ulur me ekipin tim. Më kujtohet në vitin 1996 kur Dragan Nikoliq dhe Milena Draviq erdhën në teatrin Dodona në Prishtinë, i cili u themelua nga Enver Petrovci. Ata donin të bënin një melodramë për shqiptarët dhe serbët, dhe pastaj situata ishte katastrofike. Sapo u përfshi politika, projekti u ndal, megjithëse aktorët serbë dhe shqiptarë ranë dakord. Si aktor, unë nuk i kam ato barrikada, garantoj se as aktorët në Beograd nuk i kanë. Mund ta imagjinoj veten në skenën e Qendrës Kulturore në Graçanicë sepse arti nuk ka kufij, është një. Kur hyn politika, atëherë gjithçka ndryshon, tha aktori i Prishtës Ilir Prapashtica në podkastin KOntekst.

Ilir Praprashtica është një nga aktorët më të njohur në Kosovë, një njeri që ka udhëtuar nga teatrot në Pristinë në festivale botërore. Filmi "Kosherja" në të cilin ai luan pothuajse u bë kandidati i parë kosovar për çmimin Oscar në kategorinë për filmin më të mirë të huaj. Pasi mbaroi aktrimin në Pristinë në klasën e profesor Enver Petrovcit, ai u zhvendos në Angli dhe më pas u kthye në Kosovë në fillim të viteve 2000. Atëherë ai fitoi famë me rolin e Longarit në serialin "Failja moderne".

"Famillja moderne ishte e çuditshëme për shqiptarët në të gjithë botën sepse ishte seriali ynë i parë, madje edhe më i popullarizuar se 'Bolje Zhivot'. Transmetohej çdo të diel në orën 8:00 të mbrëmjes, në atë kohë vetëm zogjtë dëgjoheshin në Kosovë, të gjithë ishin para televizorëve", kujton Prapashtica, i cili, pasi u kthye nga Anglia, shkoi në një provë për një episod dhe u bë një nga personazhet e preferuar duke fituar dashuri.

"Kam parë seriale të vërteta sitcom në Angli, nuk më pëlqeu fare ky serial. Refuzova të aktroja kur pashë episodin pilot. Regjisori Fatos Berisha më telefonoi disa herë të tjera derisa pranova", thotë Prapashtica.

Falë këmbënguljes së regjisorit, ai njihet nga shqiptarët në të gjithë botën, thotë ai. Në Kosovë, në Preshevë, Bujanoc, Medvegjë, bukëpjekësit shqiptarë në Beograd dhe Novi Sad e dinë këtë.

"Për të mos folur për Zvicrën, ku diaspora shqiptare është më e madhja. Dhe roli im këtu ishte pikërisht roli i një shqiptari nga Zvicra që erdhi në Kosovë pas luftës", tha i ftuari i KOntekst.

Kjo është arsyeja pse ai thotë me shaka se fitoi famë botërore. Aktualisht ai po luan në serialin "Shtëpia e madhe" dhe luan rolin e një polici serb që iku nga Kosova pas luftës dhe më pas u kthye atje. Ai nuk sheh problem në faktin që luan një serb, problemi, thotë ai, është se luan role në të cilat nuk e gjen veten, në personazhin e të cilit nuk mund të hyjë. Publiku në Serbi e njeh atë për rolin e tij episodik në serialin "Era e Jugut".

"Unë jam ende në kontakt me Milosh Avramoviqin. Kur më telefonoi për serialin, unë dija për filmin 'Era e Jugut'. Ai më tha se kishte një rol të vogël për mua, të luaja një shqiptar që transporton drogë në një kamion. Ne ramë dakord për një datë dhe unë u nisa për në Beograd", tha Prapashtica.

Ai beson se ka punë për aktorët në Ballkan, por problemi është mungesa e iniciativës.

"Në Kosovë, ka shumë produksione dhe aktorë që presin para nga shteti, kështu që shteti nuk u jep para aktorëve askund në botë, industria e filmit dhe teatrit është private kudo. Dhe kur punoj me aktorë në Ballkan në projekte rajonale dhe kur takoj serbë, shqiptarë, kroatë, maqedonas, të gjithë thonë se shteti nuk jep para. Nëse ke para si produksion, nuk ke nevojë për askënd, as për shtetin. Ky është mentaliteti i ish-shtetit. Unë jetoja në Angli, atje nuk mund të shkosh në teatër dhe të thuash dua një rrogë prej dy mijë paundësh për të luajtur në shfaqje. Aktorët luajnë atje disa herë në ditë. E pashë muzikalin ‘Chicago’ në Londër, shfaqja luhet katër herë në ditë. Një muzikal tre-orësh, katër herë në ditë”, thotë aktori nga Prishtina.

Dhe ndërsa kujton emrat e mëdhenj të aktorëve me origjinë nga Kosova që ndërtuan karrierën e tyre në ish-Jugosllavi, ai thotë se në Kosovë sot ka shpresë të reja në aktrim që publiku i shikon në filma të destinuar kryesisht për publikun kosovar.

Ai nuk e ndjek politikën, megjithëse është dhëndër i një politikani të famshëm. Ai e shikon boksin si sport. Nuk i pëlqen futbolli, por ka një anekdotë interesante për fanellën e Manchester United që pothuajse e rrahu në Angli. Me të njëjtat tuta, ai e bëri veten të dukej i rëndësishëm kur u kthye në Prishtinë për herë të parë pas luftës.

Ai vjen herë pas here në Beograd, i pëlqen baret dhe Skadarlija, ku këndon këngën "Ajde Jano".

Pse pikërisht kjo këngë, shihni bisedën e Ilir Prapashticës me Dragana Biberoviq në videon e bashkangjitur.