Në Orlovaçë, u shënua përvjetori i rrëmbimit, dëbimit dhe vrasjes së serbëve në Rahovec

Në varrezat e Orlovaçës në Beograd, një shërbim përkujtimor shënoi 28 vjetorin e rrëmbimit, dëbimit dhe vrasjes masive të 84 serbëve në komunën e Rahovecit.

Në prani të anëtarëve të familjeve dhe Shoqatës së Familjeve të Personave të Rrëmbyer dhe të Zhdukur në Kosovë, Peshkopi Hilarion i Novi Brdës shërbeu së bashku me Kryepriftin Haxhi Branko Mitroviq në kishën e Shën Prokopisë në Orlovaçë, një shërbim përkujtimor për të gjithë serbët që vuajtën në zonën e komunës së Rahovecit, raportoi TV Most.

Pas shërbimit përkujtimor, delegacioni i Shoqatës me familjet e 25 serbëve të varrosur vendosën lule dhe një kurorë për të gjitha viktimat pranë pllakës përkujtimore: "Za nezaborav".

Veselin Koçanoviq, zëvendësdrejtor i Zyrës për Kosovë dhe Metohi, vendosi kurora në emër të Zyrës për Kosovë dhe Metohi.

Gjatë sulmit të armatosur nga UÇK-ja në zonën e komunës së Rahovecit, nga 17 deri më 22 korrik 1998, u rrëmbyen rreth 100 civilë serbë.

Olgica Bozhaniq deklaroi se sot është një ditë shumë e vështirë dhe e trishtueshme për të gjitha familjet sepse, siç tha ajo, ata e kujtojnë 18 korrikun 1998, ditën kur UÇK-ja sulmoi Rahovecin dhe fshatrat përreth.

Bozhaniq tha se ka lindur dhe është martuar në Rahovec, dhe se ajo dhe familja e saj i mbijetuan sulmit në apartamentin e tyre.

"Unë jam ende gjallë sot, Zoti më ka ruajtur të mos flas për ata që u rrëmbyen me dhunë nga krahët tanë. Jemi mësuar me disa zhgënjime dhe nuk e kemi ndjerë shumë atë lidhje për të respektuar dhe trajtuar të gjitha viktimat në mënyrë të barabartë, si dhe ato të kombeve të tjera. Për popullin serb, deri më tani, nga Kosova dhe Metohia, askush nuk është akuzuar ose dënuar", tha Bozhaniq.

Siç deklaroi , ajo ka frikë dhe me reservë pret vendimin e ish-udhëheqësve të UÇK-së në Hagë, i cili u njoftua për 16 shtator.

"Po pres atë datë, çfarë do të thuhet. Do të doja që ata të gjykohen drejtësisht, nëse ka ndonjë humanitet", tha Bozhaniq.

Ajo kujtoi atë krim të tmerrshëm kur u hodhën eksplozivë mbi të vdekurit.

"Ata gjithashtu hodhën eksplozivë mbi të vdekurit, për të shkatërruar edhe eshtrat. Eshtrat e tyre në baltë. Pata mundësinë t'i shihja. Iu luta Zotit që ta mbaronte edhe atë ditë, sepse dita e emrit të Lazarit ishte dita e emrit të vëllait tim, 28 vjet nga dita kur të dashurit tanë u dëbuan, u kapën, dhe pas 20 vjetësh nga varrimi i eshtrave të tyre, askush nuk është dënuar për atë krim", tha Bozhaniq.

Më 18 korrik 1998, e gjithë popullsia serbe u dëbua nga fshatrat Retimlje dhe Opterusha, dhe civilët u mbajtën në burgje dhe kampe private.

Një numër prej tyre u liruan me vendim të komandantëve të UÇK-së. Një grup prej 35 civilësh të kapur rob, së bashku me murgjit në manastirin Sveti Vraçi në Zoçishtë, u liruan më 22 korrik 1998, nëpërmjet delegacionit të KNKK-së në Prishtinë, sipas njoftimit të Shoqatës së Familjeve të Personave të Rrëmbyer dhe të Zhdukur në Kosovë dhe Metohi.