Punonjësit e OP Kosovska Mitrovicë: Kjo punë është burimi i jetës sonë, nuk kemi ndërmend të largohemi nga këtu

Punonjësit e Autoritetit të Përkohshëm të Mitrovicës, të cilët erdhën mëngjesin e sotëm me shpresën se do të mund të hyjnë në vendet e tyre të punës pas pushtimit të Policisë së Kosovës të premten, thanë se nuk do të largohen sepse ajo punë është burim jete për ata dhe familjet e tyre.

Punonjësi i Administratës Komunale të Mitrovicës së Kosovës, Zharko Pajoviq, ka thënë për media se Autoriteti i Përkohshëm Komunal në Mitrovicën e Veriut, i cili ishte mbyllur, ishte burim jete për njerëzit.

“Me siguri po pyesni veten pse erdhëm këtë mëngjes. Kam 35 vite punë, kam ofruar shërbime për të gjithë, pa dallim kombësie apo besimi. Kemi ardhur se ky është burimi ynë i jetës, nuk kemi të ardhura të tjera, këtë marrim. Ne nuk merremi me biznes privat apo me dicka tjeter. Ky është burimi ynë i jetës”, tha Pajoviq.

Ai shtoi se ka shumë pyetje për qytetarët.

“Pyetja e dytë është se ku do ta çojnë qytetarët tani deklaratën. Ku do ta regjistroni fëmijën që ka lindur? Nëse doni të planifikoni një martesë, ku do të planifikoni një martesë? Gjelbërimi i qytetit, pastërtia, si do ta kryejnë punën, kush do ta paguajë, kush do të shlyejë detyrimet? Prandaj kemi ardhur të protestojmë, nuk kemi bërë asgjë, jemi punëtorë të thjeshtë. E dini, për 35 vjet ka një hidhërim, ku isha, çfarë po bëja? Asgjë. Ne nuk i kemi bërë keq askujt, këtu kemi ofruar shërbime për të gjithë, shqiptarë, serb, rom, goran... të gjithëve”, tha Pajoviq.

Aleksandra Dashiq, punonjëse e Administratës Komunale të Mitrovicës, tha se deri në javën e kaluar çdo gjë ka funksionuar normalisht.

“Pas mbarimit të orarit të punës ka ndodhur një ndërhyrje në zyrën tonë, në objektin tonë. Ne erdhëm këtu sot për t'u përpjekur të hyjmë në punët tona. Kjo nuk është një protestë, por thjesht një përpjekje për t'u rikthyer në vendet tona të punës, sepse në të kundërt, qytetarët nuk do të mund të bëjnë asgjë. Do të duhet të përfundojmë gjithçka, siç është rasti me ilaçet apo paratë, rreth gjashtëdhjetë kilometra nga këtu, në Rashka apo Novi Pazar”, tha Dashiq.

Kur u tha se ndoshta do të marrë një përgjigje negative dhe çfarë më pas, ajo thotë se do të shohë se cilat janë hapat e ardhshëm.

“Nuk kemi ndërmend të largohemi nga këtu, do të qëndrojmë këtu deri në fund. Nuk e di se çfarë është konfiskuar në këtë ndërtesë”, tha Dashiq.

Kolegja e saj Jelena Timotijeviq, e cila ka 20 vite që punon në Administratën Komunale, thotë se ka ardhur edhe sot këtu, si çdo ditë të parë të javës, në vendin e punës.

“Me sa shoh unë nuk është e mundur të punojmë. Nuk na lejojnë të hyjmë dhe të ulemi në vendet tona të punës. Pyes veten se si do të funksionojë ky komb në fund të fundit, sepse këtu regjistroheshin të sapolindurit, njerëzit ushtronin të drejtën e ndihmës sociale, familjet regjistronin vdekje, lëshonin certifikata vdekjeje. Më intereson se si do të vazhdojë të funksionojë puna e këtij qyteti mbi 1000 persona do të mbeten pa këto vende pune dhe imagjinoni familjarët e tyre që ushqehen nga ky buxhet. Unë jetoj në Mitrovicë, kam lindur në Mitrovicë dhe nuk dua të largohem nga këtu. Shteti i Serbisë e bëri të mundur këtë, na qëndron pranë dhe ne besojmë në të”, tha Timotijeviq.