Odalloviq: Kurti po ushtron presion ndaj serbëve me aktakuza, humbësit më të mëdhenj të politikës së tij do të jenë shqiptarët

Veljko Odalović
Burim: Kosovo Online

Kryetari i Komisionit për Persona të Zhdukur të Qeverisë së Serbisë, Velko Odalloviq, në një bisedë për Kosovo online tha se Prishtina ende nuk dëshiron të verifikojë asnjë lokacion për të cilin dyshohet se mund të fshehë trupat e serbëve të zhdukur, si dhe se me aktakuza të montuara dhe lista sekrete po ushtrohet presion ndaj serbëve. Ai shtoi se edhe vetë është bërë objekt i akuzave “absurde” se është përgjegjës për vrasjen e Fehmi Aganit, për të cilin thekson se, ndryshe nga UÇK-ja, ishte një njeri që mbështeste vazhdimisht dialogun.

Odalloviq thekson se Prishtina i injoron të gjitha kërkesat e palës serbe lidhur me personat e zhdukur, sepse, sipas tij, zgjidhja e fatit të tyre do të ishte edhe një dëshmi tjetër e krimeve të kryera ndaj serbëve.

“Nga pala e Prishtinës nuk kemi marrë asnjë informacion, absolutisht asnjë, përveç kërkesave që në Serbinë qendrore të kontrollohen lokacione të caktuara me varreza të mundshme të zhvendosura të shqiptarëve të Kosovës. Kjo është diçka që ne, po e përsëris edhe një herë, si njerëz përgjegjës e bëjmë, por Prishtina i injoron të gjitha kërkesat tona. Fatkeqësisht, nuk mund të hyjmë as në morgun në Prishtinë, ku ndodhen më shumë se 300 trupa, ndër të cilët, sipas informacioneve dhe vlerësimeve tona, të paktën njëqind janë trupa serbësh. Gjithashtu, nuk janë hapur as lokacionet që kemi përmendur, si Liqeni i Livadit, për të cilin kemi kërkuar kontroll të detajuar pas informacioneve se pikërisht aty janë hedhur trupat e serbëve. Është e qartë se Prishtina nuk dëshiron të përballet me verifikimin e këtyre lokacioneve dhe me gjetjen e mundshme të trupave, sepse kjo do të ishte edhe një dëshmi tjetër e krimeve të kryera ndaj serbëve”, thotë Odalloviq.

Ai shton se veprimet e autoriteteve në Prishtinë kujtojnë atë që është parë më parë në Kroaci.

“Sot Prishtina përdor çdo mjet të mundshëm. Spektri i gjerë i metodave me të cilat ushtrohet presion dhe krijohet pasiguri mes serbëve kujton modelet që janë parë tashmë në Kroaci. Kjo përfshin gjykime në mungesë, aktakuza sekrete, arrestime të njerëzve që vijnë në pikat administrative për të vizituar shtëpitë e tyre, por edhe arrestime direkte të njerëzve në shtëpitë e tyre, ku jetojnë vazhdimisht që nga viti 1999. Në këtë mënyrë krijohet pasiguri si tek serbët që kanë mbetur të jetojnë në Kosovë dhe Metohi, ashtu edhe tek ata që do të dëshironin të ktheheshin”, thotë kryetari i Komisionit për Persona të Zhdukur të Qeverisë së Serbisë.


Ai thekson se Prishtina me këto aktakuza ushtron presion ndaj serbëve, ndërsa në rrjetet sociale janë shfaqur akuza edhe ndaj tij – se kinse është përgjegjës për vrasjen e Fehmi Aganit.

“Aktakuzat ngrihen sipas parimit të të ashtuquajturës përgjegjësi komanduese, pa prova serioze dhe cilësore. Mjafton që dikush të ketë qenë i pranishëm ose të ketë ushtruar një funksion të caktuar që të futet në listë dhe të ngrihet aktakuzë kundër tij, madje edhe të gjykohet në mungesë. Sot ekzistojnë praktikisht dy lloje aktakuzash – për terrorizëm dhe për krime lufte – të cilat institucionet e Prishtinës i përdorin si mekanizëm presioni. Madje më përmendën edhe mua në rrjetet sociale, duke më akuzuar se jam përgjegjës për vrasjen e Fehmi Aganit, gjë që më ka prekur thellë, sepse e kam njohur personalisht dhe e konsideroja një nga politikanët më të moderuar dhe pacifistë, së bashku me Ibrahim Rugovën. Ai kurrë nuk ka mbështetur opsionin e luftës apo konfliktet”, thotë Odalloviq.

Ai pohon se gjatë viteve nuk i ka ndryshuar as qëndrimet dhe as politikën dhe se nuk ka problem ta shikojë këdo në sy.

“Nëse jam përgjegjës për diçka, jam i gatshëm të paraqitem para çdo gjykate dhe t’i përgjigjem çdo pyetjeje. E di çfarë kam bërë gjatë gjithë jetës dhe nuk kam arsye të ndihem në siklet apo të mos mund ta shikoj dikë në sy. Miqve të mi shqiptarë u them se kam mbetur i njëjti njeri që ata kanë njohur. Nuk i kam ndryshuar as qëndrimet dhe as politikën. Them të njëjtat gjëra që kam thënë edhe më parë”, porositi Odalloviq.

Për vetë Aganin ai thotë se ishte një njeri që besonte sinqerisht në dialog.

“Ai mori pjesë në shumë bisedime me Beogradin. Kam pasur rastin ta njoh gjatë punës për Marrëveshjen ‘3+3’ për arsimin. Atë ditë, kur erdhëm në Bibliotekën Kombëtare për ta nënshkruar marrëveshjen, pashë se bëhej fjalë për një njeri që besonte sinqerisht në dialog dhe zgjidhjen paqësore të problemeve. Megjithatë, kjo nuk i përshtatej dikujt dhe UÇK-ja u aktivizua. Fushatat që sot zhvillohen kundër meje janë absurde dhe të papranueshme. Tërë jetën dhe karrierën time e kam kaluar në Kosovë dhe Metohi, mes fqinjëve dhe njerëzve që më njohin, dhe nuk mund të pranoj të më paraqesin si diçka që nuk jam. Kurrë nuk kam fshehur ku kam punuar dhe çfarë kam bërë. Kam kaluar edhe 18 muaj në Kaçanik, mes 40.000 shqiptarëve. Kam fituar shumë miq dhe, sa di unë, asnjë armik. Për vite me radhë kam qenë edhe në Klubin e Boksit ‘Prishtina’, ku pothuajse të gjithë boksierët ishin shqiptarë. Këta janë njerëz me të cilët jam ende në kontakt dhe për këtë jam krenar. Në të gjitha funksionet që kam ushtruar, kurrë nuk kam pasur problem me shqiptarët, as, sa di unë, nuk i kam bërë keq askujt. Prandaj nuk dua të mbaj etiketën e diçkaje me të cilën nuk kam asnjë lidhje. Po të isha afër ndonjë krimi, me siguri do të përpiqesha ta ndaloja, pavarësisht rrezikut”, thotë Odalloviq.


Odalloviq vlerëson se humbësit më të mëdhenj të politikës që sot ndjek Albin Kurti do të jenë pikërisht shqiptarët.

„Sot, megjithatë, histori të tilla shpërndahen përmes rrjeteve sociale dhe shërbejnë për rritjen shtesë të tensioneve dhe krijimin e pasigurisë tek njerëzit që kanë ushtruar funksione të caktuara. Unë vazhdoj të jem i qasshëm për të gjithë, edhe për fqinjët e mi që sot në rrjete përpiqen të më lidhin me vrasjen e Fehmi Aganit. E kam njohur edhe Pajazit Nushin, i cili udhëhiqte Grupin e Punës në Prishtinë për personat e zhdukur. Ata ishin njerëz që mendonin për të ardhmen. Kur ata u larguan nga skena publike, morëm luftën, krimet dhe shkatërrimet që i kemi përjetuar të gjithë. Problemi më i madh është se ata që kanë kryer numrin më të madh të krimeve nuk janë përgjigjur kurrë. Anashkalohet fakti se në vitet 1999 dhe 2004 ndodhën dy pogrome ndaj serbëve në prani të bashkësisë ndërkombëtare. U dëbuan njerëz që jetonin në shtëpitë e tyre dhe që nuk i kishin bërë asgjë askujt. Politika që sot zbaton Albin Kurti po shkatërron të gjitha urat dhe po shuan çdo mundësi për të ardhmen. Humbësit më të mëdhenj të një politike të tillë do të jenë pikërisht shqiptarët, pavarësisht nëse janë të vetëdijshëm për këtë apo jo. Shkatërrimi i marrëdhënieve me serbët, me komunitetin serb dhe me njerëzit e dëbuar nga Kosova dhe Metohia çon vetëm drejt destabilizimit të mëtejshëm“, thekson ai.

Duke komentuar punën e Grupit të përbashkët të Punës për personat e zhdukur, ai thekson se përparim, për fat të keq, nuk ka.

„Fatkeqësisht, nuk ka rezultate. Ndoshta ka disa lëvizje sa i përket komisionit të përbashkët në Bruksel dhe përpjekjes së kryesuesit të asaj pjese të komisionit të përbashkët që disa nga temat për të cilat do të pajtoheshin Prishtina dhe Beogradi të delegohen, kushtimisht thënë, tek Komisioni i Përbashkët dhe që kjo të na ndihmonte. Jemi pajtuar që prioriteti i parë të jetë mbështetja në kërkimin e arkivave ndërkombëtare, sepse vlerësojmë se në to ekzistojnë shumë dokumente potenciale që mund të ndriçojnë rrethanat, faktet, por edhe fatin e një numri personash të zhdukur. Kjo është diçka për të cilën ne, sa na takon neve, kemi dhënë një kontribut të madh“, thotë kryetari i Komisionit për Personat e Zhdukur.


Ai shton se Prishtina nuk tregon asnjë gatishmëri dhe se kjo është një nga arsyet pse nuk u mbajt takimi i Grupit të Punës, i planifikuar më 11 mars në Prishtinë.

„Ne marrim pjesë aktive, kemi propozime dhe iniciativa konkrete, ndryshe nga Prishtina, e cila, për fat të keq, nuk tregon asnjë gatishmëri, as, përveç pranisë formale herën e fundit, ndonjë gjë që mund të inkurajojë familjet e shqiptarëve, serbëve dhe të gjithë të tjerëve që presin rezultate nga puna jonë. Kur bëhet fjalë për Grupin e Punës, ai, për fat të keq, është i bllokuar. Seanca duhej të mbahej më 11 mars në Prishtinë, sipas rendit të ditës të dakorduar paraprakisht. Megjithatë, mua sërish nuk m’u lejua hyrja në territorin e Kosovës dhe Metohisë, si udhëheqës i Grupit të Punës, dhe një takim i tillë pa drejtuesit është absolutisht i pakuptimtë. Shpresoj që Komiteti Ndërkombëtar i Kryqit të Kuq të ketë forcë që së bashku me Komisionin Evropian të mundësojë vazhdimin e punës së këtij mekanizmi, në mënyrë që në Grupin e Punës të mund të shqyrtojmë të gjitha temat që janë të rëndësishme dhe për të cilat familjet tregojnë interesimin më të madh, të shkëmbejmë informacionet që familjet dorëzojnë dhe të kemi përgjigje konkrete për detyrat që na vendosen përpara“, thekson Odalloviq.