Don Matej Palliq: E Premtja e Madhe është dita e heshtjes, dua që Jezusi të hyjë në zemrën e çdo njeriu

Burim: Kosovo Online

Të krishterët që numërojnë kohën sipas kalendarit gregorian sot shënojnë të Premten e Madhe, ditën e kryqëzimit dhe vdekjes së Jezu Krishtit. Përgatitjet për Pashkë zgjasin 40 ditë me agjërim dhe lutje të rreptë, tha për Kosovo online pastori në Janjevë Don Matej Palliq, duke shpjeguar se e Premtja e Madhe është një ditë varresh dhe heshtjeje, kur lyhen vezët dhe bëhen përgatitjet e mbetura për të pritur festën më të madhe të krishterë.

“E Premtja e Madhe mund të thuhet se është dita e varrit, dita e heshtjes, kur çdo gjë disi qëndron në vend, pushon. Ne përgatitemi edhe më parë, nga e Diela e Madhe apo e Shenjtë, që e kremtuam javën e kaluar deri në Pashkë, çdo gjë përgatitet materialisht sipas nevojës dhe më pas kjo javë i kushtohet veçanërisht rritjes shpirtërore dhe ndjenjës shpirtërore, rrëfejnë besimtarët, vijnë, kemi pasur edhe një rrëfim të përbashkët për ata që do të vijnë, të përgatitemi jo vetëm materialisht, por edhe shpirtërisht sa më mirë, sepse shpëtimi ynë varet nga ne”, tregon Don Matej Palliq.

Don Matej Palliq thekson se edhe ata besimtarë që nuk e kanë vizituar kishën prej vitesh vijnë për të adhuruar Jezusin përmes lutjes dhe heshtjes të Premten e Madhe.

"Perëndia me siguri po vjen, dhe kjo heshtje sot është një shenjë se edhe ne tërhiqemi në heshtjen tonë dhe e konsiderojmë pikërisht atë punë, dashurinë e madhe që na jep Zoti, dhe kini parasysh se ajo e Premte e Madhe nuk zgjat shumë, një ditë, dhe pastaj e shtuna është përsëri një ditë heshtjeje kur nuk kemi liturgji dhe sot nuk kemi liturgji, por në orën 15:00 kemi një lutje për dashurinë dhe mirësinë që na jepet dhe në orën 17:00 kemi të ashtuquajturat ritet e së Premtes së Madhe kur vendosim varrin e Zotit, dhe pastaj pas atyre ritualeve, qe zgjasin nje ore e gjysem, besimtaret largohen, perseri ne heshtje, nuk ka kenge, nuk ka asgje dhe ne mesnate mbyllim kishen, por besimtaret pa nderprere vijne dhe adhurojne Jezusin qe eshte në varr. Është një zakon i madh, nuk ka besimtarë, qoftë edhe ata që nuk vijnë në kishë gjatë gjithë vitit, që nuk vijnë në atë ditë për të adhuruar Jezusin dhe për ta falënderuar. Tek varri i Zotit, fëmijët me radhë shkojnë deri në mesnatë, duke u gjunjëzuar dhe duke ruajtur varrin e Zotit. Është diçka sublime. Dhe nga ora 22:00 deri në mesnatë këndojmë klithmën e nënës, britmën e Virgjëreshës Mërisë, pastaj kisha mbushet. Është diçka veçanërisht prekëse në heshtje, por sidomos ngre shpirtin, që i jemi mirënjohës Zotit për dashurinë e tij, i cili ia dha të birin mundimit dhe vdekjes, kryqëzimit, për të na siguruar atë shpëtim”, tha Don Matej Palliq.

Ashtu si me ortodoksët, ashtu edhe me katolikët, të Premten e Madhe lyhen vezët në mëngjes dhe amvisat përgatisin vaktin e kreshmës.

“Kam mësuar nga shtëpia, nga prindërit dhe nëna, se agjërimi nuk mund të prishet me asgjë. Hani tre herë dhe ngropet një here dhe kështu shumica e njerëzve nuk hanë pothuajse asgjë gjatë atyre 40 ditëve, veçanërisht të Premten e Shenjtë. Pra agjërimi vazhdon të nesërmen, sepse e shtuna e madhe është agjërim, nuk hahet mish, nuk hahet deri në Pashkë. Aty mbarojnë ato përgatitje, që të dielën e Pashkëve të mos bëni asgjë, të përgatisni ushqim, të brumosni, të bëni punët e shtëpisë”, thotë pastori i Janjevës.

Ai u uroi besimtarëve paqe dhe lajme të mira, sepse siç tha ai, kjo është ajo që është më e nevojshme në botë tani.

“Të gjitha lajmet e këqija, u përpoqa të mos i dëgjoja dhe u bëja thirrje besimtarëve që çdo ditë të sillnin më shumë nga ai mendim shpirtëror në kishë dhe të përfshinin paqen dhe sigurinë në lutjet e tyre të përditshme. Kur dëgjojmë për ato luftëra kudo, trazira, është e vështirë që ata, si ne në gëzim, shpresoj të festojnë këto ditë dhe çdo qenie njerëzore duhet ta ndjejë këtë, por fatkeqësisht, kjo është përmasa e keqdashjes njerëzore. Unë dua që armët dhe mjetet, çdo gjë që është e dëmshme të zhduket dhe të gjithë ta ndjejnë atë gëzim dhe ne të jetojmë ashtu siç na ka dhënë Zoti, në liri dhe gëzim. Kjo është ajo që Zoti na dha të gjithëve, natyrën tonë, por fatkeqësisht, e keqja del nga zemra e njeriut nga mendja e njeriut dhe kështu dëmton të tjerët. Do të doja që të ndalohej dhe që Jezusi, me ringjalljen e tij, me fitoren e tij mbi mëkatin, Satanin, vdekjen dhe të keqen, të hynte në çdo zemër njerëzore dhe të gjithë ne ta ndjenim atë gëzim, të dëgjohet “Aleluia” dhe të shkatërrohet ajo që i pengon njerëzit të arrijnë njëri-tjetrin”, theksoi ai.

Në Janjevë jetojnë rreth 135 kroatë dhe përveç problemeve infrastrukturore, sipas pastorit, problemi është se një numër në rritje i njerëzve po largohen.

“Tani, shumë do të shkojnë në punë në det gjatë sezonit dhe çdo vit dy ose tre persona nuk kthehen më. Këtë vit patëm dy vdekje dhe vetëm një pagëzim, kështu që është një problem shumë i madh me komunitetin, por nuk mund t'u them njerëzve as të 'qëndrojnë'. Është e tyre. Kur njerëzit tanë (kroatët) vizitojnë, është pesë ose gjashtë herë në vit, dhe tani disa tashmë po arrijnë për Pashkë në shtëpitë e të afërmve të tyre, kjo na jep shpresë. Unë jam një optimist, shpresoj se Zoti mund të bëjë gjithçka, si të dojë ai, ashtu qoftë. Sidomos ai gëzim dhe shpresë, që na jepet këto ditë, për t'ua dhënë atë shpresë njerëzve”.