Staroviq: Pas gjashtë vitesh, shumë pyetje të hapura rreth vrasjes së Oliver Ivanoviqit

Sekretari shtetëror i Ministrisë së Mbrojtjes së Serbisë, Nemanja Staroviq, me rastin e gjashtë viteve nga vrasja e Oliver Ivanoviqit, tha se sot ka shumë pyetje të tjera që kanë të bëjnë me atë krim dhe siç theksoi, ai është i bindur se një ditë do të zbulohet e vërteta e plotë.

“Jam i sigurt se në një moment do të zbulojmë se kush është përgjegjës, kush e ka kryer atë akt kriminal, atë vrasje të tmerrshme, kush e organizoi, kush e ndihmoi dhe kush e frymëzoi. E vërteta gjithmonë, herët a vonë del në shesh”, tha Staroviq për RTS.

Duke thënë se gjashtë vjet më vonë, shumë pyetje të tjera mbeten të hapura pas asaj vrasjeje tragjike, Staroviq theksoi se arsye për këtë është fakti se organeve të hetuesisë serbe nuk u lejohet qasja në terren për të kryer hetime.

“Por edhe fakti që nuk ka vullnet të mirë për shkëmbimin e informacionit që është i nevojshëm për të vërtetuar të gjitha faktet. Nga ana tjetër kemi një tjetër abuzim politik të tmerrshëm dhe të shëmtuar që kryhet kryesisht në Prishtinë, por për fat të keq, marrin pjes edhe individët që janë këtu në Beograd”, ka theksuar Staroviq.

Siç thotë ai, tani ka një fushatë që po vazhdon prej vitesh, qëllimi i së cilës është që lidershipi shtetëror i Serbisë dhe presidenti Aleksandar Vuçiq të akuzohen për një lloj përgjegjësie për pjesëmarrje apo bashkëfajësi në atë krim. Ai thekson se kjo është krejtësisht absurde në vetvete.

“Ajo që është veçanërisht e shëmtuar në lidhje me këtë është se tani kemi tentativa për abuzim politik në Beograd nga ata që sot janë plot drejtësi për Oliver Ivanoviqin, dhe që nuk bënë asgjë, nuk e ngritën zërin kur Oliver Ivanoviq hyri në grevë urie në Prishtinë në vitin 2015 në njësinë e paraburgimit me kërkesë që t'i sigurohen kushte normale të paraburgimit dhe transferimi, nëse asgjë tjetër, në njësinë e paraburgimit në pjesën veriore të Mitrovicës”, tha Staroviq.

Sipas fjalëve të tij, në vitin 2015, si individ, qytetar, ai dhe një mik të tij organizuan protesta në mbështetje të Oliver Ivanoviqit në Beograd dhe Novi Sad përmes rrjeteve sociale.

“Për fat të keq, nuk pashë asnjë nga ata liderë të opozitës së sotme në asnjë nga ato protesta kur duhej të mbështesnin Oliver Ivanoviqin e gjallë dhe tani po kryhet ai lloj manipulimi dhe abuzimi politik”, tha Staroviq.

Me rastin e 25 vjetorit të, siç tha ai, aksionit antiterror në Reçak, Staroviq deklaroi se Serbia nuk mund të presë që disa fuqi të mëdha të pranojnë gabimin e tmerrshëm që kanë bërë, pra pjesëmarrjen e tyre në një mashtrim të madh që ka pasur pasoja tragjike. Siç tha ai, fuqitë e mëdha e përdorën atë veprim për një lloj arsyeje, pra një narrativë të ndërtuar për atë veprim, për të kryer agresion ndaj ish-Jugosllavisë dhe Serbisë.

"Ai narrativë që u krijua për masakrën e supozuar në Reçak u përdor për të akuzuar Republikën e Serbisë dhe më pas Republikën Federale të Jugosllavisë për përdorim të tepruar të forcës gjatë luftës kundër terroristëve. Por nëse shikojmë se çfarë ndodhi në vitet në vijim ajo që po ndodh këto ditë para syve tanë në disa vende të tjera të botës, mund të shohim se ato standarde janë ndryshuar dukshëm dhe se, natyrisht, sjelljet dhe veprimet e vendit tonë janë parë me standarde të ndryshme në atë kohë, dhe në krejtësisht ndryshe se si disa vende të tjera kryejnë operacione të llojit të ngjashëm”, tha Staroviq.

Ai përkujtoi se në fshatin Reçak ndodhej selia e të ashtuquajturës brigadës 161 të UÇK-së, e cila kreu disa sulme terroriste – duke vrarë policë, ushtarë, civilë, civilë serbë dhe shqiptarë. Ai thekson se ishte e nevojshme të eliminohej ajo seli e terroristëve.

“Në të njëjtën kohë, njësitë speciale të policisë e kryen operacionin antiterror në mënyrë shumë profesionale, për të u njoftua paraprakisht misioni i OEBS, të pranishëm në atë mëngjes të datës 15 janar 1999, rreth tre ekipe verifikuesish, në zonën e fshatit Reçak”, thotë Staroviq.

Siç thotë ai, ka një bollëk gjetjesh që tregojnë pa mëdyshje se pjesëtarët e UÇK-së janë eliminuar.

“Po flas për gjetjet e hetuesve tanë, por edhe për dëshminë e Helena Ranta, kreut të ekipit finlandez të patologëve, e cila ishte nën presion të jashtëzakonshëm, jo ​​vetëm nga William Walker, por edhe nga ministria e saj e jashtme finlandeze. Ministria e Jashtme gjermane, me qëllim të dhënies së raportit të saj preliminar, të cilin ajo e përgatiti, ajo e modifikon deri në atë masë që ta bëjë mjaft të paqartë që William Walker më pas të mund ta tregtojë atë narrativë për masakrën e supozuar të civilëve”, tha Starović.

Ai thekson se sot ekziston mundësia për të arritur në fakte të padiskutueshme dhe të pakundërshtueshme, por tregon se kjo nuk do të thotë se mund të llogarisim në faktin se disa fuqi të mëdha do të pranojnë një gabim të tmerrshëm që kanë bërë, pra pjesëmarrjen e tyre në një mashtrim të madh që pati pasoja shumë tragjike.

“Po flasim për mijëra jetë të humbura gjatë agresionit të NATO-s kundër Serbisë dhe dëmet materiale, të cilat sigurisht maten në dhjetëra, nëse jo qindra miliarda dollarë”, tha Staroviq.

Duke folur për të kthyerit në KdheM, përfshirë edhe Dragica Gashiqin, e cila vetem ka festuar Krishtlindje në Gjakovë, Staroviq thekson se Dragica Gashiq është një lloj hero i kohës sonë, sepse ajo është e vetmja e kthyer në Gjakovë, ku para luftës atje jetonin rreth 4.000 serbë.

“Ajo është dëshmi e gjallë se ne kemi një situatë të pabesueshme, se shkalla e kthimit të qëndrueshëm të serbëve në Kosovë dhe Metohi është më pak se dy për qind, që është shkalla më e ulët nëse i shikojmë të gjitha zonat e pas konfliktit në mbarë botën,” tha ai.

Siç shton ai, edhe ata pak serbë që arritën të shfrytëzonin të drejtën e tyre të kthimit u kthyen në zona të vogla, rurale, të izoluara, të ashtuquajtura enklava, dhe ka një sërë qytetesh që paraqesin zona të ndaluara për serbët.

Ai thekson se kështu nuk është vetëm në Gjakovë, por edhe në Prishtinë, Pejë dhe qytete të tjera dhe thekson se është një disfatë qytetëruese, një njollë e zezë që nuk është vetëm në fytyrën e autoriteteve të Prishtinës, por edhe të bashkësia ndërkombëtare, e cila nuk mundësoi kthimin e qëndrueshëm të serbëve në Kosovë.