Marinkoviq: Nuk ka përparim në ndriçimin e fatit të të zhdukurve në Kosovë, mungon vullneti politik

Koordinatorja e Shoqatës së Personave të Rrëmbyer dhe të Zhdukur në Graçanicë, Sillvana Marinkoviq, vlerësoi se pa vullnet politik nuk do të ketë përparim në ndriçimin e fatit të të zhdukurve, për këtë arsye familjet nuk kanë shpresa të mëdha për marrëveshjen për formimin e Komisionit të Përbashkët që do të mbikëqyrte zbatimin e Deklaratës për Personat e Zhdukur.

“Për fat të keq, mendimi im dhe i familjeve të tjera është se nuk kemi marrë ndonjë shpresë të madhe se kjo çështje do të zgjidhet. Ajo që është më e rëndësishme në zgjidhjen e këtij problemi është vullneti politik. Megjithatë, nuk ka vullnet politik për të zgjidhur çështjen e të pazhdukurve”, ka thënë Marinkoviq për Kosovo online.

Ajo thekson se në procesin e zbardhjes së fatit të të pagjeturve, çelësi është hapja e arkivave, por që tani për tani nuk ka asnjë mekanizëm që do ta bënte të mundur këtë.

“Gjatë kohës që punonte Grupi i Punës, kishte indikacione se do të hapeshin të gjitha arkivat, por deri më tani kjo nuk ka ndodhur. Ne e dimë shumë mirë se deri më tani janë arritur disa marrëveshje përmes procesit të dialogut, por asnjëra nga ato marrëveshje nuk është respektuar deri më tani. Për këtë arsye shpresat tona nuk janë të mëdha”, tha Marinkoviq.

Ajo beson se në rrjedhën aktuale të zgjidhjes së kësaj çështjeje humanitare, ishte Prishtina ajo që po e pengonte procesin.

“Asnjë marrëveshje nuk është respektuar deri më tani. Nëse Prishtina donte që Grupi Punues të vazhdonte punën e tij, nuk do ta kishte ndërprerë punën e tij. Kështu që edhe tani nuk besoj në vazhdimin e punës”, ka thënë Marinkoviq.

Që nga viti 1999, ajo është duke kërkuar pa sukses të vërtetën për fatin e bashkëshortit të saj, i cili u zhduk në vitin 1999 pas ardhjes së forcave ndërkombëtare në Kosovë.

“Burri im është zhdukur më 19 qershor 1999, në rrugën Prishtinë-Gjillan, në qytetin e Labjanit. Dhe që nga ajo ditë nuk kemi pasur asnjë informacion për të, përveçse jozyrtarisht kemi marrë informacione për disa kampe ekzistuese. Kështu ishte deri në vitin 2004. Që nga viti 2004 i ka humbur çdo gjurmë”, thotë Marinkoviq.

Ajo shpjegon se është vetëm një nga një seri krimesh të pazbardhura.

Gjithashtu beson se roli i Këshillave të Specializuara të Kosovës me seli në Hagë duhet të jetë edhe zbardhja e fatit të të zhdukurve, dhe se kjo është e mundur vetëm nëse, përmes hapjes së varreve të mundshme, do të gjendej e vërteta për krimet për të cilat pak prej tyre u mbajtën përgjegjës.

“Zbulimi i atyre varreve potenciale dhe zbulimi i të gjitha krimeve që kanë ndodhur në territorin e Kosovës dhe Metohisë do të ishin dëshmi e drejtpërdrejtë kundër të gjithë atyre që gjykohen në Gjykatën Speciale. Në Kosovë janë ende në kërkim 1670 persona. Nga ky numër, 650 janë serbë dhe joshqiptarë. Megjithatë, të gjithë e dinë mirë për ekzistencën e 'Shtëpisë së Verdhë' në Shqipëri, kështu që edhe dyshimet tona shkojnë në atë drejtim. Ka dyshime se, sidomos ata që ishin të rinj, të shëndetshëm dhe të fortë, kanë përfunduar në ‘Shtëpinë e Verdhë’. Këto janë dyshimet tona”, thotë Marinkoviq.