Dautoviq: Kosova nuk e ka “thellësinë” që ka rasti i Palestinës në Kombet e Bashkuara

Analisti i politikës së jashtme Mirko Dautoviq thotë për Kosovo online se rezoluta e Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së për Palestinën, e cila është miratuar më 10 maj, në nenin e tretë thekson se ky vendim është i jashtëzakonshëm dhe pa precedent. Ai vlerëson se “ka një jehonë të asaj që u tha në vitin 2008”, kur shumë vende e njohën pavarësinë e Kosovës, se Kosova është një rast sui generis, d.m.th. i veçantë për vetveten.

“Pikërisht nga kjo shohim se sui generis nuk do të thotë asgjë. Të gjitha rastet janë sui generis, dhe Kosova, dhe Palestina, dhe Somalilandi, Timori Lindor, Abkhazia Veriore ose Krimea, për të gjitha ato mund të thuash se është e veçantë për vetveten dhe duhet të jetë një përjashtim. Në fund të fundit, vendoset se cilat përjashtime janë të pranueshme dhe cilat jo. Kështu që, sigurisht që kjo hap mundësinë, jo vetëm për Kosovën, por për një sërë rastesh që ende nuk kanë zgjidhje, që në një moment, në bazë të disa rrethanave, papritmas të mjaftojë përjashtimi i tyre për t'u njohur si shtet. “, thotë Dautoviq.

Ai, megjithatë, thekson se rasti palestinez ka shumë më tepër bazë sesa rasti i Kosovës dhe kujton se dokumentet që kanë të bëjnë me Palestinën datojnë para themelimit të Kombeve të Bashkuara, pra se Palestina u njoh si mandat në krijimin e Lidhjes së Kombeve, pas përfundimit të Luftës së Parë Botërore.

“Ideja që njerëzit që jetojnë atje të fitojnë pavarësinë e tyre u përfshi në idenë e Lidhjes së Kombeve në fillim të viteve 1920. Që nga fillimi i OKB-së ka pasur rezolutë pas rezolute, vendim pas vendimi, qoftë KS apo Asambleja e Përgjithshme e OKB-së për Palestinën dhe për Kosovën nuk keni asnjë dokument të ngjashëm. Kishte dy rezoluta të AP-së lidhur me Kosovën, e para që pranonte vendimin e Gjykatës Ndërkombëtare se pavarësia e Kosovës nuk shkelte të drejtën e përgjithshme ndërkombëtare dhe e dyta përshëndeti ndërmjetësimin e BE-së në zgjidhjen e çështjes ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës. Kosova nuk e ka thellësinë që ka rasti i Palestinës në OKB dhe nuk ka dokumente në OKB që mund të thuhet se tregojnë se mund të kemi një lloj zgjidhjeje për atë rast brenda OKB-së. Do të thosha se rasti palestinez është shumë më i fortë se ai i Kosovës”, thekson Dautoviq.

Për aspiratat e Kosovës për t'u anëtarësuar në OKB, ai thotë se kjo çështje mund të jetë në agjendën e Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, por se nuk mund të marrë një numër të mjaftueshëm votash, sepse sipas Kartës së OKB-së, çdo vendim i Asamblesë së Përgjithshme kërkon një shumicë prej dy të tretave të 193 anëtarëve dhe kjo shumicë ekzistonte në rastin e Palestinës më 10 maj.

“Kosova nuk mund të marrë kaq shumë vota në plejadën aktuale në Asamblenë e Përgjithshme, në bazë të asaj se cilat vende e njohin dhe cilat jo, dhe duhet thënë gjithashtu se autoriteti se cili vend do të njihet nga OKB-ja është ende në duart e Këshillit të Sigurimit, në të cilin Kina dhe Rusia kanë të drejtën e vetos. Ajo që Kosova po përpiqet tani është anëtarësimi në Këshillin e Evropës, që nuk është njohje e Kosovës në marrëdhëniet ndërkombëtare, por është një hap i vogël. Ka shkallë të ndryshme të sovranitetit dhe shkallë të ndryshme të njohjes. Për Prishtinën është i rëndësishëm çdo hap i mundshëm që mund të konfirmojë legjitimitetin e tyre si shtet i pavarur dhe i njohur, qoftë anëtarësimi në Unionin Postar, Këshilli i Evropës apo të qenit vëzhgues në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së”, përfundon Dautoviq.